II SA/Rz 1008/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 27 sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną. W piśmie procesowym z dnia 5 listopada 2019 r. (data wpływu do Sądu: 7 listopada 2018 r.) skarżąca zawarła oświadczenie o cofnięciu złożonej skargi oraz wniosła o umorzenie prowadzonego w tym zakresie postępowania i nie obciążanie jej kosztami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku zaś skutecznego cofnięcia skargi, Sąd wydaje postanowienia o umorzeniu postępowania stosowanie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Analiza akt sprawy prowadzi bowiem do wniosku, że w sprawie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.