I SA/Rz 960/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku J. P. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2016 r. nr (...), w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2015 r. - postanawia – odmówić przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego przez nią oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i dwójką małoletnich dzieci, a źródłem utrzymania rodziny są dochody uzyskiwane przez małżonków z tytułu: działalności gospodarczej skarżącej, wynoszące 1 500 zł miesięcznie, wynagrodzenia za pracę jej męża, w kwocie 3 000 zł miesięcznie. Jeżeli chodzi o zgromadzony przez skarżącą i jej męża majątek, to w oświadczeniu wymieniono jedynie nieruchomość rolną o areale 1,2 ha, Przedstawiając listę ponoszonych wydatków skarżąca wskazała następujące pozycje: utrzymanie domu – 500 zł miesięcznie, wyżywienie 1 500 zł miesięcznie, koszty dojazdu do pracy – 300 zł miesięcznie, wydatki na dzieci – 400 zł miesięcznie, inne bieżące wydatki 1 000 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, z 25 listopada 2016 r., wynosi 200 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze brzmienie zacytowanego wyżej przepisu oraz sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że nie spełnia ona kryteriów uzyskania wsparcia ze środków publicznych, w postaci prawa pomocy. Ocena tak wynika przede wszystkim z tego, że koszty sądowe, zwolnienia od których się ona domaga, a które nie są wygórowane, gdyż najistotniejszą wśród nich pozycję stanowi wpis od skargi w kwocie 200 zł, znajdują pokrycie w uzyskiwanych przez skarżącą i jej małżonka dochodach. Sumę tych dochodów określiła ona bowiem w oświadczeniu na 4 500 zł miesięcznie, co mając na uwadze, że wartość wszystkich jej wydatków to łącznie 3 700 zł, pozwala skarżącej na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bez uszczerbku własnego utrzymania oraz jej bliskich. Odnośnie kwoty dochodów w gospodarstwie domowym skarżącej zaznaczyć należy, że w złożonym w sprawie oświadczeniu nie uwzględniono dochodów z prowadzonej działalności rolniczej, na których istnienie wskazuje chociażby sam przedmiot sprawy (przyznanie dopłat do produkcji rolnej). Tak więc badając możliwości finansowe skarżącej bez wątpienia można stwierdzić, że są one wyższe, niż wynikałoby to z treści oświadczenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.