II SA/Rz 1012/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Paweł Zaborniak Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi -skargę oddala- II SA/Rz 1012/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] Prezydent Miasta [...] cofnął M. F. uprawnienia wynikające z prawa jazdy kategorii "B" nr [...] wydanego w dniu [...].02.2003 r. na druku serii [...] przez Prezydenta Miasta [...]. W uzasadnieniu organ powołał się na orzeczenie lekarskie wydane przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] z dnia [...].09.2012 r. nr [...] stwierdzające u M. F. przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami silnikowymi według prawa jazdy kat. "B". W związku z odwołaniem wyżej wymienionej, Instytut Medycyny Pracy w [...] wydał w dniu [...].11.2012 r. orzeczenie nr [...] również stwierdzające istnienie takich przeciwwskazań. Orzeczenie to jest ostateczne. Odwołując się do przedstawionego przez stronę dokumentu zawierającego wyniki badań przeprowadzonych przez Pracownię Diagnostyki Układu Równowagi Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [...] z dnia [...].04.2013 r. organ wskazał, że nie mając stosownej wiedzy specjalistycznej nie może się do niego odnieść. Zaznaczył, że w dokumencie tym brak jest zapisu o istnieniu bądź braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Ostateczne orzeczenie lekarskie z dnia [...].11.2012 r. wydane przez Instytut Medycyny Pracy jest dokumentem urzędowym, sporządzonym w prawidłowej formie przez powołany do tego podmiot, zatem organ uznał za zgodne z prawdą znajdujące się w nim oświadczenie dotyczące stanu zdrowia zainteresowanej. M. F. złożyła odwołanie od tej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania Zarzuciła naruszenie art. 84, art. 75 § 1, art. 76 § 3 oraz art. 80 k.p.a. przez naruszenie prawa strony do zgłaszania wniosków dowodowych, nie uwzględnienie zgłoszonego wniosku, błędną ocenę dowodu z dokumentu urzędowego i jednoczesne ograniczenie prawa do przeprowadzenia dowodu przeciwko treści tego dokumentu. Wskazała także na naruszenie art. 75, art. 79 i art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami przez przyjęcie, że ziściły się przesłanki do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, w sytuacji gdy wydane orzeczenia lekarskie dotyczyły oceny dwóch rożnych jej stanów zdrowia. Mianowicie orzeczenie nr [...] wskazywało na alkoholizm, natomiast orzeczenie nr [...] na uszkodzenie układu przedsionkowego jako przeciwwskazania do prowadzenia pojazdami. Odwołująca wskazała, że badanie przeprowadzone w [...] nie zostało wykonane prawidłowo, bowiem spieszyła się na pociąg. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, powołując w podstawie prawnej art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151 ze zm.) oraz art.17 pkt 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej w skrócie "k.p.a.".. Organ podkreślił, że w świetle art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, starosta zobowiązany jest do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku wydania orzeczenia lekarskiego wskazującego na istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W niniejszej sprawie wydane zostały dwa orzeczenia lekarskie stwierdzające istnienie takich przeciwwskazań, a zatem zaistniała przesłanka do podjęcia kwestionowanej odwołaniem decyzji. Kolegium uznało, iż brak było podstaw do dopuszczenia dowodu z dokumentu prywatnego, wydanego po przeprowadzeniu badania ENG/VNG w Pracowni Diagnostyki Układu Równowagi Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w [....]. W postępowaniu dotyczącym cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia przeciwwskazań zdrowotnych wiążącą rolę pełni bowiem ostateczne orzeczenie lekarskie wydane przez uprawnionego do tego lekarza. Powołując się na orzecznictwo sądowe organ wskazał, że orzeczenie takie nie podlega weryfikacji przez organy administracji publicznej, które są nim związane. Związanie to wyklucza możliwość przeprowadzenia w postępowaniu dotyczącym cofnięcia uprawnień dowodu z opinii biegłego co do treści zawartych w tym orzeczeniu. Powyższe nie wyłącza wprawdzie przeprowadzenia przeciwdowodu względem orzeczenia lekarskiego, jednak należy tego dokonać przed uprawnionymi jednostkami służby zdrowia, właściwymi do weryfikacji przedmiotowego dokumentu urzędowego, co strona uczyniła występując do Instytutu Medycyny Pracy. Kolegium wskazało na § 12 ust. 3 rozporządzenia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2013 r. poz. 133 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem", wymieniający podmioty odwoławcze, wśród których brak jednak Pracowni, w której dodatkowe badania przeprowadziła odwołująca. Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie M. F., wnosząc o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta Miasta [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca ponowiła zarzuty odwołania i wskazała, że wbrew twierdzeniu Kolegium w § 12 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia wymieniony jest Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej w [...] jako jednostka odwoławcza. Ponadto, podmiot ten dysponuje jedynym zestawem urządzeń wysokospecjalistycznych do badania zaburzeń równowagi na terenie Polski. Skarżąca za błędne uznała stanowisko organu o związaniu ostatecznym orzeczeniem lekarskim, w sytuacji, gdy organ dysponował dwoma różnymi orzeczeniami, z których każde wydane zostało przez placówkę wymienioną w rozporządzeniu, z tym, że dotyczyło innej jednostki chorobowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji następuje tylko wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a –c P.p.s.a. W sytuacji zaś występowania przesłanek przewidzianych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, Sąd stwierdza nieważność takiej decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Dokonując tak określonej kontroli w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził wymienionych wyżej wad i naruszeń, co skutkowało oddaleniem skargi. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, ze zm.), który wszedł w życie z dniem 19.01.2013 r. Przepis ten nakazuje staroście wydanie decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca została skierowana na badania lekarskie przez Komendanta Miejskiego Policji w K. w dniu [...].06.2012 r. na podstawie obowiązującego wówczas art. 122 ust. 1 pkt 3 lit.b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm.) w związku z kierowaniem pojazdem w stanie nietrzeźwości. Tryb kierowania na badania, ich przeprowadzania oraz wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających istnienie lub brak przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi regulują obecnie przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. Nr 30, poz. 151, ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15, ze zm.). Wskazany akt wykonawczy - wydany na podstawie art. 123 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) - zachował moc obowiązującą pod rządem ustawy o kierujących pojazdami na mocy art. 137 tej ustawy. W niniejszej sprawie skarżąca była dwukrotnie badana przez uprawnionych lekarzy z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny Pracy im. [...]. Obydwa wydane orzeczenia stwierdzają istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii "B". Słusznie wskazuje Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że ostateczne orzeczenia lekarskie wydane w oparciu o wymienione rozporządzenie z 7.01.2004 r. nie podlegają merytorycznej weryfikacji przez organy administracji publicznej w prowadzonych przez nie postępowaniach o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Kontrola merytoryczna orzeczenia lekarskiego możliwa jest wyłącznie w ramach postępowania odwoławczego prowadzonego przez uprawnione jednostki orzecznicze wymienione w § 12 ww. rozporządzenia. Również przeprowadzenie przeciwdowodu w postaci nowego orzeczenia czy uzupełnienia wydanej opinii lekarskiej możliwe jest wyłącznie przez wskazane jednostki medyczne i uprawnionych lekarzy. Przedłożony przez skarżącą opis badania ENG/VNG nie mógł zostać zatem uwzględniony w toku postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta [...] na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, bowiem choć badanie to zostało wykonane w jednostce orzeczniczej wymienionej w § 12 rozporządzenia (wbrew twierdzeniom organu odwoławczego Pracownia Diagnostyki Układu Równowagi działa w ramach Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej), to przeprowadzono je poza procedurą orzeczniczą wskazaną w ww. rozporządzeniu, przede wszystkim zaś nie zawiera ono stwierdzenia o istnieniu lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, a tylko takie są wiążące dla organów administracji publicznej. Z tych samych względów nie mogły zostać uwzględnione zarzuty skargi wskazujące na różne jednostki chorobowe, które stanowiły podstawy wydanych orzeczeń medycznych przez WOMP i Instytut Medycyny Pracy. Należy zauważyć, że zakres i sposób przeprowadzania badań lekarskich określa szczegółowo rozporządzenie z 7.01.2004 r., natomiast konkretnego schorzenia czy dysfunkcji stanowiących podstawę orzeczenia o stwierdzeniu istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie wymienia się w tym orzeczeniu, z uwagi na tajemnicę lekarską. Wynika to wyraźnie z treści wymienionych przepisów, w tym także załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia, które określa wzór orzeczenia lekarskiego. Biorąc pod uwagę przytoczone okoliczności Sąd uznał, że postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, nie zawiera uchybień podnoszonych przez skarżącą, a zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w sposób określony w art. 145 § 1 P.p.s.a. Z tych względów, w oparciu o art. 151 P.p.s.a Sąd skargę oddalił.