II SA/Rz 1031/16

Dnia 8 września 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A sp. z o.o. z siedzibą we W[...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenia gier na automatach poza kasynem gry - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 25 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A sp. z o.o. z siedzibą we [...] na opisaną w sentencji postanowienia decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podano, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wgranych stanowi główne źródło dochodów Spółki, co umożliwia jej nieprzerwane funkcjonowanie i w związku z tym nieudzielenie jej ochrony tymczasowej może skutkować wystąpieniem niemożliwych wręcz do odwrócenia skutków w postaci znacznego utrudnienia czy wręcz zaprzestania prowadzenia działalności. Sytuacja finansowa skarżącej jest niestabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenia gospodarczej aktywności. Wymierzenie i wyegzekwowanie kary pieniężnej może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem takiego uszczerbku majątkowego, który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a." należy w realiach niniejszego postępowania o udzielenie ochrony tymczasowej interpretować funkcjonalnie oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar pieniężnych w analogicznych sprawach. Wobec Spółki toczy się równolegle 7 analogicznych postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnych, a łączna kwota wymierzonych kar wynosi 96. 000, 00 zł. Ponadto wobec Spółki wszczęto 427 postępowań w tym przedmiocie, których skutkiem zapewne będzie wymierzenie kary pieniężnej. Oczywistym jest, że zagrożenie spowodowania znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków jest tym bardziej znaczące, jeżeli będzie oceniane przez pryzmat wszystkich toczących się przeciwko skarżącej postępowań. W świetle przytoczonych wyżej okoliczności, a także mając na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, zdaniem Spółki, wykonanie decyzji zobowiązującej skarżącą do zwrotu kwot 12 000, 00 zł na obecnym etapie postępowania może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, tym bardziej, że organy celne podjęły już czynności w celu wyegzekwowania wymierzonych Spółce kar (upomnienie). Spółka wniosła o dopuszczenie na okoliczności podniesione we wniosku dowodu z dokumentów załączonych do skargi obrazujących jej stan finansowy. Końcowo zauważyła, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków musi się odnosić do przyszłości, bowiem sama analiza stanu teraźniejszego nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżąca Spółka nie wykazała, że istotnie w sprawie zaistniały okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Postawione tezy przytoczone na jego poparcie powinny znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej Spółki, tak aby przekonać Sąd, że w istocie wykonane decyzji generuje zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takich dokumentów jednak, wbrew treści skargi, nie przedłożono. W tej sytuacji twierdzenia strony jawią się jako gołosłowne i nazbyt ogólne. Nie wiadomo przede wszystkim, na ile dochodowa jest działalność Spółki w zakresie urządzania gier na automatach, a informacja, że wszczęto przeciwko niej aż 427 postępowań w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych może sugerować bardzo szeroki jej zasięg, a nie potwierdza sama w sobie zagrożenia wystąpienia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Do dokonania takiej oceny Sąd musiałby dysponować pełnymi i aktualnymi danymi znajdującymi potwierdzenie w dokumentach źródłowych obrazujących jej obecną sytuację finansową, z których wynikałoby, że zapłata orzeczonej kary w istocie grozi niewypłacalnością i koniecznością likwidacji spółki. Nie wykazała też jakoby utraciła płynność finansową, tym bardziej, że w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą. Okoliczności przemawiających za uwzględnieniem wniosku Sąd nie dopatrzył się także w aktach sprawy. Powyższe argumenty uzasadniają stwierdzenie, że Spółka nie uprawdopodobniła, jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej kwoty nałożonej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej. Końcowo Sąd stwierdza, że zapłata ma charakter odwracalny o wyegzekwowana kara w razie uwzględnienia skargi podlegać będzie zwrotowi. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowił jak w sentencji.