II SA/Rz 1029/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Ewa Partyka /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Magdalena Józefczyk Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi E. K. i D. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia -skargę oddala- II SA/Rz 1029/11 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi D. K. i E. K. jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia o zamiarze przystąpienia do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ewid. 3175 położonej w G. W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy powołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.). Z akt administracyjnych sprawy oraz decyzji wynika, że E. K. i D. K. wnioskiem z dnia 11 maja 2011 r. zgłosili w Starostwie Powiatowym zamiar przystąpienia do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków o pojemności osadnika 2,0 m³, na działce nr ewid. 3175 położonej w G. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] Starosta [...] wniósł sprzeciw w sprawie budowy wskazanej w w/w zgłoszeniu. W uzasadnieniu Starosta podał, że na terenie, na którym projektuje się lokalizację w/w oczyszczalni ścieków, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi G. uchwalony uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 65 poz. 1623 z dnia 13 sierpnia 2007 r.). Organ podniósł, że ta część działki inwestora oznaczonej nr ewid. 3175, na której położony jest budynek mieszkalny i projektowana lokalizacja przydomowej oczyszczalni ścieków - położona jest w zwartej zabudowie wsi, w konturze planu oznaczonym symbolem RMN "tereny zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej". W obowiązującym planie znajduje się też zapis regulujący system odprowadzania ścieków. Organ wyjaśnił, że na terenie tej części wsi G. gdzie położona jest działka inwestora, istnieje i funkcjonuje sieć kanalizacji sanitarnej wybudowana w oparciu o decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...]. Sąsiednimi zaś działkami przebiega rurociąg tłoczny PCV Ø 250 i grawitacyjny Ø 200. Organ wyeksponował, że zgodnie z przepisami na terenach, gdzie została wybudowana kanalizacja sanitarna, przyłączenie do sieci budynku korzystającego dotąd z szamba jest obowiązkowe. Jedynie nieruchomości już wyposażone w przydomowe oczyszczalnie ścieków spełniające wymagania przepisów technicznych nie muszą być podłączone do kanalizacji. Na terenach skanalizowanych nie można też wybudować nowego szamba. Jedynie, gdy nie ma technicznych i ekonomicznych możliwości przyłączenia budynku do sieci, nieruchomość może być wyposażona w zbiornik bezodpływowy lub przydomową oczyszczalnię ścieków. W tym przypadku takie okoliczności i przeszkody nie występują, co potwierdza projekt budowlany na budowę kanalizacji sanitarnej we wsi G. W odwołaniu od tej decyzji E. K. i D. K. wnieśli o jej uchylenie i orzeczenie zgodnie z wnioskiem ewentualnie o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu składający odwołanie nie zgodzili się z decyzją. Zarzucili, że organ w sposób oczywisty pominął słuszny interes obywatela, pozbawiając go możliwości zabezpieczenia podstawowych funkcji działki. Ponieważ nie mają dostępu do urządzeń sanitarnych, są pozbawieni możliwości odprowadzania ścieków ze swojej nieruchomości. W związku z tym zwrócili się do sąsiadów o przyłączenie do kanalizacji, jednak uzyskali negatywną odpowiedź. Dlatego złożyli stosowny wniosek do Starostwa i poczynili znaczne nakłady, jednakże organ wniósł sprzeciw. Decyzją z dnia [...] września 2011 r., opisaną na wstępie Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy przychylił się do stanowiska organu I instancji, przytaczając jego ustalenia. Podniósł, że z zapisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż z chwilą wybudowania kanalizacji sanitarnej nie jest możliwe odprowadzanie ścieków do szczelnych zbiorników wybieralnych jak również do przydomowych oczyszczalni ścieków. W omawianym przypadku z uwagi na fakt, że w sąsiedztwie działki nr 3157 została zrealizowana zbiorcza kanalizacja sanitarna wraz z przyłączami właściciele tej nieruchomości są obowiązani dokonać przyłączenia do istniejącej sieci kanalizacyjnej, co wprost wynika z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236 poz. 2008 ze zm.). Wojewoda wskazał, że zamierzona przez E. i D. K. budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr 3175 w G. narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położnego we wsi G., w związku z czym oceniło, że wydana przez organ I instancji decyzja jest prawidłowa. Ustosunkowując się do zarzutu podnoszonego przez skarżących dotyczącego braku możliwości podłączenia się do istniejącej kanalizacji sanitarnej ze względu na brak zgody właścicieli kilku sąsiednich działek stwierdził, że powyższe nie może stanowić podstawy do uznania, iż działka nr 3175 w G. nie ma możliwości podłączenia do istniejącej kanalizacji sanitarnej. W skardze na tę decyzję D. K. i E. K. wnieśli o uchylenie w całości jej i poprzedzającej ją decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Jako podstawę skargi wskazali naruszenie: I. prawa materialnego poprzez błędną wykładnię: 1) art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. 1994 Nr 89 poz. 414 – dalej zwanej P.b.) w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. 1996 Nr 132 poz. 622) tj. poprzez uznanie, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające budowę przydomowej oczyszczalni ścieków, mimo, że jest to konieczne z przyczyn ekonomicznych i technicznych, a nadto nie stoi w sprzeczności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego 2) art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2001 Nr 115 poz. 1229) poprzez utrudnianie zastosowania indywidualnych rozwiązań zapewniających ochronę środowiska, w sytuacji, gdy jest to uzasadnione zaistniałym stanem faktycznym, II. Naruszenie przepisów prawa procesowego w szczególności art. 6, 7, 8, 77 § 1, 80 k.p.a., poprzez brak uwzględnienia słusznego interesu skarżących oraz nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a także nie podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.). Po zbadaniu sprawy w powyższych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że nie zachodzą w/w podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji bądź stwierdzenia jej nieważności, a w konsekwencji skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, że wiążący tu będzie stan faktyczny i prawny aktualny na datę wydania decyzji. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco; W dniu 11 maja 2011 r. E. K. i D. K. zgłosili Staroście [...] zamiar przystąpienia do budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce ewidencyjnej nr 3175 położonej w G. Do wniosku dołączono szkic sytuacyjny wykonany na kopii wyrysu z mapy zasadniczej, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a także opracowanie producenta przydomowej oczyszczalni ścieków dotyczące instrukcji montażu, eksploatacji i porad prawnych. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r. Starosta [...] wniósł sprzeciw. Podstawą jego wniesienia wskazaną przez organ były postanowienia § 12 pkt 2 lit. a i b Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (dalej m.p.z.p.) wsi G. uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 30 czerwca 2007 r. (Dz.Urz. Woj. [...] Nr 65, poz. 1623 z dnia 13 sierpnia 2007 r.). Z akt sprawy wynika, że ta część działki nr ewid. 3175, na której jest posadowiony budynek mieszkalny i projektowana lokalizacja przydomowej oczyszczalni ścieków, położona jest w zwartej zabudowie wsi, w konturze oznaczonym na planie symbolem RMN, który oznacza "tereny zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej". Takie przeznaczenie terenu wynika z zapisów § 3 pkt 1 m.p.z.p. oraz rysunku wykonanego na mapie będącego zgodnie z § 1 ust. 1 uchwały integralną częścią planu. Zgodnie z zapisami § 12 m.p.z.p. ustalone zostały zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemu odprowadzania ścieków sanitarnych i deszczowych, według których: 1) wyznaczone w planie tereny RMN (...) należy objąć zbiorczym systemem kanalizacji sanitarnej, odprowadzającym ścieki do oczyszczalni ścieków, 2) do czasu realizacji zbiorczego systemu kanalizacji dopuszcza się: a) gromadzenie ścieków w szczelnych zbiornikach wybieralnych, z wywożeniem ścieków do punktów zlewnych oczyszczalni ścieków; zbiorniki i wywóz ścieków powinny spełniać warunki określone przepisami odrębnymi, b) odprowadzanie ścieków do przydomowych oczyszczalni ścieków, pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w przepisach odrębnych, 3) dla zabudowy rozproszonej dopuszcza się: a) gromadzenie ścieków w szczelnych zbiornikach wybieralnych, z wywożeniem ścieków do punktów zlewnych oczyszczalni ścieków; zbiorniki i wywóz ścieków powinny spełniać warunki określone przepisami odrębnymi, b) odprowadzenie ścieków do przydomowych oczyszczalni ścieków, pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w przepisach odrębnych. Zgodnie z zapisami § 15 ust. 1 i 7, dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem RMN – tj. terenów zabudowy zagrodowej i mieszkaniowej jednorodzinnej ustalono, iż zasady zaopatrzenia w sieci i urządzenia infrastruktury technicznej będą zgodne z warunkami określonymi w § 9 – 14 m.p.z.p. – a więc również z § 12. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się fragment projektu zagospodarowania terenu, na którym naniesiono projektowaną sieć - kanalizację sanitarną, projektowaną sieć kanalizacji tłocznej i projektowane przyłącza. Z projektu tego wynika, że w sąsiedztwie działki inwestorów nr 3175 zaprojektowano fragment sieci kanalizacji tłocznej. W aktach znajduje się także decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], którą organ ten udzielił pozwolenia na użytkowanie kanalizacji sanitarnej wraz z przyłączami oraz przepompowniami ścieków z zasilaniem energetycznym – I etap w miejscowości G., zlokalizowanej na działkach wyszczególnionych w załączniku nr 1 do tej decyzji – w tym m.in. na działkach 3174/1 i 3174/2 oraz po drugiej stronie drogi "KDD" 3164, 3162 i 3165. Decyzja ta, jak wynika z jej uzasadnienia, została wydana wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania części inwestycji przed zakończeniem wszystkich robót objętych pozwoleniem na budowę udzielonym decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Decyzja ta podlegała natychmiastowemu wykonaniu na podstawie przepisu art. 130 § 4 K.p.a.. Usytuowanie sieci kanalizacyjnej przedstawiono na inwentaryzacji powykonawczej. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, który zgodnie z art. 87 ust. 2 Konstytucji RP jest źródłem prawa Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie obowiązującego na obszarze działania organu, który je ustanowił. Akt ten został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr 65 poz. 1623 z dnia 13 sierpnia 2007 r. Przytoczone wyżej postanowienia § 15 ust. 7 i § 12 pkt 1 i 2 m.p.z.p. obowiązujące m.in. dla terenów oznaczonych symbolem RMN są wiążące na obszarze Gminy [...] – wsi G., zarówno dla potencjalnych inwestorów, jak i organów administracji. Powołane zapisy nakazywały objęcie terenów RMN zbiorczym systemem kanalizacji sanitarnej, odprowadzającej ścieki do oczyszczalni, a jedynie do czasu realizacji tego systemu dopuszczalne było odprowadzanie ścieków do przydomowych oczyszczalni ścieków spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że inwestorzy E. K. i D. K. zamierzali rozpocząć roboty związane z wykonaniem przydomowej oczyszczalni ścieków dnia 11 czerwca 2011 r. – a więc już w momencie, gdy sieć kanalizacji sanitarnej na terenach sąsiadujących z działką, na której miała być wykonana przydomowa oczyszczalnia ścieków została zrealizowana i oddana do użytkowania. Abstrahując od dość nieprecyzyjnych językowo unormowań § 12 m.p.z.p. wsi G., nie ulega wątpliwości, że plan ten obowiązywał, a moment wniesienia sprzeciwu przez Starostę [...] był "czasem realizacji zbiorczego systemu kanalizacji", zaś w chwili rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji sieć ta mogła być już legalnie użytkowana. Dlatego w tym stanie faktycznym budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr 3175 byłaby sprzeczna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w związku z powyższym w świetle przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane istniały podstawy do wniesienia sprzeciwu. Zauważyć należy, że w przepisie § 12 pkt 2 m.p.z.p. wis G. użyte zostało sformułowanie "do czasu realizacji", a nie "do czasu zrealizowania", co w ocenie Sądu uprawniało organ do złożenia sprzeciwu jeszcze przed rozpoczęciem użytkowania wybudowanego systemu kanalizacyjnego. Z kolei § 12 pkt 1 m.p.z.p. nakazuje obligatoryjnie objąć zbiorczym systemem kanalizacji sanitarnej, odprowadzającym ścieki do oczyszczalni ścieków tereny oznaczone symbolem RMN, a punkt 2 dopuszcza jedynie czasowe odprowadzanie ścieków, m.in. do przydomowych oczyszczalni ścieków spełniających określone wymagania – tylko do czasu realizacji tego systemu. Zapisy te są więc bardziej restrykcyjne niż unormowania wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 z późn. zm.), które nakazują właścicielowi nieruchomości zapewnienie utrzymania czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej (a nie przyłącza) jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, konieczne jest wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych. Według tego przepisu przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą określone w przepisach odrębnych wymagania. W świetle zaś postanowień § 12 pkt 1 i 2 m.p.z.p. wsi G. mimo, że nieruchomość byłaby wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych i tak przyłączenie do sieci kanalizacyjnej jest obligatoryjne. Uzasadniało to w świetle art. 30 ust. 6 pkt 2 P.b. wniesienie sprzeciwu. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy przepisów wskazanych w skardze. Tzw. postępowanie zgłoszeniowe jest specyficznym rodzajem postępowania. Zasadą wynikającą z art. 28 ust. 1 P.b. jest, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej reguły ustawodawca wskazał w art. 29, gdzie w ust. 1 pkt 1 pkt 3 podano, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę. Jednakże w art. 30 ust. 1 pkt 1 P.b. wskazano, że taka budowa wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Wymogi stawiane zgłoszeniu w tym zakresie dokumentów, które powinny być do zgłoszenia dołączone przewidują przepisy art. 30 ust. 2 – 4 P.b. Tylko w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia istnieje możliwość wydania postanowienia, którym organ nakłada obowiązek uzupełnienia w określonym terminie brakujących dokumentów. Istnieje także możliwość uzupełnienia braków formalnych samego zgłoszenia. Po dokonaniu zgłoszenia nie prowadzi się postępowania administracyjnego w takiej formie jak to przewidują przepisy K.p.a. Organ ocenia jedynie zgłoszenie w aspektach przewidzianych w art. 30 ust. 6 i 7 P.b., a więc: 1) czy zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonania robót objętych zgłoszeniem czy objętych pozwoleniem na budowę, 2) czy budowa lub wykonanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy, 3) czy zgłoszenie dotyczy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje, 4) czy realizacja robót może naruszać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia, pogorszenie stanu środowiska lub stanu zachowania zabytków, pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych, wprowadzenie, utrwalenie lub zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich W uzasadnieniu wyroku z dnia 6 marca 2009 r. sygn. akt II OSK 307/08 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż pomimo, że w postępowaniach administracyjnych w sprawie wydania decyzji o sprzeciwie mają co do zasady zastosowanie przepisy K.p.a., to jednak ze względu na specyfikę omawianej instytucji faktycznie nie mogą być one w pełni stosowane. W ocenie Sądu w świetle materiału zgromadzonego w aktach sprawy administracyjnej, w tym postanowień m.p.z.p. wsi G. nie było podstaw do uwzględnienia nawet w ich ocenie słusznego interesu skarżących, skoro brak wniesienia sprzeciwu doprowadziłby do kuriozalnej sytuacji, że skarżący wykonaliby przydomową oczyszczalnię ścieków, a mimo to w myśl postanowień § 12 m.p.z.p. zobligowani byliby do przyłączenia się do sieci kanalizacyjnej. Organy rozpatrzyły cały materiał dowodowy niezbędny dla rozstrzygnięcia sprawy. Bez znaczenia – wobec cytowanych zapisów m.p.z.p. wsi G. oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jest okoliczność, czy ekonomicznie uzasadnione jest przyłączenie nieruchomości do sieci i jakie są techniczne możliwości przyłączenia do sieci (skoro co do zasady jest to technicznie możliwe), wreszcie czy w danej sytuacji faktycznej związanej z sytuacją sąsiedzką jest to aktualnie prawnie możliwe. W razie braku zgody właścicieli sąsiednich nieruchomości na doprowadzenie przyłącza można bowiem na drodze sądowej w postępowaniu cywilnym domagać się ustanowienia służebności gruntowej w tym zakresie (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 31.12.1962 r., sygn. akt II CR 1006/62 - OSPiKA 5/64 poz. 91 z glosami S. Grzybowskiego i A. Szpunara oraz z dnia 3.06.1965 r., sygn. akt III Co 34/65 – OSNCP 7-8/66 poz. 109 z glosą G. Domańskiego – OSPiKA 1967 poz. 106, czy odnośnie linii energetycznej z 30.08.1991 r. sygn. akt III CZP 73/91 – OSNCP 4/92 poz. 53 gdy nie było jeszcze możliwości ustanowienia przewidzianej w aktualnym stanie prawnym służebności przesyłu). Także doktryna prawa cywilnego dopuszcza możliwość ustanowienia służebności gruntowej mającej na celu zapewnienie dostępu do wszelkiego rodzaju urządzeń związanych z rozwojem techniki, a powodujących konieczność prowadzenia połączeń - np. cieplnych, gazowych itp. – przez cudze grunty (tak Andrzej Wosiewicz [w:] System Prawa Cywilnego pod red. Jerzego Ignatowicza, tom II, str. 678, Wydawnictwo Ossolineum 1977). Zaskarżone decyzje nie naruszają także przepisów art. 42 ust. 4 ustawy z dnia18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2001 r., Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.) z tego powodu, że na terenie wsi G. system kanalizacji zbiorczej już powstał i funkcjonuje – przynajmniej w sąsiedztwie działki inwestorów. W przepisie tym jest mowa o systemie kanalizacji zbiorczej, a nie wykonaniu przyłącza. Przepis powyższy nie ma więc zastosowania w tej sprawie. Ponadto zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji akty prawa miejscowego nie są aktami niższej rangi niż ustawy, mają tylko ograniczony terytorialnie w stosunku do ustaw zasięg obowiązywania. Organy samorządu terytorialnego mogą je ustanawiać na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie (art. 94 Konstytucji RP). Sąd w niniejszej sprawie nie jest natomiast uprawniony do zakwestionowana legalności m.p.z.p., który został uchwalony przez organ do tego uprawniony i ogłoszony w stosownym publikatorze. Z przyczyn, które wyżej podano, w tym także z uwagi na specyfikę postępowania ze sprzeciwu, nie zostały też naruszone przepisy art. 6, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Dlatego skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.