I SA/Rz 982/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2012 r., (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego - postanawia - oddalić wniosek. Składając wniosek o przyznanie prawa pomocy J. N. złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką A. N. i bratem S. N.. Skarżąca podał również, że jej matka pobiera rentę rodzinną w wysokości 1963,35 zł miesięcznie, natomiast jej brat utrzymuje się z pracy zarobkowej, a jego wynagrodzenie wynosi 1500 zł miesięcznie brutto. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżąca uzupełniła wyżej wymienione informacje o dochodach dodając, że jej matka prowadzi działalność gospodarczą, osiągając z tego tytułu dochody w wysokości 1 720 zł (za 2011 r.) Odnośnie posiadanego majątku skarżąca nadmieniła jedynie, że jest współwłaścicielką, w 1/8 części, domu o pow. 250 m 2. W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym J. N. podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym z nią pozostaje jeszcze I. S. (bezrobotna, pobierająca zasiłek), ona sama zaś pozostaje bez pracy od września 2012 r., kiedy to utraciła prawo do renty rodzinnej. Jeżeli chodzi o wysokość ponoszonych wydatków, to w dodatkowym oświadczeniu wyszczególniono, w ujęciu miesięcznym, następujące pozycje: gaz – 160 zł, prąd – 130 zł, środki czystości – 100 zł, żywność 1500 zł, ogrzewanie 400 zł, woda 200 zł. Wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I, wynosi 8 450 zł, zaś skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia wpisu solidarnie wraz z innymi współskarżącymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.,) – zwanej dalej: P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącą oświadczeń, a także brzmienie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a należy stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że nie jest ona w jakimkolwiek stopniu partycypować w kosztach związanych z niniejszym postępowaniem. Wynika to przede wszystkim z tego, że dochód w jej gospodarstwie domowym, w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu, określiła ona na kwotę 3 463,35 zł, przy czym należy podkreślić, że nie jest to dochód pełny, albowiem matka skarżącej prowadzi działalność gospodarczą, z której dochodów w oświadczeniu nie ujawniono. J. N. wezwana do określenia rozmiarów prowadzonej przez matkę działalności, w dodatkowym oświadczeniu stwierdziła lakonicznie, że jest to małe przedsiębiorstwo, zaś w sprzeciwie określiła uzyskiwane z tego tytułu dochody na kwotę 1 720,89 zł. Mając na uwadze powyższe wielkości, tj. wysokość rzeczywistych dochodów wszystkich wspólnie z nią gospodarujących osób, należy stwierdzić, że brak jest również podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy chociażby w zakresie częściowym. Na taką ocenę dodatkowo wpływa również to, że obowiązek uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie obciąża ją solidarnie wraz z innymi współskarżącymi, dlatego też zasadnym jest stwierdzenie, że ciężar jego poniesienia rozkłada się na wszystkie osoby. Niezależnie od powyższego w tym miejscu należy podkreślić, że składane przez skarżącą oświadczenia są częściowo sprzeczne, ponieważ najpierw podaje ona, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie z matką i bratem, a następnie, w dodatkowym oświadczeniu dodaje, że wśród osób wspólnie gospodarujących pozostaje również I. S., co nie znajduję odzwierciedlenia w jej własnym oświadczeniu, które zalega w aktach sprawy. Co prawda I. S. w sprzeciwie od postanowienia referendarza potwierdza fakty podane w dodatkowym oświadczeniu skarżącej, co do wspólnego z nią gospodarowania, dodając jeszcze że ma jeszcze na utrzymaniu córkę, której w oświadczeniu skarżącej nie wymieniono, pomija jednak całkowicie męża, uprzednio wymienianego przez nią jako domownika. Przedmiotowa niekonsekwencja w oświadczeniach i brak potwierdzenia wskazanych w nich okoliczności w oświadczeniach współskarżących przemawia przeciwko przyznaniu twierdzeniom J. N. atrybutu wiarygodności, wykluczając tym samym stwierdzenie na ich podstawie spełnienia przez nią przesłanek przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.