I SA/Rz 967/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2015 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2011 r. - postanawia – odrzucić skargę. Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z dnia 5 października 2015 r., wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu, w dniu 21 października 2015 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 28 października 2015 r. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl zaś art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Niezależnie od powyższego Sąd wyjaśnia, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sprawie I SA/Rz 969/15 (ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za rok 2013) nie obejmuje niniejszej sprawy. Skarżący, w sprawie I SA/Rz 969/15, złożył wniosek w piśmie z dnia 26 października 2015 r. (k. 18 akt I SA/Rz 969/15), nadanym w placówce operatora wyznaczonego w dniu 27 października 2015 r., wyraźnie wskazując sygnaturę sprawy sądowej, której ma dotyczyć. Referendarz sądowy, pismem z dnia 28 października 2015 r., I SA/Rz 969/15, wezwał skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 października 2015 r. W dniu 3 listopada 2015 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) skarżący złożył wniosek na stosownym formularzu "PPF", wskazując sygnaturę akt I SA/Rz 969/15, natomiast wskazując numer zaskarżonej decyzji podał numer decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2012 r., zaś w rubryce: "Czego dotyczy sprawa" – "umorzenie należnego podatku(...) za lata 2010-2014 (...) za lata 2015 (...)". Rozszerzenie opisu przedmiotu sprawy przez skarżącego nastąpiło dopiero w wykonaniu, wyżej opisanego wezwania referendarza sądowego. Pierwotny wniosek dotyczył wyłącznie sprawy o sygn. I SA/Rz 969/15 i data złożenia pierwszego pisma – 3 listopada 2015 r., jest datą złożenia wniosku o prawo pomocy. Przedmiotowe okoliczności przekonują, że skarżący nie złożył wniosku o prawo pomocy w niniejszej sprawie. Gdyby założyć, że złożony wniosek, na stosownym formularzu "PPF" jest nie tylko realizacją wezwania referendarza, ale jest również wnioskiem dotyczącym przedmiotowej sprawy, to został złożony po upływie terminu do wniesienia wpisu w przedmiotowej sprawie (po 28 października 2015 r.), co prowadzi do uprawnionego wniosku, że skarżący nie uzupełnił w terminie braku fiskalnego skargi. Mając na uwadze fakt, że skarżący, mimo wezwania, nie uiścił wpisu Sąd, kierując się treścią art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a., odrzucił jego skargę.