II SA/Rz 1033/10

10 listopada 2010 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku T. H., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, do sprawy skargi T.H. reprezentowanej przez adwokata A. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z [...] sierpnia 2010 r. znak [...], w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, - postanawia – umorzyć postępowanie w sprawie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych w całości. Sygn. II SA/Rz 1033/10 Uzasadnienie T. H. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Wniosek, o którym mowa został złożony do sprawy skargi wyżej wymienionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) wydaną w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wniosek o prawo pomocy został złożony w przewidzianej prawem formie, tj. na druku PPF. Stwierdzono, co następuje: W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) a także wydatków. Wydatki za stronę zwolnioną od kosztów sądowych z mocy prawa wykładane są z części budżetu sądu administracyjnego, w zakresie tego zwolnienia. Sprawy o których mowa, wymienia enumeratywnie art. 239 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.). Ustawodawca w treści art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. zwolnił z obowiązku uiszczenia opłat sądowych skarżących w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Nie ulega wątpliwości, iż skarga T. H. na decyzję SKO w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, zainicjowała sprawę z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przyznawanie tego rodzaju świadczeń regulują przepisy ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Celem świadczeń rodzinnych jest poprawa bytu rodzin nie uzyskujących dochodów pozwalających na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych. Przyznawanie tego rodzaju świadczeń, jest jednym z elementem polityki opiekuńczej państwa. Potwierdzeniem tego wniosku jest art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, który ustala materialne przesłanki przyznawania świadczenia opiekuńczego. W konsekwencji obowiązywania powyższych regulacji, skarżąca w granicach sprawy sygn. II SA/Rz 1033/10, jest z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Ponieważ w niniejszej sprawie nie istnieje obowiązek ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych, Jej wniosek należy uznać za bezprzedmiotowy. Z powyższych przyczyn orzeczono w sposób oznaczony w sentencji niniejszego postanowienia po myśli art. 246 § 1 pkt 2, art. 239 pkt 1 lit. a, art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a.