I SAB/Rz 7/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie wniosku z dnia 27 marca 2014 r. o wydanie zaświadczenia - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SAB/Rz 7/14 Uzasadnienie W dniu 9 czerwca 2014 r. A. T. wniosła skargę do Sądu na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w sprawie z jej wniosku, z dnia 27 marca 2014 r., o wydanie zaświadczenia odnośnie przepisów, na podstawie których Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadził postępowanie wobec jej firmy, która w tym czasie nie istniała, oraz miejsca ich publikacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. obejmuje między innymi orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Odnosi się to więc do bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących: wydania decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach oraz innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. O ile ustawodawca przewidział prawo do wniesienia skargi na bezczynność w sprawie o wydanie zaświadczenia, po wyczerpaniu środków zaskarżania, to możliwość taka dotyczy jedynie zaświadczeń co do określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 1 K.p.a.). W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z tego typu sytuacją, gdyż skarżąca wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wydanie zaświadczenia odnośnie przepisów, które stanowiły podstawę procedowania organu w bliżej nieokreślonej sprawie. W związku z tym przedmiotowe żądanie stanowi w istocie zapytanie skierowane do Zakładu, nie będące sprawą administracyjną, z uwagi na brak elementów administracyjnego stosunku prawnego. Z tego też względu skarga na bezczynność w opisanym stanie faktycznym nie podlega kognicji sądów administracyjnych i jako taka podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.