I SA/Rz 99/17
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-02-17
Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Szaro
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stał się bezprzedmiotowy w sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe wynikające z tej decyzji zostało dobrowolnie wykonane przez stronę skarżącą?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji staje się bezprzedmiotowy, a tym samym postępowanie wpadkowe w tym zakresie ulega umorzeniu, gdy zobowiązanie podatkowe wynikające z zaskarżonej decyzji wygasło na skutek jego dobrowolnego wykonania przez stronę skarżącą. W takiej sytuacji brak jest podstaw do badania zasadności wniosku pod kątem przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Spółka zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku od towarów i usług za okres od maja do września 2012 roku. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował, że zobowiązania podatkowe wygasły w związku z ich dobrowolnym wykonaniem przez skarżącą Spółkę. W konsekwencji, Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji za bezprzedmiotowy.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2012 roku do września 2012 roku - postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
[...] zaskarżyła do tut. Sądu decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja 2012 roku do września 2012 roku.
W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Sąd nie rozpatrywał merytorycznie przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ponieważ na obecnym etapie rozpoznania sprawy stał się on bezprzedmiotowy.
Jak wynika z postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2017r. nr [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w piśmie z dnia 20 stycznia 2017r. poinformował, że wynikające z zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowe na dzień 20 stycznia 2017r. wygasły, gdyż przedmiotowe zaległości podatkowe zostały dobrowolnie wykonane przez skarżącą Spółkę.
W tych okolicznościach faktycznych sprawy wygasła podstawa do badania zasadności złożonego wniosku pod względem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Wobec wygaśnięcia zobowiązań podatkowych na skutek zapłaty postępowanie wpadkowe dotyczące rozpoznania wniosku Strony o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość tego zobowiązania stało się bezprzedmiotowe.
Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że zachodzi przesłanka umorzenia postępowania wpadkowego, określona w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło