I SA/Rz 993/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Jacek Surmacz Sędziowie WSA Tomasz Smoleń WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym - oddala skargę - Przedmiotem skargi M.K. jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], którym po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. W podstawie prawnej organ odwoławczy powołał art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określana dalej w skrócie jako k.p.a.) w związku z art. 18 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie egzekucyjne w stosunku do skarżącej prowadzono na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...].11.2011 r., nr [...], wystawionego przez wierzyciela -Prezydenta Miasta, obejmującego podatek od nieruchomości od osób fizycznych za okres od stycznia do marca 2011 r. W toku tego postępowania dokonano zajęcia prawa majątkowego tj. świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego u dłużnika na poczet zajętej wierzytelności na kwotę 36,50 zł. Zawiadomienie o zajęciu świadczenia emerytalnego z dnia [...] listopada 2011r. wraz z odpisem w/w tytułu wykonawczego przesłano skarżącej, która przesyłkę odebrała osobiście w dniu 02.12.2011 r. W dniu 13.12.2011 r. do organu I instancji wpłynęło pismo skarżącej z dnia 06.12.2011 r., które Naczelnik Urzędu Skarbowego zakwalifikował jako skargę na czynności egzekucyjne oraz jako wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].03.2012 r., znak [...] skarga na czynności egzekucyjne została oddalona. Postanowienie to zostało zaskarżone do Ministra Finansów. Postanowieniem z dnia [...].02.2012 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego o numerze [...] z dnia [...].11.2011 r. W wyniku zażalenia złożonego przez M.K., Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...].06.2012 r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że treść żądania zawartego w piśmie z dnia [...].12.2011 r. nie została prawidłowo zakwalifikowana przez organ I instancji. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, okoliczności podniesione przez skarżącą w podaniu stanowią podstawę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej uregulowanych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. odmówił uwzględnienia zarzutów wniesionych przez M.K. z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Organ odwoławczy naprowadził na treść art. 33 oraz art. 34 § 1 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu wskazał, że z analizy akt sprawy jednoznacznie wynika, iż pismo z dnia 06.12.2011 r., zawierające zarzuty zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 12.12.2011 r. Mając na względzie powyższe organ I instancji stwierdził, że skoro zawiadomienie o zajęciu świadczenia emerytalnego wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono skarżącej w dniu 02.12.2011 r., siedmiodniowy termin na złożenie zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego upłynął w dniu 09.12.2011 r. M.K. nadała zaś pismo zawierające zarzuty w dniu 12.12.2011 r. należało więc uznać, że zarzuty zostały wniesione z uchybieniem terminu a w konsekwencji odmówić ich uwzględnienia. Na powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego M.K. wniosła zażalenie. Żaląca się przyznała, że zawiadomienie o zajęciu świadczenia emerytalnego otrzymała w dniu 02.12.2011 r. zaś w dniu 12.12.2011 r. skierowała pismo zawierające zarzuty. Podniosła jednak, że wcześniej wyrażała swoje niezadowolenie drogą telefoniczną. M.K. wskazała, że nie otrzymała wcześniej decyzji oraz wezwania do zapłaty a tym samym nie dano jej możliwości do dobrowolnego uiszczenia podatku. Dyrektor Izby Skarbowej, opisanym wyżej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy zawiera pouczenie o przysługującym zobowiązanemu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego, a także o podstawach tych zarzutów (art. 27 § 1 pkt 9 ww. ustawy). Dyrektor Izby Skarbowej ocenił, że rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego w sprawie zarzutów jest zasadne, zebrany materiał dowodowy wskazuje bowiem, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia zarzutów. Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki listowej nr [...], M.K. odebrała tytuł wykonawczy nr [...] w dniu 02.12.2011 r. wraz z zawiadomieniem o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. Na tytule wykonawczym znajdowało się pouczenie, iż zobowiązanemu przysługuje w terminie 7 dni prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżąca została zatem pouczona o prawie i terminie do wniesienia zarzutów. Siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął z dniem 09.12.2011 r. natomiast M.K. wniosła zarzuty w dniu 12.12.2011 r., czyli po upływie wymaganego terminu. Podniesiono, że termin do wniesienia zarzutów należy do kategorii terminów zawitych, czyli takich, których niezachowanie powoduje dla strony niekorzystne skutki procesowe. Skoro wniesienie zarzutów nastąpiło po upływie 7 dni od dnia doręczenia tytułów wykonawczych skarżącej, należało odmówić ich uwzględnia z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Organ odwoławczy naprowadził na treść art. 33 oraz art. 34 § 1 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że wcześniej telefonicznie informowała Urząd Skarbowy o "niezadowoleniu ze sprawy" organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 63 § k.p.a., podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wnoszenie podań za pośrednictwem jeszcze bardziej nowoczesnych, niż wymienione w art. 63 § 1 k.p.a. środków łączności, jeżeli tylko przesłane w ten sposób podania będą odpowiadać wymaganiom określonym w art. 63 § 2 k.p.a. tj. będą zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Jednak ze względu na wymagania określone w art. 63 § 4 k.p.a. ( który stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany potwierdzić wniesienie podania, jeżeli wnoszący tego zażąda), nie jest dopuszczalne telefoniczne wniesienie podania, nawet w sytuacji niecierpiącej zwłoki ze względu na ważny interes wnoszącego podanie. Podanie może być wniesione ustnie, jednakże w tym wypadku z czynności tej należy sporządzić protokół, który powinien być podpisany przez wnoszącego podanie oraz przez pracownika organu, który go sporządził. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej skargę złożyła M.K. Skarżąca ponownie podniosła, że nie otrzymała oryginału decyzji dotyczącej wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2011, nie doręczono jej także upomnienia. Uniemożliwiono jej tym samym dobrowolne uregulowanie należności. Skarżąca wskazała, że prowadziła rozmowy telefoniczne, z komornikiem Urzędu Skarbowego i Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w których wyrażała niezadowolenie ze sposobu prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Rozmawiała z Naczelnikiem Wydziału Finansowego ale nie pozwolono jej uiścić należności. Rozmawiała też z Prezydentem Miasta oraz Skarbnikiem. Zarzuty dotyczące tego postępowania stawiała cały czas także w pisemnej korespondencji. W ocenie skarżącej zastosowany środek egzekucyjny w postaci potrącenia należności z marnej emerytury jest zbyt uciążliwy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwarzył co następuje: Zgodnie z art. 32 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych doręczając zobowiązanemu tytuł wykonawczy. Skarżąca M.K. pismem z dnia 6 grudnia 2011r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 grudnia 2011r. wniosła do Naczelnika Urzędu Skarbowego, zarzut nieistnienia obowiązku określony w art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia wymieniony w art. 33 pkt 7 tejże ustawy oraz skargę na czynności egzekucyjne. Jak prawidłowo ustaliły organy M.K. w dniu 2 grudnia 2011r., potwierdziła odbiór przesyłki listowej nr [...] stanowiącej tytuł wykonawczy nr [...] wraz z zawiadomieniem o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego. Na tytule wykonawczym znajdowało się pouczenie, iż zobowiązanej przysługuje w terminie 7 dni, prawo wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz o podstawach tych zarzutów. Z treści art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynika, iż zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego. Ostatecznie więc powyższy siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 9 grudnia 2011r., a Skarżąca uchybiła temu terminowi, ponieważ pismo zawierające zarzuty nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 grudnia 2011r. W ślad za wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2009r. sygn. akt III SA/Wa 1030/09 wyżej przedstawiony siedmiodniowy termin do wniesienia zarzutów ma charakter procesowy. Uchybienie terminowi do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 kpa. W rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie występowała o przywrócenie terminu. Natomiast skarga na czynności egzekucyjne służy wyłącznie na czynności o charakterze faktycznym i tylko takie, które nie mogą być zaskarżone poprzez środki prawne przewidziane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarga na czynności egzekucyjne nie jest środkiem konkurencyjnym z zarzutami wnoszonymi na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzuty z art. 33 i skarga na czynności egzekucyjne z art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji to dwa różne środki zaskarżenia wnoszone w różnym terminie i rozpoznawane z zastosowaniem innych przesłanek. Wobec powyższych okoliczności będące podstawą zarzutów nie mogą być rozpoznane w ramach skargi na czynności egzekucyjne. Twierdzenia strony, iż telefonicznie postawiła zarzuty w terminie nie mogą odnieść skutku. Warunki co do formy podania oraz trybu wnoszenia podań określa art. 63 kpa. Zgodnie z art. 63 § 1 kpa podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Zgodnie z art. 63 § 2 kpa podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Art. 63 § 3 kpa przewiduje jeszcze inna formę wnoszenia podań, stosownie do jego treści, podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu, powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jednakże z treści art. 63 kpa nie można wywieść, aby zarzuty można było wnieść telefonicznie. Natomiast Skarżąca nie udowodniła, iż prowadziła rozmowy z Prezydentem Miasta, jak też Skarbnikiem oraz Naczelnikiem Wydziału Finansowego. Mając powyższe na względzie, ponieważ organy nie naruszyły prawa materialnego jak i procesowego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 Ppsa.