I SA/Rz 954/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. w Wydziale I Finansowym na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 954/09 odrzucającego jego skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. z powodu nieuiszczenia należnego wpisu. Wcześniej referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, Sąd I instancji po rozpoznaniu sprzeciwu od tego postanowienia oddalił wniosek w tym przedmiocie a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie na to postanowienie. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej J. S. złożył pismo, które zatytułował "skarga – na otrzymane postanowienie z dnia 3 listopada 2010 r." W uzasadnieniu wskazał, że postanowienie jest bezzasadne w związku z czym wnosi o jego uchylenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Postępowanie sądowo administracyjne jak każde postępowanie sądowe jest sformalizowane i przebiega według ściśle określonych reguł, które dla tego postępowania zostały wskazane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako P.p.s.a. Jedną z takich reguł jest obowiązek opłacenia pisma kierowanego do sądu, którym w niniejszej sprawie jest skarga, chyba że skarżący korzysta ze zwolnienia ustawowego bądź też gdy na jego wniosek przyznano mu prawo pomocy. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Skarżący nie korzysta ze zwolnienia ustawowego a złożony przez niego wniosek został rozpoznany negatywnie zarówno przez referendarza sądowego jak i Sądy I oraz II instancji. Wobec powyższego dla nadania biegu skardze koniecznym było uiszczenie należnego wpisu. Pomimo wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach niedopełnienia obowiązku, wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie co stało się podstawą do odrzucenia skargi wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 3 listopada 2010 r. Formalizm, o którym już wspomniano nakazuje dla skutecznej próby wzruszenia takiego rozstrzygnięcia wniesienie środka odwoławczego, którym w tym przypadku jest skarga kasacyjna, dodatkowo nakładając wymóg sporządzenia jej przez fachowego pełnomocnika, adwokata lub radcę prawnego – art. 175 § 1 P.p.s.a. O powyższym skarżący został pouczony. Pouczono go również o skutkach niedopełnienia tych warunków formalnych. Pomimo tego, osobiście sporządził i podpisał pismo, które zatytułował "skarga – na otrzymane postanowienie z dnia 3 listopada 2010 r." Podniesiony w piśmie zarzut bezzasadności postanowienia nie został przez niego uzasadniony, jak też nie sformułowano w nim innych zarzutów, które mogłyby stanowić jakąkolwiek polemikę z zapadłym rozstrzygnięciem. Skarżący w oderwaniu od przyczyn, które stanowiły podstawę odrzucenia skargi dalej wnosi o zwolnienie go od wszystkich kosztów – wpisów sądowych, które jak już wcześniej wskazano zakończyło się dla niego negatywnym rozstrzygnięciem. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że złożone i sporządzone, przez skarżącego osobiście, pismo zatytułowane "skarga - na otrzymane postanowienie z dnia 3 listopada 2010 r.", podlega odrzuceniu z powodu niedochowania warunków formalnych tj. obowiązku sporządzenia przez fachowego pełnomocnika – art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a.