I SO/Rz 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 3 stycznia 2017r. A. Z. złożył osobiście w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że nie została mu doręczona ww. decyzja SKO w [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. Skarżący nie otrzymał żadnego awiza pocztowego informującego o przesyłce. Skarżący o decyzji SKO w [...] dowiedział się dopiero z treści pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia 25 listopada 2016r. W reakcji na powyższe Skarżący zwrócił się do Kolegium o doręczenie zaskarżonej decyzji, którą otrzymał w dniu 28 grudnia 2016r. W tym dniu na podstawie informacji przesłanej przez SKO w [...] (z dnia 12 grudnia 2016r.) Skarżący dowiedział się, że skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 8 września 2016r. w trybie doręczenia zastępczego. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 10 października 2016r. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o jej odrzucenie podtrzymując wyjaśnienia co do doręczenia zaskarżonej decyzji, zawarte w informacji z dnia 12 grudnia 2016r. W dalszej kolejności, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu poprzez nadesłanie skargi na decyzję SKO w [...] w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 6 lutego 2017r. W dniu 10 lutego 2017r. Skarżący nadał do tut. Sądu pismo, w którym poinformował, że w dniu 27 stycznia 2017r. złożył w siedzibie SKO w [...] dwa egzemplarze przedmiotowej skargi. W dniu 10 lutego 2017r. SKO w [...] nadało do tut. Sądu dwa egzemplarze przedmiotowej skargi. Jak wynikało z ich treści, zostały osobiście złożone w siedzibie organu w dniu 27 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W art. 86 § 1 P.p.s.a. została przewidziana możliwość przywrócenia terminu, któremu Strona uchybiła, pod pewnymi warunkami. Zgodnie z ww. przepisem, Sąd, na wniosek strony, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Na podstawie art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należało odnieść się do kwestii uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu, który polegał na braku złożenia wraz z wnioskiem przedmiotowej skargi. Zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Należy zauważyć, że na dzień wpłynięcia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu do tut. Sądu, co miało miejsce w dniu 31 stycznia 2017r. brak formalny wniosku o przywrócenie terminu przestał istnieć z uwagi na wniesienie skargi do SKO w [...] w dniu 27 stycznia 2017r. W terminie do uzupełnienia braku formalnego wniosku, który upływał w dniu 13 lutego 2017r. do Sądu wpłynęły również dwa egzemplarze przedmiotowej skargi. Należało więc uznać, że brak formalny wniosku o przywrócenie terminu został uzupełniony w terminie. Jednakże wniosek Skarżącego nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki, jaką jest brak winy w dokonaniu czynności procesowej po terminie. Skarżący nie spełnił wymogu z art. 87 § 2 P.p.s.a., tj. nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Skarżący w uzasadnieniu wniosku wskazywał, że zaskarżona decyzja nie została mu doręczona w terminie przyjętym przez organ odwoławczy, w szczególności Strona nie otrzymała żadnego awiza. Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu dopiero na jego wniosek, złożony już po upływie terminu do wniesienia skargi. Należy wskazać, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się nieprawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji. Jednakże w ocenie Sądu ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona prawidłowo doręczona w trybie doręczenia przez awizo, zgodnie z treścią art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 613 ze zm., dalej: o.p.). Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 25 sierpnia 2016r. a przesyłkę pozostawiono w Urzędzie Pocztowym w [...] na okres 14 dni. Drugie awizo nastąpiło w dniu 2 września 2016r., a więc po upływie 7 dni od dnia pierwszej awizacji przesyłki. W dniu 9 września 2016r., a więc po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia zwrócono przesyłkę do nadawcy (SKO w [...]) z powodu jej nieodebrania przez adresata. We wniosku o przywrócenie terminu Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona w nieprawidłowy sposób. Skarżący poprzestał na gołosłownych twierdzeniach o braku otrzymania pierwszego i drugiego awiza, które nie znajdują odzwierciedlenia w treści zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji. Zatem wobec braku uprawdopodobnienia, że do uchybienia terminu doszło bez winy Skarżącego, Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi i orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a.