II SA/Rz 1009/17
PostanowienieWSA w Rzeszowie2017-12-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy zasadnie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (ustanowienie adwokata) osobie, która twierdzi, że nie posiada dochodów ani majątku, ale mieszka z ojcem, który pokrywa koszty utrzymania?Ratio decidendi
Referendarz sądowy zasadnie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Skoro skarżący mieszka z ojcem, który pokrywa koszty utrzymania, a skarżący nie ujawnił dochodów ani majątku ojca, nie można było ocenić jego rzeczywistej sytuacji finansowej i zasadności wniosku.Stan faktyczny
Skarżący IJ złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujący ustanowienie adwokata, argumentując brak dochodów i majątku. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając oświadczenie skarżącego za niewystarczające i wskazując na konieczność ujawnienia sytuacji finansowej ojca, który pokrywa koszty utrzymania skarżącego. Skarżący wniósł sprzeciw, podtrzymując swoje stanowisko.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu IJ od postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 listopada 2017 r. II SA/Rz 1009/17 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi IJ na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej - p o s t a n a w i a - utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy
W skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję, IJ zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata. Uzasadniając zgłoszone żądanie podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma żadnych dochodów, oszczędności lub innego majątku. W piśmie z dnia 9 października 2017 r. podał, że mieszka z ojcem, który opłaca rachunki za mieszkanie.
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r. II SA/Rz 1009/17 referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zdaniem referendarza, oświadczenie wnioskodawcy uznać należało za niewystarczające do dokonania oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego. Nie jest bowiem możliwe, że wnioskodawca nie otrzymuje żadnej pomocy, skoro nie posiada własnych dochodów i zapewnia sobie utrzymanie. Jeżeli natomiast w utrzymaniu pomaga mu ojciec, to taką informację i odpowiednie dane, w tym dotyczące dochodów i majątku ojca, skarżący winien ujawnić.
W sprzeciwie od tego postanowienia IJ wniósł o jego uwzględnienie i przyznanie mu prawa pomocy. Skarżący podniósł, że złożył oświadczenie majątkowe w pełni odpowiadające prawdzie. Nie posiada bowiem żadnych dochodów ani majątku, zaś rachunki, żywność, środki czystości opłaca i nabywa jego ojciec.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej, na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) Ppsa, skarżący jest zwolniony od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wnosząc o ustanowienie mu zawodowego pełnomocnika, ubiega się zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 Ppsa). W myśl zatem art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa jego obowiązkiem było wykazanie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie Sądu analiza wniosku skarżącego nie pozwala na przyjęcie, że wykazał on taką okoliczność, a zatem zaskarżonym postanowieniem referendarz sądowy w pełni zasadnie odmówił uwzględnienia zgłoszonego żądania. Zdaniem Sądu, słusznie zauważył referendarz sądowy, że wniosek skarżącego oraz nadesłane przez niego wyjaśnienia budzą uzasadnione wątpliwości odnośnie do możliwości płatniczych skarżącego. Skoro jak wskazał sam wnioskodawca, zamieszkuje w mieszkaniu wraz z ojcem, który dodatkowo opłaca wszelkie rachunki oraz finansuje zakup środków czystości i żywności, nie sposób uznać, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, tak jak zadeklarował w złożonym wniosku. Wobec powyższego, jak w pełni zasadnie wskazał referendarz sądowy, w celu oceny zasadności zgłoszonego żądania o przyznanie prawa pomocy, skarżący winien w sposób przejrzysty wskazać jakimi środkami finansowymi, w tym comiesięcznymi dochodami, dysponuje jego ojciec. Pominięcie milczeniem tej kwestii uniemożliwiło dokonanie oceny zasadności zgłoszonego wniosku, w kontekście wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 i § 2 Ppsa, orzeczono o utrzymaniu zaskarżonego postanowienia w mocy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło