I SA/Rz 97/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miejskiego Ośrodka Zapobiegania Uzależnieniom na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) grudnia 2005r. Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) grudnia 2005r. nr (...)Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zażalenie Miejskiego Ośrodka Zapobiegania Uzależnieniom z dnia (...) września 2005r. znak: (...) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia (...) sierpnia 2005r. nr (...), zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W skardze na ww. postanowienie organu II instancji strona skarżąca wyjaśniła stan faktyczny i okoliczności towarzyszące doręczeniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. W odpowiedzi na skargę z dnia (...) stycznia 2006r., nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwanej p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia (...) stycznia 2006r. nr (...) organ uwzględnił bowiem w całości skargę Miejskiego Ośrodka Zapobiegania Uzależnieniom i uchylił zaskarżone postanowienie. W piśmie z dnia 10 lutego 2006r. strona skarżąca wyjaśniła, iż w zaistniałych okolicznościach cofa skargę na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli własnych aktów przez organ administracji. Z kolei na podstawie art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się okoliczności wskazujących, iż cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 60 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.