I SAB/Rz 2/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref.st. Joanna Migacz po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r., w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia odrzucić skargę I SAB/Rz 2/11 Uzasadnienie J.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. na bezczynność Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. Inspektorat w P., wnosząc o zobowiązanie organu do wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych i kosztów upomnień oraz zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżący podał, iż postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Dyrektor ZUS uznał za nieuzasadnione postępowanie co do żądania wydania postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Dyrektora Izby Skarbowej w R. postanowieniem dnia [...] listopada 2010 r. Dyrektor ZUS nie wydał rozstrzygnięcia, uchybiając obowiązkowi wynikającemu z art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art.35 § 1, § 2, § 3 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 Nr 98 poz.1071o ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Na mocy art. art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 k.p.a stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia. Organ ten, uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wniesienie zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. ma zatem na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie stronie przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w R., na bezczynność organu I instancji tj. Dyrektora Oddziału ZUS w R.. Strona takiego zażalenia nie złożyła, nie wyczerpała zatem środków zaskarżenia o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że wyczerpanie przez osobę zainteresowaną trybu zażaleniowego, stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.