I SA/Rz 956/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) listopada 2007r. (...) w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej - p o s t a n a w i a - zwolnić skarżącego A. G. od kosztów sądowych w całości Skarżący A. G. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że zamieszkuje wraz z żoną, teściową i dwójką dzieci w domu stanowiącym własność żony. Podstawę utrzymania rodziny skarżącego stanowi emerytura teściowej, w wysokości 700zł (brutto) miesięcznie. W utrzymaniu rodziny pomagają także inny bliscy skarżącego, między innymi poprzez świadczenie pomocy rzeczowej. Skarżący podkreślił ponadto, iż jego żona cierpi na zwyrodnienie stawów kolanowych, syn na martwicę pięt a on sam na skutek wypadku ma amputowane dwa palce prawej dłoni. Zwolnienie z kosztów sądowych wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, które zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej jako p.p.s.a. - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Uwzględniając okoliczności wskazane w uzasadnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd uznał, że zaistniały przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. Za przyznaniem prawa pomocy w takim zakresie przemawia trudna sytuacja materialna skarżącego. Skarżący nie uzyskuje dochodów, na utrzymaniu ma troje osób. Głównym źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest pomoc udzielna przez teściową a także korzystanie z pomocy innych osób najbliższych. W ocenie Sądu środki jakimi dysponuje skarżący, nie są wystarczające do uiszczenia kosztów sądowych oraz pokrycia zwykłych kosztów utrzymania. Skarżący nie ma także możliwości uzyskania jakiegokolwiek dochodu z majątku. W sytuacji w jakiej znajduje się skarżący uiszczenie kosztów sądowych mogłoby spowodować, że zostałby on pozbawiony środków do właściwej egzystencji. Jednocześnie Sąd poucza o treści art. 249 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Mając na uwadze przedstawione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.