II SA/Rz 1034/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. E. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę i rozbudowę budynku postanawia przyznać pełnomocnikowi skarżącego adw. E. N. kwotę 147,60 zł. (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (w tym 27,60 zł. jako 23 % podatku od towarów i usług od należnej tytułem wynagrodzenia opłaty w wysokości 120 zł.). Wyrokiem z dnia 13 maja 2011 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...]. Wyrokiem tym przyznano także ustanowionemu dla skarżącego adwokatowi E. N. wynagrodzenie w wysokości 295,20 zł. (w tym należny podatek VAT) z tytułu zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy W dniu 29 czerwca 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożyła w siedzibie WSA w Rzeszowie sporządzoną przez siebie opinię prawną na okoliczność braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, wnosząc dodatkowo w piśmie przewodnim o zasądzenie kosztów postępowania z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, które nie zostały opłacone w całości ani w części. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z regulacją zawartą w § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), koszty tej pomocy obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiła 240 zł. W drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – o ile sprawę prowadził ten sam adwokat - jest to 50 % tej stawki, nie mniej jednak niż 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b w/w rozporządzenia). Uwzględniając nakład pracy pełnomocnika przy sporządzeniu w/w opinii pozostający w związku z charakterem sprawy i reprezentowaniem skarżącego w postępowaniu I-instancyjnym, przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną w/w kwotę 120 zł., podwyższoną na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia o należny podatek od towarów i usług, tj. 27,60 zł. Pełnomocnik skarżącego nie wykazała żadnych poniesionych przez siebie a związanych ze sporządzeniem opinii wydatków. Stosownie do powyższego, na podstawie powołanych przepisów w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.