II SA/Rz 1034/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2011r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] w przedmiocie zarządzenia skierowania na badanie psychologiczne w sprawie ze skargi na tę decyzję - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. R. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2011r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...] znak: [...] o skierowaniu R. S. na badania psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów karnych w związku z naruszeniem przepisów ruchu drogowego. W skardze wnoszący ją zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji podnosząc, że zasługuje on na uwzględnienie "z uwagi na okoliczności sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesienie do sądu administracyjnego skargi nie powoduje wstrzymania wykonania objętego nią aktu, co wynika wprost z brzmienia art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie jednak do § 3 powołanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania objętego skargą aktu, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazany art. 61 § 3 P.p.s.a. zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, co oznacza, że możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej jest uzależniona od niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w tym przepisie skutków wykonania decyzji. Przy czym okoliczności, które świadczą o możliwości powstania w przyszłości takiego niebezpieczeństwa muszą zostać wskazane przez wnioskodawcę, który w motywach wniosku winien przedstawić konkretne argumenty przemawiające za jego uwzględnieniem. Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż wniosek R. S. nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie został on w jakikolwiek sposób umotywowany. Skarżący ograniczył się jedynie do wskazania, że podanie jego jest uzasadnione "okolicznościami sprawy", bez wyjaśnienia jakie konkretnie okoliczności ma na uwadze. Końcowo Sąd zwraca uwagę, iż wprawdzie niniejszy wniosek skarżący oparł o art. 61 § 2 P.p.s.a., który skierowany jest do organu administracji publicznej, jednak rozpoznając go Sąd uwzględnił fakt, iż Komendant Wojewódzki Policji nie odniósł się do niego i nie wydał jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w jego przedmiocie. Wobec tego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.