I SA/Rz 982/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi I.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2012 r., (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego - postanawia - oddalić wniosek. Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy I. S. złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i małoletnią córką. Cała rodzina utrzymuje się z pobieranego przez skarżącą zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 550 zł miesięcznie brutto. Odnośnie posiadanego majątku skarżąca nadmieniła jedynie, że jest współwłaścicielką, w 1/8 części, domu o pow. 250 m 2. Skarżąca wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym nie ustosunkowała się do wezwania w jakikolwiek sposób. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżąca podniosła, że w kwestii liczby osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym podtrzymuje twierdzenia J. N., zawarte w jej dodatkowym oświadczeniu (piśmie z dnia 31 października 2012 r.), co oznacza, że pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym z bratem, siostrą i matką, zaznaczając oprócz tego, że ma jeszcze na utrzymaniu małoletnią córkę. Dodała także, że korzysta z pomocy materialnej domowników. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, wynosi 8 450 zł, zaś skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu solidarnie wraz z innymi współskarżącymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.,) – zwanej dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania wyżej wymienionych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy, który oprócz złożenia pełnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, winien współdziałać z sądem w celu wyjaśnienia wszelkich niejasności i wątpliwości w zakresie podawanych przez siebie faktów i okoliczności. W niniejszej sprawie skarżąca nie podjęła jakiejkolwiek "współpracy" w celu wyjaśnienia niejasności i rozbieżności w jej oświadczeniach oraz uzupełnienia brakujących informacji, ponadto podnoszone przez nią okoliczności pozostają w sprzeczności z faktami wynikającymi z oświadczeń innych skarżących. Przede wszystkim bowiem, nie sposób ustalić kręgu osób z którymi pozostaje ona we wspólnym gospodarstwie domowym, gdyż raz (w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu) wskazuje ona na męża i dziecko innym razem podaje matkę, rodzeństwo oraz córkę, pomijając męża. Oprócz tego skarżąca enigmatycznie podaje, że korzysta z pomocy domowników, nie precyzując wielkości tej pomocy, a także nie wymieniając osób, od których pomoc ta ma pochodzić. Mając zaś na względzie wątpliwości co do tego, z kim skarżąca faktycznie gospodaruje, nie sposób odnieść się do tych twierdzeń, ani ocenić ich wiarygodności. Mając na uwadze powyższe, tj. wewnętrzną sprzeczność i niekompletność oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy, zarówno w zakresie całkowitym, jak i częściowym, dlatego też, na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.