II SA/Rz 101/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2026 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2025 r. nr SKO.4110/96/2025 w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 22 stycznia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M.S. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2025 r. nr SKO.4110/96/2025 w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Wraz ze skargą SKO przekazało pismo skarżącego z dnia 19 stycznia 2026 r., w którym zawarł oświadczenie o cofnięciu ww. skargi. W odpowiedzi na skargę Kolegium zwróciło się z wnioskiem o umorzenie postępowania, w związku z oświadczeniem skarżącego o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku zaś skutecznego cofnięcia skargi, Sąd wydaje postanowienia o umorzeniu postępowania stosowanie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, a Sąd stwierdził, że nie zachodzą podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Analiza akt sprawy wykazała, że w sprawie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd związany cofnięciem skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.