I SA/Rz 951/09

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku M. K. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) października 2010 r., nr: (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. M. K. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym i wysokości uzyskiwanych dochodów podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i czwórką dzieci. Od dwóch lat jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnego majątku, żadnych oszczędności i pozostaje na utrzymaniu żony, która uzyskuje dochody z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, wynoszące 4000 zł miesięcznie. Własnością żony jest także mieszkanie o powierzchni 145 m 2, w którym cała rodzina zamieszkuje. Wnioskodawca podkreślił także, że pozostaje ze swoją żoną w rozdzielności majątkowej. Mając na uwadze fakt, że oświadczenie złożone na formularzu PPF okazało się niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy referendarz sądowy, kierując się dyspozycją art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), wezwał go do przedłożenia dodatkowych dokumentów, dotyczących jego stanu majątkowego, w szczególności: kserokopii zeznania podatkowego PIT za 2009 r. (wnioskodawcy i jego małżonki), wyciągów z rachunków bankowych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, kserokopii rachunków lub dowodów wpłaty dokumentujących wydatki związane z utrzymaniem domu, zaświadczenia z urzędu pracy, potwierdzającego status osoby bezrobotnej, a także informacji o posiadanych środkach transportu. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie wnioskodawca przedłożył oświadczenie, w którym stwierdził, że od dwóch lat nie składał zeznania podatkowego, gdyż od tego czasu pozostaje bez pracy, nie posiada informacji o dochodach żony, z powodu zniesienia wspólności ustawowej miedzy nimi, nie jest też zarejestrowany jako osoba bezrobotna w urzędzie pracy. Co zaś się tyczy posiadanych środków transportu stwierdził, że posiada samochód marki Ford Transit, rok produkcji 1997. Z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 2 P.p.s.a. wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna w tym celu złożyć wiarygodne, kompletne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a. W sytuacji natomiast, gdy informacje zawarte w oświadczeniu zamieszczonym na urzędowym formularzu okażą się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzą wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, wysokości dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.). W okolicznościach przedmiotowej sprawy wnioskodawca nie wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie wykazał także, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wynika to przede wszystkim z faktu, że podane w jego oświadczeniach informacje są niekompletne, wybiórcze, a przede wszystkim sprzeczne. I tak, wnioskodawca w oświadczeniu złożonym na formularzu PPF podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną, a nie uzyskując żadnych dochodów pozostaje na jej utrzymaniu, po czym, wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia stwierdził, że z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej, z tego też względu nie posiada informacji o wysokości jej dochodów. Tłumacząc się rozdzielnością majątkową nie przedłożył także wyciągów z kont bankowych ani zeznania podatkowego małżonki za 2009 r., do czego również został wezwany. Nie wykonał także wezwania odnośnie przedłożenia faktur i rachunków, dokumentujących wysokość kosztów utrzymania domu. Przedłożenie wyżej wymienionych dokumentów leżało zaś w jego interesie, gdyż dawało mu możliwość wykazania prawdziwości jego twierdzeń, zawartych w złożonych oświadczeniach. Rezygnując natomiast z ich przedłożenia wnioskodawca sam pozbawił się tej sposobności. Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności należy wiec stwierdzić, że nie sposób na ich podstawie przyjąć, że wnioskodawca spełnia przesłanki przyznania mu prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym, w związku z czym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.