II SA/Rz 1032/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i J. Ł. na postanowienie Wojewody P. z dnia [..] sierpnia 2011 r., nr [..] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie przebudowy dróg powiatowych wraz przebudową infrastruktury technicznej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wnioskiem z dnia 24 października 2011 r., skarżący A. i J. Ł. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, utrzymującego w mocy postanowienie Starosty J. o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie przebudowy dróg powiatowych wraz przebudową infrastruktury technicznej. W uzasadnieniu wniosku stwierdzili, że decyzja w sprawie zezwolenia została wydana w postępowaniu obarczonym wadami uzasadniającymi jego wznowienie. W związku z tym toczy się postępowanie karne o poświadczenie nieprawdy; w postępowaniu tym J.Ł. ma status pokrzywdzonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie jest rozstrzygnięciem o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego I instancji w sprawie przebudowy dróg powiatowych wraz przebudową infrastruktury technicznej. Wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, dobrowolnie lub w trybie przymusowym. Zaskarżone postanowienie, jako akt odmowny nie kwalifikuje się do wykonania, gdyż nie ma przedmiotu wykonania w postaci węzła praw i obowiązków. W szczególności wstrzymanie jego wykonania nie może spowodować stanu odpowiadającego w treści podania o zawieszenie postępowania administracyjnego. Postępowanie, w którym podanie to zostało wniesione zostało już zakończone stosowną decyzją Starosty, co przyznali sami skarżący. Z wyłożonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.