II SA/Rz 1036/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 17 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] ustalającą opłatę za pobyt Z. B. w Domu Pomocy Społecznej dla osób przewlekle psychicznie chorych w M. Skarżący poza zarzutami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji wniósł o wstrzymanie jej wykonania w całości, do czasu ostatecznego, prawomocnego zakończenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Artykuł 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej jako P.p.s.a.) stanowi, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje, co do zasady, wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 P.p.s.a., ale tylko wówczas jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przy czym chodzi tu o szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne - (por. postanowienie NSA z 22.02.2008r., sygn. II OZ 131/08 – niepubl.). Dokonując oceny, pod kątem przytoczonych wyżej przepisów, Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie poglądem, do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę – por. post. NSA z 18 maja 2004 r. FZ 65/04 (niepubl.)" – (patrz: J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz" – Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2006 – wydanie 2 – str. 188). W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uzasadnił swego żądania w żaden sposób, nie wskazał konkretnych zdarzeń czy okoliczności, które potwierdziłyby, że zaskarżona decyzja, mogła spowodować powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zatem stwierdzić należy, że skarżący J. B. nie wykazał ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie Sąd nadmienia, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza o losie skargi. Zaskarżona decyzja zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.