II SA/Rz 1014/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Piotr Godlewski /spr./ WSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi B. H. Centrum Medyczne "[...]" na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej -skargę oddala- II SA/Rz 1014/18 U z a s a d n i e n i e Przedmiotem skargi wniesionej przez B.H. Centrum Medyczne [...] jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w(dalej: Dyrektor OW NZF) z [...] czerwca 2018 r. Nr [...] wydana w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Decyzja ta wydana została w następującym stanie sprawy: Dyrektor OW NFZ ogłoszeniem nr [...] podał do publicznej wiadomości informację o konkursie ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na lata 2017-2022 w rodzaju: opieka paliatywna i hospicyjna, w zakresie: świadczenia w hospicjum domowym, na obszarze: 1821- [...]. Oferty złożyło 4 oferentów. Otwarcie ofert nastąpiło w dniach 3 – 10 marca 2017 r. Oferta skarżącej została otwarta 8 marca 2017 r. W tym samym dniu Komisja Konkursowa wezwała skarżącą do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych. Zostały one w zakreślonym terminie uzupełnione. Następnie Komisja Konkursowa wezwała skarżącą do złożenia dodatkowych wyjaśnień w zakresie pytań ankietowych i dodatkowo dla personelu wykazanego w ofercie do uzupełnienia dokumentów potwierdzających gotowość do udzielania świadczeń przez personel wymieniony w ofercie od pierwszego dnia obowiązywania umowy, w terminie do 7 kwietnia 2017 r. Wyjaśnienia i dokumenty zostały w zakreślonym terminie złożone. Po rozpoznaniu ofert w części jawnej Komisja Konkursowa uznała, że oferta skarżącej spełnia warunki formalne. Ofertę zakwalifikowano do części niejawnej postępowania. W dniu 8 maja 2017 r. Komisja Konkursowa zaprosiła skarżącą do negocjacji w sprawie ustalenia liczby i ceny świadczeń opieki zdrowotnej. W trakcie prowadzących ze skarżącą 9 maja 2017 r. negocjacji ustalono zbieżne stanowisko w przedmiocie ilości świadczeń i wartości kontraktu. W wyniku negocjacji ustalono cenę jednostkową w wysokości 46,70 zł i liczbę świadczeń w ilości 2143 na łączną wartość 100 078,10 zł. Znalazło to potwierdzenie w protokole końcowym z negocjacji, podpisanym przez skarżącą i Komisję Konkursową. W protokole tym stwierdzono, że zbieżność stanowisk nie oznacza wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Po zakończeniu negocjacji ze wszystkimi oferentami w dalszej części postępowania Komisja sporządziła ranking końcowy w stosunku do wszystkich ofert. Dokonała oceny wszystkich złożonych ofert według jednolitych kryteriów, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 5 sierpnia 2016 r. w sprawie szczegółowych kryteriów wyboru ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1372 ze zm., dalej "rozporządzenie z 5 sierpnia 2016 r."). Na podstawie powyższego rozporządzenia oferty zostały ocenione wg następujących kryteriów: 1) jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, 2) kompleksowości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, 3) ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, 4) ceny świadczeń opieki zdrowotnej. Po zakończeniu negocjacji ze wszystkimi Oferentami w dalszej części postępowania Komisja Konkursowa sporządziła ranking końcowy w stosunku do wszystkich ofert, które nie zostały odrzucone. Oferty zostały uszeregowane w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny, z uwzględnieniem wyników negocjacji. Na usytuowanie w rankingu końcowym miała wpływ wynegocjowana cena i wszystkie kryteria niecenowe. Ostateczna ocena była generowana przez system informatyczny wspierający pracę Komisji, co dodatkowo gwarantowało obiektywizm. Komisja Konkursowa na podstawie art. 142 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1938, dalej: "ustawa o świadczeniach") dokonała wyboru ofert celem zawarcia umowy w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania środków finansowych, które zamawiający przeznaczył na świadczenia będące przedmiotem postępowania, tj. ofert, które w rankingu końcowym uzyskały największą liczbę punktów. Do realizacji świadczeń w rodzaju: opieka paliatywna i hospicyjna, w zakresie: świadczenia w hospicjum domowym, obszar: 1821 – [...], zostali wybrani oferenci, którzy uzyskali za ocenę oferty łączną ilość punktów w przedziale od 64,000 do 62,500. Oferta Odwołującej uzyskała łącznie 47,000 pkt, w tym: za kryteria "niecenowe" - 22,000 pkt (za jakość - 12,000 pkt., za kompleksowość - 0,000 pkt., za ciągłość - 10,000 pkt.) i za cenę 25,000 pkt. Została sklasyfikowana na 4 miejscu. Do zawarcia umowy wybrano 3 oferty. Skarżąca w związku z niewybraniem jej oferty do zawarcia umowy złożyła odwołanie do Dyrektora OW NFZ od rozstrzygnięcia konkursu. Sformułowała w nim liczne zarzuty dotyczące prowadzonego przez Komisję Konkursową postępowania konkursowego oraz zarzuty co do prawidłowości oceny przedłożonych w postępowaniu konkursowym ofert. Zarzuciła również, iż mimo spełnienia przez nią warunków określonych ww. przepisami OW NFZ nie wywiązał się z warunków postępowania, w którym wskazał, że zawrze 4 umowy, a zawarł ich 3, przez co naruszył jej interes prawny. Dyrektor OW NFZ [...] czerwca 2017 r. wydał decyzję nr [...], mocą której nie uwzględnił odwołania skarżącej, wskazując, że postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Od tej decyzji skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podnosząc, że kwestionowana decyzja nie zawiera ustosunkowania się do treści wskazanych przez nią zarzutów. Zarzuciła, że oferty które zostały wybrane do zawarcia umów nie spełniały wymogów dotyczących czasu pracy personelu wykazanego w ofertach, tj. psychologa i fizjoterapeuty w ofercie Domowej Opieki Medycznej "A" Sp. z o.o. oraz lekarza i psychologa w ofercie Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w [....]. Końcowo zawnioskowała o dokonanie wyboru jej oferty i podpisania umowy. Decyzją z [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor OW NFZ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazał, że w sposób wyczerpujący i wszechstronny przeanalizowany został cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, a organ odniósł się do wszystkich kwestii oraz zarzutów podnoszonych przez skarżącą. Postępowanie konkursowe prowadzone było zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Na skutek niedokonania wyboru odwołującej nie doszło do naruszenia jej interesu prawnego. Wskutek złożonej skargi w sprawie orzekał WSA w Rzeszowie, który wyrokiem z 27 lutego 2018 r. II SA/Rz 1149/17 uchylił decyzję Dyrektora POW NFZ z [...] sierpnia 2017 r. i poprzedzającą ją decyzję z [...] czerwca 2017 r. Sąd uchylając decyzję wskazał na naruszenie tak przepisów prawa materialnego jak i przepisów prawa procesowego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie: 1. art. 142 ust. 6, art. 148 ust 1 i 3 ustawy o świadczeniach w zw. z § 3 pkt 11 w zw. z załącznikiem nr 11 i § 5 rozporządzenia z dnia 5 sierpnia 2016 r.; 2. § 10 w zw. z cz. II pkt 1, 3, 4 załącznika nr 2 – "Warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej" rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2013r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej; 3. art. 149 ust. 1 pkt 7 i art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach, 4. § 10 ust. 4 pkt 3 i 6, § 19 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; 5. § 8 ust 1-2 i ust. 4 zarządzenia nr 54/2016/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 28 czerwca 2016 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju opieka paliatywna i hospicyjna oraz załącznika nr 2 do umowy (Harmonogram - zasoby), stanowiącego część załącznika nr 2 do zarządzenia (§ 5 ust. 3, § 8 ust. 1, załącznik nr 2 do zarządzenia). W ocenie Sądu naruszenia te pozostawały w bezpośrednim związku z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., jednakże nie przesądzają, czy i w jakim zakresie interes prawny odwołującej został naruszony na skutek naruszenia zasad przeprowadzenia postępowania konkursowego. Sąd wskazał, że w ponownie prowadzonym postępowaniu organ powinien dokonać ponownej merytorycznej oceny, czy i w jakim zakresie w/w naruszenia zasad prowadzenia postępowania w sprawie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej doprowadziły do naruszenia ("uszczerbku") interesu prawnego odwołującej w świetle treści jej oferty i innych ofert ocenianych w postępowaniu. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu Dyrektor OW NFZ decyzją z [...] czerwca 2018 r. Nr [...] – działając na podstawie art. 154 ust. 3 w zw. z art. 152 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 104 1 i art. 107 K.p.a. – oddalił odwołanie w całości. W uzasadnieniu przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wyjaśnił specyfikę postępowania związanego z wyborem oferty po przeprowadzeniu w trybie konkursu ofert lub rokowań na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zaznaczył, że rozstrzygnięcie postępowania przez Komisję Konkursową nie jest niczym innym jak wyborem najkorzystniejszej oferty (ofert) przez zamawiającego. Jest to etap postępowania cywilnego. Natomiast przedmiotem postępowania administracyjnego jest kontrola, czy do wyboru tej oferty doszło z poszanowaniem zasad określonych w Dziale VI ustawy o świadczeniach. W tym przypadku Dyrektor nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie powiela czynności zarezerwowanych przez ustawę o świadczeniach dla Komisji Konkursowej (art. 139 ust. 4), bada natomiast, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez Komisję Konkursową zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania. Dokonując takiej oceny organ stwierdził, że wszystkie oferty w tym oferta odwołującej zostały przyjęte do postępowania konkursowego, a ich ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów oceny określonych w przepisach prawa. Podkreślono, że na podstawie art. 146 ust 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach Prezes Funduszu był uprawniony do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Odnosząc się do zarzutów odwołania a dotyczących kwestii wskazania w ogłoszeniu o konkursie, że mogą być zawarte maksymalnie 4 umowy, a w rozstrzygnięciu konkursu wybrane zostały 3 oraz że pozostaje niezagospodarowana kwota a protokół z posiedzenia Komisji nie zawiera żadnej informacji o odrzuceniu oferty Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz. U. z 2014 r., poz.1980 ze zm., dalej: "rozporządzenie z 22 grudnia 2014 r."), ogłoszenie o postępowaniu w trybie konkursu ofert zawiera określenie maksymalnej liczby umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które zostaną zawarte po przeprowadzeniu tego postępowania, zgodnie z planem finansowym oddziału i planem zakupu świadczeń opieki zdrowotnej. Określenie maksymalnej ilości 4 umów stanowi jedynie oznaczenie maksymalnej liczby zawartych umów, co nie oznacza, że muszą być one zawarte. Przeprowadzone postępowanie, potencjał wykazany w ofertach, a także wyniki negocjacji oraz wartość postępowania warunkują kwestę ilości umów jaka ostatecznie zostanie zawarta. Odnośnie pozostałej, niezagospodarowanej kwoty – organ wyjaśnił, że oferta odwołującej opiewała na kwotę 172 800 zł (3600 pkt x 48), co stanowiło 48% kwoty całego postępowania. Zaznaczył, że biorąc pod uwagę, że ta oferta znajdowała się na najniższej pozycji w rankingu, Komisja Konkursowa zaproponowała mniejszą liczbę punktów (co odpowiada zabezpieczeniu mniejszej liczby świadczeń). Drugim elementem negocjacji była cena jednostki rozliczeniowej i tu Komisja Konkursowa pozostawiła do decyzji oferenta wskazanie ostatecznej ceny oferty. Zmiana ceny mogła wpłynąć na zmianę pozycji w rankingu. Pomimo obniżenia ceny przez oferenta, dopiero w podsumowaniu postępowania okazało się, że oferta odwołującej nadal znajduje się na najniższej pozycji w rankingu. Biorąc pod uwagę kwotę jaka pozostała, tj. 28 184 zł, to wynegocjowana przez oferenta wartość tj. 100 078,10 zł znacznie przekroczyła tę kwotę oraz możliwości i plan finansowy OW NFZ określony dla tego postępowania. Jako prawidłowy Dyrektor ocenił brak wzmianki o odrzuceniu jakiejkolwiek oferty w protokole z posiedzenia Komisji, gdyż oferta Odwołującej nie została odrzucona. Nie została ona wybrana po przeprowadzeniu negocjacji. Stosowną wzmiankę o tym zawiera protokół końcowy z negocjacji podpisany przez obie strony, w tym odwołującą ("Zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy"). Jako nietrafne i nieznajdujące poparcia organ ocenił zarzuty odwołującej do pytań ankietowych. W dalszej części uzasadnienia szczegółowo przedstawił analizę oferty i wyniki dokonanej kontroli, a także szczegółową analizę w zakresie punktacji i dokonanej oceny w zakresie poszczególnych kryteriów: kompleksowości, jakości, ciągłości i ceny. Jak zaznaczył, kryteria oceny ofert, zasady punktowania i warunki wymagane od oferentów były jawne, znane uczestnikom postępowania przed złożeniem ofert i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Odwołująca oświadczyła, iż zapoznała się z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Ocena ofert została dokonana w oparciu o określone przepisami kryteria, z wyłączeniem dowolności w tym zakresie. Kryteria oceny były jednakowe dla wszystkich i przejrzyste. Postępowanie konkursowe prowadzono w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zatem na każdym jego etapie Komisja Konkursowa podejmowała działania zmierzające do wyboru ofert i zawarcia umów w takiej liczbie, która zapewni świadczeniobiorcom dostęp do świadczeń. Zaznaczono, że Komisja nie miała obowiązku zawarcia umów ze wszystkimi oferentami (miała prawo nie wybrać tych, które były mniej korzystne). Dyrektor zaznaczył, że badając powtórnie przeprowadzone postępowania uznał, że Komisja Konkursowa błędnie wezwała wszystkich oferentów do usunięcia braków mających charakter merytoryczny tj. warunków zawartych w ofercie, których niespełnienie i nieuzupełnienie po upływie terminu składania ofert, tj. po dniu 1 marca 2017 r. powinno skutkować odrzuceniem przez Komisję Konkursową wszystkich ofert, w tym oferty odwołującej. Powołując się na art. 149 ust. 3 ustawy o świadczeniach wskazał, że przepis ten nie definiuje braków formalnych, jakie mogą być kwestionowane oraz uzupełnione w trybie tego przepisu. Co do zasady uzupełnienie braków formalnych nie może dotyczyć kwestii zasadniczych dotyczących warunków oferty. W myśl § 18 zarządzenia nr 12/2015/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 lutego 2015 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oferent może uzupełnić złożoną przez siebie ofertę pod warunkiem otrzymania pisemnego zawiadomienia o uzupełnieniu oferty przed upływem terminu do składania ofert. Przepis § 10 ust. 4 w/w zarządzenia wskazuje jakie elementy musi zawierać formularz ofertowy. Zgodnie z § 10 w zw. z cz. II pkt 1, 3, 4 załącznika nr 2 "Warunki realizacji świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej" rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 października 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej, warunkami realizacji wykonywania świadczeń w warunkach domowych jest spełnienie ściśle określonych wymagań w zakresie personelu lekarskiego (równoważnik 1 etatu przeliczeniowego na 30 świadczeniobiorców), pielęgniarskiego (co najmniej 25% czasu pracy ogółu pielęgniarek udzielających świadczeń u danego świadczeniodawcy; równoważnik 1 etatu przeliczeniowego na 15 świadczeniobiorców), psychologicznego (równoważnik ½ etatu przeliczeniowego na 30 świadczeniobiorców) i fizjoterapeutycznego (równoważnik ¼ etatu przeliczeniowego na 15 świadczeniobiorców). Wymogi w zakresie harmonogramu udzielania świadczeń, harmonogramu dostępności godzinowej oraz harmonogramu pracy personelu, powinny być spełnione w dniu złożenia oferty i nie mogą być uzupełniane po upływie terminu do składania ofert, gdyż stanowią one niezbędny element oferty. Jak wyjaśnił Dyrektor, w poszczególnych ofertach brak zamieszczenia na formularzu ofertowym szczegółów w zakresie "Harmonogramu dostępności profilu medycznego /zakresu" (od poniedziałku do niedzieli) oraz harmonogramu pracy /dostępności członków personelu z rozbiciem na poszczególne dni tygodnia i godziny, uzupełnione przez oferentów, nie powinny mieć miejsca jako uzupełnienie w takim trybie, ponieważ nie mogły one podlegać modyfikacji po dniu złożenia ofert. Poprzez wezwanie do uzupełnienia braków mających de facto charakter merytoryczny Komisja Konkursowa naruszyła przepisy dotyczące postępowania konkursowego. Popierając słuszność stanowiska zawartego w wyroku WSA z 27 lutego 2018 r. (II SA/Rz 1149/17) organ podał, że harmonogram pracy personelu oraz dostępności godzinowej był koniecznym składnikiem ofert i powinien być szczegółowo i precyzyjnie określony w formularzach ofertowych. Brak wskazania przez oferentów w toku postępowania konkursowego w ofercie tych danych stanowił brak merytoryczny niepodlegający uzupełnieniu, po upływie terminu do składania ofert. Zatem wszystkie oferty, w tym oferta odwołującej, dotknięte były brakami niepodlegającymi modyfikacji w toku postępowania, po upływie terminu do składania ofert. Dyrektor, po ponownym dokonaniu oceny postępowania jak i zarzutów oraz zastrzeżeń zawartych w odwołaniu z [...] maja 2017 r. oraz piśmie z [...] czerwca 2017 r. stanowiącym jego uzupełnienie - biorąc pod uwagę zalecenia WSA w wyroku z 27 lutego 2018 r. - stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu, pomimo opisanych wyżej nieprawidłowości w działaniu Komisji, nie został naruszony interes prawny odwołującej. Jej oferta - pomimo że powinna być odrzucona zaraz po jej otwarciu i sprawdzeniu - była oceniana, a odwołująca była przez Komisję Konkursową wzywana do uzupełnienia jej braków. Pozycja odwołującej w konkursie była więc korzystniejsza w wyniku naruszenia przez Komisję Konkursową zasad postępowania poprzez wezwanie jej do uzupełniania braków merytorycznych, niż gdyby Komisja postępując prawidłowo odrzuciła jej ofertę. Oferta została uzupełniona o wymagane braki merytoryczne i przeszła do kolejnego etapu jakim było zakwalifikowanie jej do części niejawnej konkursu i przeprowadzenie negocjacji. Ponieważ jednak pozostałe oferty uzyskały większą ilość punktów, świadczeniodawcy je składający zostali wybrani do zawarcia umowy. Oferta odwołującej uzyskała mniejszą ilość punktów, co w rankingu dało jej ostatnie miejsce, a tym samym uniemożliwiło zawarcie z nią umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Brak jest zatem związku przyczynowo – skutkowego związanego z naruszeniem przez Komisję przepisów postępowania a niewybraniem oferty odwołującej. Właściwe postępowanie Komisji nie zmieniłoby jej pozycji w rankingu końcowym. Dokonując oceny interesu prawnego odwołującej, organ - nawiązując do zasady równego traktowania wszystkich oferentów - wskazał, że przejawia się ona w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu. Zasada ta została w przedmiotowym postępowaniu zastosowana, bowiem wszyscy oferenci wzywani byli do uzupełniania braków, Komisja Konkursowa nikogo nie pominęła i nie odrzuciła jego oferty. Niedopuszczalne jest ponadto stosowanie dodatkowych kryteriów w odniesieniu do niektórych świadczeniodawców, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Reasumując organ stwierdził, że co prawda Komisja Konkursowa naruszyła w przeprowadzonym postępowaniu art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach (nie odrzuciła ofert zawierających braki, w tym oferty odwołującej), ale naruszenia te nie spowodowały uszczerbku interesu prawnego odwołującej, albowiem wszystkie oferty były brane pod uwagę do rozstrzygnięcia. Stwierdzone naruszenie nie miało wpływu zarówno na przyznaną punktację jak i ranking końcowy i nie spowodowało, że oferta odwołującej nie została wybrana do zawarcia umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Powyższe zdaniem organu przemawiało za oddaleniem odwołania. Skargę na opisaną wyżej decyzję do WSA w Rzeszowie złożyła B.H. Centrum Medyczne [....] wnosząc o jej uchylenie w całości, a także zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. Kwestionowanej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie: 1. art. 154 ust. 3 ustawy o świadczeniach w zw. z art. 138 1 K.p.a. poprzez oddalenie odwołania w całości z jednoczesnym pominięciem art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach i art. 153 P.p.s.a. W ocenie skarżącej wobec uchylenia przez Sąd uprzednio wydanych decyzji organ miał obowiązek ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń, winien uwzględnić wskazania zawarte w wyroku i wyjaśnić istotne okoliczności, a przede wszystkim po wskazaniu przez Sąd, że postępowanie konkursowe obarczone było istotnymi naruszeniami zasad postępowania i ze względu na charakter tych naruszeń wszystkie oferty winny być przez organ odrzucone; 2. art. 149 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 150 ustawy o świadczeniach, poprzez brak jego zastosowania. Zdaniem skarżącej organ powinien odrzucić wszystkie oferty i unieważnić postępowanie konkursowe a następnie ogłosić nowe w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zwłaszcza że umowy zawarte na podstawie postępowania konkursowego dotkniętego istotnymi naruszeniami mają obowiązywać do 30 czerwca 2022 r.; 3. art. 6, art. 7, art. 77 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie istotnych okoliczności wynikających ze wskazań WSA; 4. art. 8, art. 9, art. 11 i art. 107 3 K.p.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej, w tym wyjaśnienia, dlaczego organ nie uwzględnił wskazań zawartych w wyroku które są dla niego wiążące; 5. art. 153 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i niewykonanie wskazań zawartych w wyroku. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że wbrew stanowisku organu jej interes prawny został naruszony. Podała, że oczekiwała, że zarówno jej oferta jak i pozostałe będą rozpatrywane w zgodzie ze wszystkimi regułami postępowania konkursowego. Gdyby to postępowanie zostało przeprowadzone bez naruszeń zasad, każda oferta podlegałaby odrzuceniu a organ musiałby unieważnić postępowanie. Wobec tego, że koniecznym byłoby ponowne przeprowadzenie postępowania i złożenie ofert, skarżąca wskazała, że możliwym byłoby spełnienie wymagań ewentualnego "nowego" konkursu i wybrania w jego następstwie jej oferty, a tym samym zawarcie z nią umowy. Oddalenie odwołania mimo braku wykonania wskazań zawartych w wyroku stanowi brak realnej kontroli nad przeprowadzaniem postępowania o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zwłaszcza w zakresie braku konsekwencji prawnych dla wadliwie prowadzonego postępowania, co ewidentnie narusza równe traktowanie świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy oraz prowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor OW NFZ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), wg którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w K.p.a. lub innych przepisach). Przedmiot zaskarżenia stanowiła decyzja Dyrektora OW NFZ z [...] czerwca 2018 r. Nr [...] wydana w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jej wydanie związane było z realizacją wytycznych zawartych w wydanym w sprawie i wiążącym organ na podstawie art. 153 P.p.s.a. wyroku WSA w Rzeszowie z 27 lutego 2018 r. II SA/Rz 1149/17. Sąd uchylając tym wyrokiem wcześniejsze decyzje Dyrektora OW NFZ z [...] czerwca i [...] sierpnia 2017 r. oraz wyszczególniając w jego uzasadnieniu stwierdzone naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego wskazał, że nie przesądzają one, czy i w jakim zakresie interes prawny strony odwołującej został naruszony na skutek naruszenia zasad przeprowadzenia postępowania konkursowego. W związku z tym Sąd nakazał, aby w ponownie prowadzonym postępowaniu organ ocenił, czy i w jakim zakresie naruszenia zasad prowadzenia postępowania w sprawie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej doprowadziły do naruszenia ("uszczerbku") interesu prawnego odwołującej w świetle treści jej oferty i innych ofert ocenianych w postępowaniu. Rozpoznając skargę na wydaną w wyniku powyższego decyzję Sąd stwierdził, że organ prawidłowo wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku. Dokonując ponownej oceny Dyrektor OW NFZ stwierdził, że wszystkie oferty, w tym oferta odwołującej - mimo powinności odrzucenia - zostały przyjęte do postępowania konkursowego, a ich ocena została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców kryteriów określonych w przepisach. Kryteria te i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania. Sąd akceptuje powyższe stanowisko, jako wpisujące się w realizację nakazanych wydanym [...] lutego 2018 r. wyrokiem wytycznych, uznając, że pomimo nieprawidłowości w działaniu Komisji, w efekcie których złożone oferty zamiast odrzucenia zostały rozpatrzone merytorycznie, organ wykazał, że nie doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującej. Ponieważ, co istotne, dotyczyło to wszystkich złożonych do postępowania konkursowego ofert - w tym oferty odwołującej – zachowana została zasada równego traktowania, gdyż jej oferta w konkursie nie znalazła się przez to ani w pozycji gorszej, ani inne nie zostały potraktowane w sposób uprzywilejowany. Ponieważ jednak pozostałe oferty uzyskały większą ilość punktów, zasadnie składające je podmioty zostały wybrane do zawarcia umów. Nie zachodzi zatem związek przyczynowo – skutkowy między naruszeniem przez Komisję przepisów postępowania konkursowego, a niewybraniem oferty odwołującej. Zdaniem Sądu, skarżąca nie wykazała, że w przypadku unieważnienia postępowania konkursowego i jego ponownego, całościowego przeprowadzenia z zachowaniem obowiązujących wymogów, jej pozycja byłaby korzystniejsza. Abstrahując od konieczności spełnienia nową ofertą wszystkich wymagań merytorycznych, niewątpliwie miałaby szansę jej modyfikacji w sposób korzystniejszy od dotychczas złożonej, niemniej nie można pominąć, że taką samą możliwość posiadaliby pozostali oferenci. Nie dawałoby jej to zatem żadnych gwarancji zmiany jej pozycji w rankingu końcowym i wyboru jej oferty, a tym samym zawarcia z nią umowy o udzielanie świadczeń. W związku z zarzutami skargi należy podkreślić, że wydanym uprzednio w niniejszej sprawie wyrokiem Sąd - mimo charakteru stwierdzonych uchybień - nie przesądził konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania konkursowego, ale nakazał zbadanie ich wpływu w kontekście ewentualnego naruszenia interesu prawnego skarżącej. Dyrektor OW NFZ wydaną decyzją z obowiązku tego wywiązał się. Podniesioną na tę okoliczność argumentację Sąd w pełni akceptuje, biorąc pod uwagę z racji rozpoczętego już [...] lipca 2017 r. okresu rozliczeniowego fakt rozpoczęcia realizacji umów oraz niebagatelną konieczność zapewnienia ciągłości udzielania objętych postępowaniem konkursowym świadczeń. Reasumując, Sąd podziela stanowisko Dyrektora OW NFZ wyrażone w zaskarżonej decyzji, nie dopatrując się skuteczności podniesionych względem niej w skardze zarzutów. Stwierdzone uchybienia przepisom postępowania konkursowego – mimo powinności odrzucenia wszystkich ofert - zostały skutecznie "zrównoważone" ich merytorycznym rozpatrzeniem, wg obiektywnych i jednolicie zastosowanych kryteriów, bez wpływu zarówno na przyznaną punktację jak i ranking końcowy, a tym samym na to, że oferta odwołującej nie została wybrana do zawarcia umowy o udzielanie objętych konkursem świadczeń. Powyższe uzasadniało oddalenie skargi, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 P.p.s.a.