II SA/Rz 1038/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 12 września 2007 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania -skargę oddala- Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R., po rozpatrzeniu odwołania T. F., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 rok. Jako jej podstawę prawną wskazał art. 128 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm.), art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 1994 r., Nr 1, poz. 2, ze zm.), § 6 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657, ze zm.) w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 września 2004 r. zmieniającego cyt. wyżej rozporządzenie (Dz. U. Nr 213, poz. 2159) oraz art. 13 ust. 1 i art. 48 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92. Z uzasadnienia decyzji wynika, że T. F. zwrócił się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 rok wnioskiem, który wpłynął do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) w T. 26 kwietnia 2006 r. Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w T. odmówił przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 rok, wskazując na upływ terminu do składania wniosków z dniem 25 lipca 2004 r. W odwołaniu od tej decyzji T. F. wniósł o jej zmianę, powołując się na ciężką i długotrwałą chorobę, która uniemożliwiła mu złożenie wniosków w odpowiednim terminie. Podał jednocześnie, że stosowne zaświadczenia lekarskie złożył wraz z wnioskiem do organu I instancji. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia 26 września 2006 r. Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR w R. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Powołał się przy tym na wynikający z § 6 ust. 3 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z 14.04.2004 r. termin składania wniosków - od 15 marca do 15 maja danego roku, a także na dodatkowy termin, jaki obowiązywał dla wniosków o przyznanie płatności ONW w 2004 r. - do 25 lipca 2004 r. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia zmieniającego z 23.09.2004 r.). Organ odwoławczy wskazał także na przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. - art. 48 dotyczących przypadków siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi w wymogami właściwej władzy podlegają zgłoszeniu tej władzy na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności oraz art. 13 stanowiący, że za wyjątkiem przypadku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, złożenie wniosku (...) po terminie ustanowionym w odpowiednich przepisach sektorowych prowadzi do obniżenia o 1% za każdy dzień roboczy, kwot, do otrzymania których rolnik byłby uprawniony, jeśli wniosek o pomoc zostałby wniesiony w terminie. Jeśli opóźnienie wynosi więcej niż 25 dni kalendarzowych, wniosek uznawany jest za niedopuszczalny. Organ II instancji odniósł się także do przedstawionych przez odwołującego zaświadczeń lekarskich, stwierdzając, iż dwa pierwsze z 28.02.2005 r. i 30.05.2005 r. potwierdzają przebywanie na leczeniu od 14.01.2005 r., natomiast zaświadczenie z 29.08.2005 r. zawiera stwierdzenie, że T. F. nie wymaga leczenia oraz ze kuracja została zakończona. Nie mogą zatem uzasadniać nadzwyczajnych okoliczności jako że choroba wystąpiła po dacie składania wniosków o przyznanie płatności ONW za 2004 rok. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał decyzję organu I instancji za prawidłową. T. F. zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R., wnosząc o jej uchylenie i podając, że wiosną 2004 i 2005 r. był chory i nie był w stanie złożyć stosownych wniosków o dopłaty do gruntów rolnych. Dopiero kiedy 11.04.2006 r. skarżący złożył taki wniosek na rok 2006 uświadomił sobie, że stosowne płatności należą mu się również za lata 2004 i 2005, jako ze w tych latach ziemia była użytkowana rolniczo dzięki rodzinie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w R. wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zaskarżonej decyzji i podkreślając, że choroba, na którą powołuje się skarżący wystąpiła po dacie składania wniosków o przyznanie płatności ONW za 2004 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kryterium legalności, o ile inne nie wynikają z przepisów szczególnych, jest więc jedynym kryterium kontroli, a uwzględnienie skargi następuje wyłącznie wtedy, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. W przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd zobowiązany jest, zgodnie z art. 145 P.p.s.a. - do jej uchylenia, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub do stwierdzenia nieważności decyzji - jeśli zachodzą przesłanki stwierdzenia nieważności przewidziane w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie, Sąd nie stwierdził wymienionych wad i naruszeń, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Decyzją tą odmówiono skarżącemu przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2004. Płatności te stanowią jedną z form wspierania rolnictwa i obszarów wiejskich, objętych po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, Wspólną Polityką Rolną (WPR). Instrumenty WPR są finansowane ze środków Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, o czym stanowi cyt. wcześniej ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, natomiast zasady uruchamiania tych środków określa ustawa z dnia 30 lipca 2003 r. o uruchamianiu środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 166, poz. 1611, ze zm.). Środki te mogą być wydatkowane wyłącznie przez jednostki organizacyjne, które minister właściwy do spraw finansów publicznych ustanowił w drodze rozporządzenia jako agencje płatnicze i udzielił im akredytacji (art. 2 ust. 1 i 3 ust. 1 cyt. ustawy). W zakresie wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania akredytację taką uzyskała Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, która realizuje pomoc finansową dla rolników w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 73, poz. 657, ze zm.). Pomoc taką, zwaną w przepisach cyt. rozporządzenia "płatnością ONW", przyznaje, po złożeniu wniosku przez producenta rolnego, właściwy terytorialnie kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej (§ 6 ust. 1 i 2 ). Termin składania wniosku określony został w ust. 3 § 6 rozporządzenia - od dnia 15 marca do dnia 15 maja danego roku. W 2004 r., a więc pierwszym roku, w którym przyznawane były płatności, wyznaczony został dodatkowy termin na składanie wniosków, jak również uregulowane zostało zmniejszenie płatności w przypadku złożenia wniosku po terminie. Kwestie te unormowało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 września 2004 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 213, poz. 2159), stanowiąc w § 2 ust. 1, że w 2004 r. pomoc finansowa na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) podlega zmniejszeniu o 1% za każdy dzień roboczy, w przypadku wniosków złożonych po dniu 30 czerwca, jednak nie później niż do dnia 25 lipca. Określony w tym przepisie ostateczny termin składania wniosków zgodny jest z terminem wskazanym w prawie wspólnotowym - w art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92 (Dz. U. U.E.L.01.327.11), na który również powołał się organ w zaskarżonej decyzji. Przepisy ostatnio wymienionego aktu regulują także przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które wraz ze stosownymi dowodami podlegają zgłoszeniu właściwej władzy na piśmie w terminie 10 dni roboczych od daty ustania tych okoliczności (art. 48). W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie płatności ONW za 2004 rok w dniu 26.04.2006 r., dołączając pismo wyjaśniające oraz kserokopie zaświadczeń lekarskich. W piśmie podniósł, że w 2004 r. był chory i nie był w stanie złożyć wniosku o przyznanie płatności. Z dołączonych zaświadczeń wynika natomiast, że skarżący jest pacjentem Poradni Zdrowia Psychicznego w N. D. od 14.01.2005 r., był leczony z powodu zaburzeń adaptacyjnych i sytuacyjnych, a kuracja została zakończona 29.08.2005 r. Organy orzekające w niniejszej sprawie słusznie zatem uznały, na podstawie przedłożonych zaświadczeń lekarskich, że skarżący udokumentował zaistnienie choroby dopiero w 2005 r., podczas gdy ostatecznym terminem złożenia wniosku był 25 lipca 2004 r. W tej sytuacji, tj. złożenia wniosku po upływie terminu wskazanego w przepisach prawa materialnego, prawidłowym rozstrzygnięciem była odmowa przyznania wnioskowanych płatności. Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu i w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.