I SA/Rz 972/15

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-01-13

Skład orzekający: Małgorzata Futera

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może zostać uwzględniony bez dostarczenia przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów potwierdzających trudną sytuację materialną?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, a także nie uzupełnił brakujących dokumentów i informacji dotyczących swojej sytuacji materialnej, co uniemożliwiło ocenę przesłanek do zwolnienia od kosztów.
Stan faktyczny
Skarżący T.P. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 rok. Wskazał trudną sytuację finansową, w tym dochody własne i żony oraz wydatki na leczenie i utrzymanie syna. Organ wezwał go do uzupełnienia dokumentów potwierdzających sytuację materialną, jednak skarżący nie dostarczył wymaganych informacji.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący T.P. w sprawie ze skargi na decyzję opisaną w sentencji niniejszego postanowienia wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując wniosek wysokimi kosztami utrzymania i wynajmu mieszkania studiującego syna oraz wydatkami na leczenie swoje i żony, a także spłatą zobowiązań zaciągniętych w związku z zakupem urządzeń rehabilitacyjnych. Skarżący podał, że osiąga dochody w kwocie 2250 zł (brutto), zaś żona z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym – 3100 zł (brutto). Jako majątek zadeklarowany został lokal mieszkalny o pow. ok. 110 m², współwłasność działki o pow. ok. 0,20 ha i samochód osobowy marki Skoda Fabia (rok produkcji 2002). Skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia w ramach przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) – o dane dot. udokumentowania wydatków i kwot pieniężnych związanych z kosztami utrzymania, a w szczególności przedłożenie kserokopii rachunków za dostarczane media: gaz, energię elektryczną, wodę, kanalizację, telefon, inne opłaty, udokumentowanie wydatków związanych z ochroną zdrowia, udzielenie informacji o ewentualnym uzyskiwaniu pomocy materialnej od instytucji, tj. zasiłków, dodatków, zapomóg, a także pomocy w utrzymaniu od osób trzecich (rodzaj i wielkość pomocy) itp. i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną, zdrowotną itp. jeśli takowe są w posiadaniu strony, przedłożenie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i kart kredytowych, rachunków papierów wartościowych, lokat, osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku oraz o udokumentowanie wysokości dochodów i podanie wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu. Skarżący przemilczał wezwanie. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy stwierdzono: Instytucja prawa pomocy, uregulowana w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwana w skrócie P.p.s.a., obejmuje m.in. zwolnienie strony postępowania sądowoadministracyjnego od kosztów sądowych i uzależniona jest od spełnienia przez wnioskującego zawartych w przepisach przesłanek do jej przyznania; w przypadku wnioskowania o prawo pomocy w zakresie częściowym – jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie –strona winna wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zwolnienie z tego obowiązku powoduje uszczuplenie dochodów państwa, zatem jako odstępstwo od obowiązku ponoszenia kosztów może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zdobycie środków na pokrycie udziału w postępowaniu sądowym jest przez stronę obiektywnie niemożliwe, W ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych (w tej kategorii spraw wymagany jest wpis stosunkowy, wynoszący w tym przypadku 100 zł; jego wysokość generuje ewentualne inne koszty, które również nie przekroczą owej kwoty). Ponieważ nie określono precyzyjnie kosztów utrzymania gospodarstwa domowego skarżącego (wydatków), dlatego zwrócono się do wnioskodawcy o wyjaśnienia, które pozwoliłyby na poznanie jego sytuacji i podjęcie rozstrzygnięcia. Skarżący nie wywiązał się z nałożonego w wezwaniu obowiązku. Milczenie skarżącego w tak istotnych kwestiach odnoszących się do jego sytuacji, a w szczególności brak wyjaśnień i dokumentów o które skarżący był wzywany, należy potraktować jako odmowę ujawnienia swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i życiowej, uniemożliwiając ustalenie istnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Brak wymienionych informacji budzi wątpliwości czy skarżący faktycznie wymaga wsparcia w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. W takim stanie rzeczy, bez dodatkowych informacji, o które był wzywany skarżący, nie można dokonać prawidłowej oceny jego możliwości płatniczych. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło