I SA/Rz 978/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu3 stycznia 2014 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku M.C. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości z sankcjami wieloletnimi na rok 2012 - postanawia – odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. Sygn. I SA/Rz 978/13 U Z A S A D N I E N I E M.C. (skarżący) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący nie podał jakichkolwiek argumentów na uzasadnienie swojego wniosku, przywołując swoje racje odnośnie kwestii merytorycznych związanych ze sprawą. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną, oboje małżonkowie osiągają dochody z tytułu emerytury w kwotach po 1600 zł brutto, ich majątek stanowi dom w zabudowie szeregowej o pow. 84 m² i nieruchomość rolna 1,20 ha. . Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Podstawowym kryterium udzielania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest sytuacja materialna strony. W przypadku wniosku w zakresie całkowitym – jak w przedmiotowej sprawie - wnoszący musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania - art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a. Przyjmuje się, że tylko ten kto nawet przy najdalej idących wysiłkach nie jest w stanie zdobyć jakichkolwiek środków pieniężnych może liczyć na uwzględnienie takiego wniosku. Także orzecznictwo sądowe wypracowało stanowisko, że prawo pomocy w zakresie całkowitym powinno mieć charakter wyjątkowy i być stosowane tylko w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem. Do takiej kategorii osób zaliczyć można osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku lub osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Natomiast jeżeli strona skarżąca posiada jakiekolwiek środki majątkowe, a w szczególności stały miesięczny dochód przekraczający minimalne wynagrodzenie za pracę, powinna partycypować w kosztach postępowania (por. post. NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., sygn. OZ 862/04, niepubl.). Dane jakie podaje skarżący, tj. dochód sięgający łącznie 3200 zł miesięcznie, majątek nieruchomy, nie uzasadniają - zdaniem rozpoznającego wniosek - prawa domagania się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ani nawet w zakresie częściowym. Skarżący nie podnosi, że znajduje się w sytuacji wyjątkowej i np. z uwagi na swój stan zdrowia lub swoich bliskich ponosi wydatki na leczenie, wymaga z uwagi na szczególne okoliczności życiowe wsparcia finansowego instytucji lub osób trzecich. Jeżeli zatem skarżący uważa, że istnieje konieczność dalszego procedowania i udziału zawodowego pełnomocnika w sprawie, powinien uczynić to z własnych środków. Przy wysokości zadeklarowanych dochodów skarżący nie powinien mieć żadnych kłopotów z wygospodarowaniem koniecznej na ten cel sumy Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.