I SAB/Rz 6/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-08-11

Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Surmacz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o ustalenie odbiorcy zawiadomienia stanowi przedmiot skargi na bezczynność organu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę na bezczynność organu, jeśli dotyczy ona wniosku o dokonanie konkretnych ustaleń faktycznych, a nie wydania decyzji administracyjnej, postanowienia lub innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wniosek o ustalenie odbiorcy zawiadomienia nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
A. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w zakresie rozpatrzenia jej wniosku z dnia 29 stycznia 2014 r. o ustalenie odbiorcy zawiadomienia. Skarżąca uznała tę bezczynność za naruszenie przepisów prawa. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co do rozpatrzenia wniosku z dnia 29 stycznia 2014 r. o ustalenie odbiorcy zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SAB/Rz 6/14 Uzasadnienie W dniu 9 czerwca 2014 r. A. T. wniosła skargę do Sądu na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, odnośnie rozpatrzenia wniosku z dnia 29 stycznia 2014 r. o ustalenie odbiorcy zawiadomienia z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], która to bezczynność, w jej ocenie, stanowi naruszenie obowiązujących przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., obejmuje między innymi orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Odnosi się to więc do bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących: wydania decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach oraz innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ustawodawca nie przewidział zaś możliwości wniesienia skargi na bezczynność, jeżeli chodzi o wniosek o dokonanie konkretnych ustaleń faktycznych, z którym to wnioskiem mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Z tego względu skarga A.T. podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło