II SA/Rz 1033/11

22 listopad 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku A. i J. Ł., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, do sprawy ze skargi wyżej wymienionych oraz M. G., na decyzję Wojewody [...], z dnia [...] sierpnia 2011 r., znak [...], o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, - postanawia – 1. zwolnić strony skarżące od kosztów sądowych w pełnej wysokości, 2. odmówić ustanowienie adwokata z urzędu. Strony skarżące A. i J. Ł. w ramach sprawy o sygn. II SA/Rz 1033/11, złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony do sprawy dotyczącej kontroli decyzji Wojewody [...] wyrażającej zezwolenie na realizację inwestycji drogowej, wszczętej ze skargi A. i J. Ł. oraz M. G. Ze względu na przedmiot skargi, strony skarżące zobowiązane są do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Wniosek o prawo pomocy został uzasadniony brakiem wystarczających środków na pokrycie wpisu sądowego oraz skomplikowanym stanem prawnym sprawy. Rodzina Ł. składa się z pięciu osób. W skład gospodarstwa wchodzą oprócz skarżących trzy córki. Gospodarstwo domowe uzyskuje łączne dochody w kwocie 2641 zł. Wydatki konieczne rodziny stanowi – czynsz za mieszkanie 630 zł, opłaty za nośniki energii 500 zł, dojazdy do kliniki w G. 320 zł, czesne córki A. 530 zł, mieszkanie córki A. – 320 zł, czesne za naukę i bilet miesięczny córki M. 315 zł. Pozostała część dochodów jest przeznaczana na pokrycie wydatków związanych z zakupem wyżywienia oraz ubrania. Należy dodać, że w dyspozycji członków gospodarstwa jest dom, mieszkanie, 1,3 ha nieruchomości rolnej, a także samochód osobowy marki DAEWOO. Stwierdzono, co następuje: Strony skarżące ubiegają się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak szeroko ustalone granice wniosku o prawo pomocy, A. i J. Ł. powinni udowodnić, że spełniają przesłanki, których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia tych kosztów. Strony skarżące wykazały w sposób nie budzący wątpliwości, że nie będą w stanie pokryć kosztów sądowych z własnych zasobów. Wysokość wpisu sądowego w kwocie 500 zł, a także ewentualne przyszłe wpisy sądowe i opłaty, zdecydowanie przekraczają ustalone możliwości majątkowe stron. Dlatego zasadnym jest zniesienie tych ciężarów finansowych w pełnej wysokości. Nie jest natomiast uzasadniony wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu. Skarżący posiadają pewne zasoby majątkowe, które nie pozwalają traktować ich za osoby całkowicie pozbawione możliwości współuczestniczenia w kosztach postępowania. Warto przypomnieć, że art. 245 § 1 pkt 1 p.p.s.a. dotyczy takich osób fizycznych, które nie posiadają żadnych środków majątkowych zdatnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego. Skarżący posiadają majątek w postaci pojazdu samochodowego, nieruchomości, domu oraz mieszkania. Uzyskują także stałe dochody. Wobec tego ich sytuacja nie jest na tyle ciężka aby wymagała stosowania tak szerokiej pomocy jaką przewiduje art. 245 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Reasumując, strony wykazały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli udowodniły że poniesienie części kosztów postępowania spowoduje uszczerbek na poziomie utrzymania koniecznego członków ich gospodarstwa domowego (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.