II SA/Rz 103/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 20 sierpnia 2024 r. nr SKO.405.ZA.1022.29.2024 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Decyzją z dnia 20 sierpnia 2024 r. nr SKO.405.ZA.1022.29.2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnobrzegu (dalej: "SKO", "Kolegium", "organ"), po rozpatrzeniu wniosku D.W. (dalej: "skarżący") odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy [....] z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr GOPS.531.265.2026 w sprawie uznania za dłużnika alimentacyjnego. Doręczając ww. decyzję, pouczono skarżącego o prawie zwrócenia się do Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, bądź wystąpienia ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych elektronicznego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka była doręczana za pośrednictwem administracji zakładu karnego i została odebrana przez upoważnioną osobę w dniu 22 sierpnia 2024 r. W dniu 28 listopada 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D.W. na opisaną wyżej decyzję Kolegium z dnia 20 sierpnia 2024 r., skierowana bezpośrednio do Sądu z pominięciem organu. Z koperty, w której przesłano skargę wynika, że została ona nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 27 listopada 2024 r. Na wezwanie tut. Sądu Dyrektor Zakładu Karnego w [....] udzielił wyjaśnień, że skarżący odebrał decyzję SKO w dniu 23 sierpnia 2024 r., natomiast korespondencja stanowiąca skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie została złożona przez skarżącego w administracji zakładu karnego w dniu 26 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2024 r., a zatem ustawowo określony trzydziestodniowy termin przewidziany na wniesienie skargi upływał z dniem 23 września 2024 r., mając na uwadze art. 83 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została wniesiona w dniu 26 listopada 2024 r., a więc z uchybieniem terminu przewidzianego do jej wniesienia. Okoliczność ta w świetle przytoczonych wyżej regulacji, obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.