I SAB/Rz 4/15
PostanowienieWSA w Rzeszowie2015-10-15
Skład orzekający: Małgorzata Futera
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy strona domaga się wniesienia środka odwoławczego (skargi kasacyjnej), a jej sytuacja finansowa i zdrowotna uzasadnia przyznanie prawa pomocy, sąd powinien ustanowić dla niej pełnomocnika z urzędu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny powinien ustanowić pełnomocnika z urzędu, jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, a jednocześnie dąży do wniesienia środka odwoławczego, takiego jak skarga kasacyjna. W takiej sytuacji, profesjonalna pomoc prawna staje się konieczna do skutecznej obrony praw strony.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na bezczynność organu. Wcześniej sąd oddalił jej skargę. Skarżąca argumentowała swoją trudną sytuację finansową (niska emerytura, alimenty) i zdrowotną, wskazując na niemożność poniesienia kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Wskazała również na zamiar wniesienia skargi kasacyjnej.Rozstrzygnięcie
Postanowiono ustanowić dla skarżącej radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku J.G. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w związku z wnioskiem z dnia 9 lipca 2014 r. o wydanie zaświadczenia postanawia ustanowić dla skarżącej radcę prawnego.
Sygn. I SAB/Rz 4/15
U Z A S A D N I E N I E
Wyrokiem z dnia 4 sierpnia 2015 r. (sygn. I SAB/Rz 4/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (WSA) oddalił skargę J.G. (skarżąca) opisaną w sentencji niniejszego postanowienie. W tej sprawie skarżąca zwróciła się po raz drugi z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, ty razem poprzez ustanowienie radcy prawnego lub adwokata argumentując, że znajduje się w bardzo złej sytuacji finansowej i zdrowotnej, i nie jest w stanie ponieść kosztów pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego, w tym zdrowia. W sytuacji materialnej w jakiej się znajduje (pobiera emeryturę wysokości 1140,39 zł), skarżąca oświadczyła, że zmuszona jest zaciągać zobowiązania. Charakteryzując swoją sytuację materialną skarżąca jako źródło dochodów oświadczyła także alimenty w wysokości 300 zł, a jako majątek podała ½ domu o pow. ok. 60 m² z 1936 r., wymagającego remontu, należącego do spadku, o który toczy się spór sądowy w sądzie powszechnym.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, że skoro w tej samej sprawie skarżąca zwracała się o zwolnienie od kosztów sądowych, to kolejny wniosek, tym razem o ustanowienie pełnomocnika, należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać go pod kątem przesłanek zawartych w treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a.
Przepisy powoływanej ustawy różnicują przesłanki przyznania prawa pomocy, m. in. od zakresu tej pomocy. Chcąc ubiegać się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w zakresie całkowitym, strona musi wykazać, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w obronie swoich interesów przed sądem.
W oparciu o dane zawarte we wniosku i aktach sprawy o sygn. I SAB/Rz 3/15, istnieje podstawa do przyznania skarżącej prawa pomocy również w postaci ustanowienia pełnomocnika – radcy prawnego. Skarżąca podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1140 zł oraz alimentów, ale z uwagi na stan zdrowia wymaga stałych wydatków z tym związanych, co w sytuacji skarżącej wiąże się z dodatkowymi kosztami. Okoliczności te uznano za wiarygodne. Ponadto udział profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym staje się konieczny w sytuacji, gdy strona dąży do wniesienia środka odwoławczego- skargi kasacyjnej, a na takim etapie pozostaje sprawa skarżącej. Ta okoliczność koresponduje z oceną sytuacji finansowej skarżącej i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło