II SA/Rz 1005/11

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu B. C. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. II SA/Rz 1005/11 o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, w sprawie ze skargi B. C. i M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, - postanawia - odrzucić sprzeciw. Sygn. II SA/Rz 1005/11 UZASADNIENIE Wnioskiem złożonym w dniu 24 listopada 2011 r. B. C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. II SA/Rz 1005/11 dotyczącej skargi wyżej wymienionej oraz M. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydanej w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Referendarz WSA w Rzeszowie w wyniku rozpoznania tego wniosku przyznał wnioskującym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych powyżej kwoty 50 zł. Nastąpiło to na mocy postanowienia z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn.. II SA/Rz 1005/11. Postanowienie referendarz sądowego zostało doręczone B. C. w dniu 15 grudnia 2011 r. Natomiast w dniu 27 grudnia 2011 r. wpłynął do Sądu sprzeciw B. C. wniesiony od powyższego postanowienia referendarz WSA. Stwierdzono, co następuje: Według treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), od postanowień wydawanych w przedmiocie prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Naruszenie terminu do wniesienia sprzeciwu spowoduje jego odrzucenie przez Sąd. Zobowiązuje do tego regulacja art. 259 § 2 p.p.s.a. Według jej treści sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Strona wnosząca sprzeciw otrzymała postanowienie referendarza sądowego w dniu 15 grudnia 2011 r. Potwierdza to znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia, na którym doręczyciel dokonał stosownych adnotacji o doręczeniu pisma sądowego adresatowi. Końcowy dzień terminu przypadł na czwartek 22 grudnia 2011 r. Ten dzień nie był ustawowo zwolniony od pracy. Skarżąca swój sprzeciw nadała w urzędzie pocztowym w R. dopiero w dniu 27 grudnia 2011 r., czyli po upływie siedmiu dni od doręczenia postanowienia referendarza WSA. Taki stan sprawy powoduje konieczność odrzucenia sprzeciwu w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.