II SA/Rz 1/09

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-02-17

Skład orzekający: sędzia NSA Ryszard Bryk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., mimo że ustawa szczególna (prawo o powszechnym obowiązku obrony RP) stanowi, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej jest możliwe na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., ponieważ przepis ustawy szczególnej o powszechnym obowiązku obrony RP, stanowiący, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji, nie jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a. wyłączającym wstrzymanie wykonania przez sąd. Sąd bada jedynie przesłanki wstrzymania określone w P.p.s.a., nie oceniając zasadności skargi.
Stan faktyczny
Skarżący P.D. złożył skargę na decyzję Szefa Sztabu Wojskowego z dnia 20 listopada 2008 r. w przedmiocie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając go groźbą niepowetowanej straty w postaci wyrzucenia ze studiów. Skarżący jest studentem prawa.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ryszard Bryk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P.D. na decyzję Szefa Sztabu Wojskowego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. IISA/Rz 1/09 U Z A S A D N I E N I E P.D. w skardze na decyzję z dnia 20 listopada 2008r. Szefa Sztabu Wojskowego w przedmiocie powołania do odbycia zasadniczej służby wojskowej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wytrzymanie uzasadniał tym, że grozi mu niepowetowana strata w postaci wyrzucenia ze studiów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej skrótem P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Art. 60 ust. 2a ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 ze zm.) stanowi, że wniesienie odwołania nie wstrzymuje wykonania decyzji. Oznacza to, że nie jest to przepis szczególny w rozumieniu art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a. wyłączający wstrzymanie wykonania przez sąd decyzji o powołaniu do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Wskazanie przesłanek wstrzymania spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazująca na możliwość niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi powstaniem niepowetowanej straty w postaci wyrzucenia ze studiów. W aktach administracyjnych znajduje się zaświadczenie, z którego wynika, że skarżący jest studentem pierwszego roku prawa w trybie zaocznym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Okoliczność wyjazdu skarżącego do jednostki wojskowej w D. celem odbycia służby wojskowej uniemożliwi mu uczestniczenie w zajęciach na uczelni. Na marginesie należy zaznaczyć, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji nie można wykluczyć narażenia strony na straty natury finansowej, związane z opłaceniem czesnego za studia zaoczne. Na końcu należy nadmienić, że w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd bada tylko przesłanki wstrzymania określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie zajmuje się natomiast kwestią czy wniesiona skarga jest zasadna. Mając to wszystko na uwadze należało na podstawie art. 61 § 3 i § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowić jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło