I SA/Rz 987/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant ref. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy P. na informację Samorządu Województwa z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji pn. " Przebudowa i rozbudowa budynku użyteczności publicznej przy ul. [...] w części przeznaczonej na działalność Gminnej Biblioteki Publicznej w T." 1) uchyla zaskarżoną informację, 2) zasądza od Samorządu Województwa [...] na rzecz skarżącej Gminy P. kwotę 680 (słownie sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Gmina P. (dalej: Gmina/Skarżąca) złożyła 22 czerwca 2018 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji pn. "[...]", w ramach operacji typu: "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Samorząd Województwa pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], [...], działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 627, dalej: ustawa PROW 2014-2020), poinformował Gminę o odmowie przyznania pomocy. W uzasadnieniu powołując się na § 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 154, dalej: rozporządzenie) wskazano, że pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. Przedmiotowy wniosek natomiast uzyskał 15 punktów – tym samym nie osiągnął minimalnej liczby punktów wymaganej przepisami prawa, co skutkowało odmową przyznania pomocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżonemu aktowi Samorządu Województwa zarzucono naruszenie: 1. art. 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że wniosek skarżącej Gminy złożony dnia 22 czerwca 2018 r. w przedmiocie przyznania pomocy na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020" nie spełnia w całości kryterium określonego w przywołanym przepisie, gdy tymczasem wniosek, w tym dokument załączony do wniosku ( załącznik nr 21) w sposób oczywisty potwierdza spełnienie przez skarżącą przedmiotowego kryterium. Podnosząc powyższe, Gmina wniosła o uchylenie w całości przedmiotowego rozstrzygnięcia Samorządu Województwa z dnia [...] sierpnia 2018 r. i przekazanie sprawy w/w podmiotowi do ponownego rozpatrzenia. Gmina wniosła także o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że celem uzyskania informacji o kryteriach oceny przedmiotowego wniosku oraz o liczbie punktów przyznanych za poszczególne kryteria, pracownik Gminy wysłał w dniu 17 sierpnia 2018 r. zapytanie do organu drogą mailową. W dniu 20 sierpnia 2018 r. otrzymano odpowiedź mailową z dokumentem w postaci skanu strony kart weryfikacyjnej zawierającej informację o punktach przyznanych przedmiotowemu wnioskowi. Z uwagi na powzięte wątpliwości co do braku przyznania punktów za pierwsze kryterium, Gmina wysłała do organu kolejną wiadomość mailową. W odpowiedzi wyjaśniono, że załącznik nr 21 do wniosku o przyznanie pomocy jest niedostateczny bo nie wskazuje jednoznacznie terminu, w jakim będą realizowane zajęcia, zgodnie zaś z instrukcją wypełniania wniosku, zajęcia powinny być organizowane w okresie trwałości operacji minimum przez 9 miesięcy w roku. W odpowiedzi na kolejnego maila organ wyjaśnił, że w przypadku Gminy czas trwałości projektu to okres od 11-2019 do 11-2024. Skarżąca oceniła argumentację pracownika organu jako jednostronną, gdyż jej zdaniem, możliwe są różne interpretacje tytułu szóstej kolumny tabeli stanowiącej załącznik nr 21 do wniosku. Gmina podniosła, że Dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w P. opracował w tabeli, zgodnie z instrukcją, wykaz szczegółowy i opis planowanych inicjatyw społecznych, które będą się odbywały po zrealizowaniu operacji. Dodano, że wpisano wyłącznie datę rozpoczęcia inicjatywy społecznej, gdyż miała być ona realizowana nieprzerwanie, co najmniej przez okres trwałości projektu. Skarżąca podniosła również, że na etapie opracowania wniosku oparła się na art. 71 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013, w którym wskazano, że trwałość operacji wynosi 5 lat od otrzymania opłatności końcowej. W ocenie Gminy data trwałości projektu jest czysto teoretyczna, bowiem istnieje szereg obiektywnych okoliczności, które determinują konieczność przesunięcia terminu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ przedstawił kryteria, zasady i sposób wyliczania punktacji w sprawie. Wskazał, że w wyniku oceny punktowej operacja uzyskała 15 pkt, zgodnie natomiast z § 11 ust. 2 rozporządzenia, pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. Organ wyjaśnił, że szczegóły odnośnie oceny zostały przekazane w formie korespondencji mailowej. Wskazał także, że ocena operacji w ramach kryterium nr 1 (dot. trwałości operacji) została dokonana na podstawie pkt III.6.5. oraz załącznika nr 21 do wniosku o przyznanie pomocy. Organ argumentował, że załącznik nr 21 nie został podpisany przez osobę reprezentującą wnioskodawcę. Ponadto nieprawidłowe wypełnienie kolumny: Termin realizacji inicjatywy miesiąc/rok, powoduje również brak możliwości prawidłowego wypełnienia załącznika nr 5 do umowy o przyznanie pomocy, a także skutkuje brakiem możliwości sprawdzenia zobowiązania wynikającego z zapisów § 5 pkt 10 przedmiotowej umowy. Organ wyjaśnił, że działając zgodnie z § 18 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia – nie wezwał podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy do usunięcia braków, bo dotyczą one danych niezbędnych do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru operacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd stwierdził naruszenie przez organ – Samorząd Województwa, przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie kontrolowanego aktu, jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiła ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020. Skarżąca złożyła w dniu 22 czerwca 2018 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji pn. "[...]", w ramach operacji typu: "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Odmowa przyznania pomocy dokonana została na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania przedmiotowej pomocy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020, w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o nią przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina spełniła wskazane wymogi i skarga wniesiona została w terminie. W ocenie Sądu przedmiotowe rozstrzygnięcie odmawiające przyznania pomocy nie spełnia ustawowego wymogu przewidzianego w art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020, tj. podania przyczyn odmowy. Z analizy treści informacji z dnia [...] sierpnia 2018 r. wynika, że przyczyną odmowy przyznania pomocy jest uzyskanie przez wniosek 15 punktów, podczas gdy zgodnie z § 11 rozporządzenia, pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zawiera żadnej analizy złożonych przez wnioskodawcę dokumentów, nie przytacza również żadnych argumentów, które doprowadziły do takiej oceny wniosku, w efekcie której projekt otrzymał 15 punktów. Nie można zatem uznać, że organ podał przyczyny odmowy, o których mowa w art.31 ust.1 ustawy PROW 2014-2020, co czyni ocenę dowolną. W tej sytuacji, wnioskodawca pozbawiony został wyjaśnienia przyczyn, dla których jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a Sąd został pozbawiony możliwości oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Oznacza to, że wydanie informacji z dnia [...] sierpnia 2018 r. nastąpiło z naruszeniem prawa, co skutkuje jej uchyleniem. Obowiązkiem organu będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy, uwzględniające wskazania Sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Informacja o odmowie przyznania pomocy powinna wskazywać przyczyny odmowy, odnoszące się do okoliczności faktycznych i ich ocenę prawną wyrażoną w sposób pozwalający na weryfikację. Organ powinien zatem wyjaśnić, w jakim zakresie wniosek nie spełnia wymagań opisanych w poszczególnych kryteriach i dlaczego nie przyznano mu punktów. Trzeba przy tym wskazać, że wyjaśnienia pracownika organu przedstawione w korespondencji mailowej skierowanej do Gminy już po wydaniu zaskarżonego aktu, nie mogą stanowić podstawy do oceny prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Stosownie do treści art. 35 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020 oraz art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) Sąd zasądził od Zarządu Województwa na rzecz Skarżącej gminy kwotę 680 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.