II SA/Rz 1039/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Anna Lechowska AWSA Magdalena Józefczyk Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 30 listopada 2006 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nakazu rozbiórki linii telefonicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej I. C. kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 1039/05 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania I. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].07.2005 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozbiórki linii telefonicznej przebiegającej przez działkę nr 261/11 w D., stanowiącej własność I. i W. C. - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że I. C. zwróciła się z pisemnym wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nakazanie rozbiórki linii telefonicznej przebiegającej przez jej działkę nr 261/11, której jest jej właścicielką wspólnie ze swoim mężem W. od 1993 roku. W chwili jej zakupu znajdował się słup z trzema kablami, aktualnie jest ich dziesięć, w tym cztery o znacznej grubości. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego ustalił, że linia telefoniczna przebiega faktycznie przez działkę nr 261/11, została wybudowana na podstawie udzielonego pozwolenia na budowę wydanego przez Naczelnika Miasta i Gminy decyzją z dnia [...].06.1987 r. W wyniku porównania trasy linii naniesionej w dokumentacji projektowej z trasą uwidocznioną na projekcie zagospodarowania w/w działki organ I instancji stwierdził, że trasy te pokrywają się, a lokalizacja budynku tej działki została uzgodniona przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w K. warunkowo. Zobowiązano bowiem inwestora do wystąpienia z wnioskiem o przebudowę linii napowietrznej, kolidującej z projektowanym budynkiem. Wykazane w postępowaniu wyjaśniającym legalne istnienie linii telefonicznej stanowiło podstawę do umorzenia postępowania wszczętego w sprawie jej rozbiórki. W wyniku odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].12.2002 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji powtórzył argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji nie dopatrzywszy się żadnych uchybień. Decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].12.2002 r. została zaskarżona przez I. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który w wyniku rozpoznania jej skargi wyrokiem z dnia 10.12.2004 r. sygn. akt SA/Rz 140/03 uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, poprzez nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, które to uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu kwestią sporną w niniejszej sprawie jest istnienie kabli podłączonych do słupa linii telefonicznej zlokalizowanego na działce skarżącej i od którego w różnych kierunkach zostały rozprowadzone podłącza . W ocenie Sądu nie pokrywają się one z przebiegiem linii ustalonym w pozwoleniu na jej budowę z 1987 roku. W ponownie prowadzonym postępowaniu Sąd zalecił aby organy orzekające w sprawie ustaliły, czy były dokonywane podłączenia kabli telefonicznych po 1995 roku, czy trasy ich pokrywają się z pozwoleniem na budowę tej linii, czy też zostały poprowadzone po innej trasie niż wynikało to z pozwolenia na budowę, oraz wyjaśnienia sprawy wymiany skrzynki na słupie zlokalizowanym na działce nr 261/11. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].07.2005 r. nr [...] działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. ponownie umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozbiórki spornej linii telefonicznej. W uzasadnieniu swojego uzasadnienia wyjaśnił, że rozpoznając ponownie sprawę i po przeprowadzeniu w dniu 18.05.2005 r. rozprawy administracyjnej ustalił, że działka nr 261/11 stanowi własność I. i W. C.. Na działce tej rozpoczęta jest budowa budynku mieszkalnego nad którym przebiega sporna linia telefoniczna. Linia ta przebiega od słupa przy ul. T., wzdłuż ul. P., a następnie rozgałęzia się m. in. do budynku mieszkalnego K. i R. S. oraz kilku innych budynków. Linia ta została wybudowana w oparciu o pozwolenie na budowę z dnia [...].06.1987 r. nr [...]. Z posiadanych dokumentów ustalone zostało, że projekt zagospodarowania działki nr 261/11 został uzgodniony w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej w K. w dniu 25.04.1995 r. Porównując trasę linii naniesionej w dokumentacji projektowej z obecną stwierdzono, że trasy te pokrywają się. Na podstawie oświadczenia złożonego podczas rozprawy administracyjnej w dniu 18.05.2005 r. przedstawiciela A. S.A. zostało ustalone, że wybudowana linia telefoniczna w 1987 r. została wymieniona w 1997-1998 r. tj. kable telefoniczne nieżelowane zostały wymienione na żelowane z dodatkowym zabezpieczeniem izolacyjnym. Wymiana kabli nastąpiła po istniejącej trasie. W ocenie organu l instancji wymiana kabli przy niezmienionej ich trasie na istniejących słupach nie wymagała pozwolenia na budowę, zatem wszczęte postępowanie w sprawie rozbiórki linii telefonicznej, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. W odwołaniu do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołująca I. C. nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, niemniej jednak zakwestionowała jej rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu odwołania wyjaśniła, że kupując działkę bez obciążeń, o czym dowodzi akt notarialny, nie wyraża zgody na istnienie tego rodzaju inwestycji. Przedłożyła zeznania świadków H. P., W. K., J. P. na fakt, że dodatkowe kable zostały podłączone po zakupie tej działki i na podłączenie tych kabli A. S.A. nie miała żadnego pozwolenia. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy i ta decyzja jest przedmiotem skargi. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji powtórzył argumentację Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dodatkowo wyjaśnił, że zmiana ilości kabli telefonicznych podwieszonych na słupach istniejących linii nie powoduje zwiększenia uciążliwości linii dla otoczenia, a pisemne oświadczenia świadków powołanych przez odwołującą nie mogą stanowić dowodu w sprawie, gdyż nie były przedmiotem rozważań w czasie rozprawy administracyjnej, natomiast zeznania H. P. i W. K. dopuszczone na rozprawie w dniu 18.05.2005 r. nie mogą stanowić dowodu w sprawie ponieważ nie zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca również nie sprecyzowała kierunku weryfikacji zaskarżonej decyzji, zakwestionowała natomiast decyzje obu instancji. Powtórzyła argumentację jak w odwołaniu, a nadto wyjaśniła, że zgodnie z aktem notarialnym i wyciągiem ksiąg wieczystych działka jest wolna od wszelkich budowli i obciążeń i ten zapis powinien mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W ocenie skarżącej słup rozdzielczy wraz ze skrzynką obiektową usytuowany na jej działce powoduje, że działka straciła przeznaczenie działki budowlanej, a stała się nieużytkiem. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja nie tylko narusza przepisy prawa budowlanego, ale także podstawowe zasady prawa konstytucyjnego. A. S.A., nie mając żadnego tytułu prawnego do jej działki w pozaprawny sposób dokonuje zmian poprzez dodatkowe podłącza z istniejącego słupa. Organy orzekające w sprawie w sposób nierówny traktują strony postępowania, mimo iż taki obowiązek na nich ciąży. A. S.A., mimo że jej działanie jest pozaprawne jest przez organy orzekające w sprawie premiowana, a ona jako właścicielka działki, mimo iż prawo do tej działki wykazała, musi się tłumaczyć z pozaprawnego działania A. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga podlega uwzględnieniu. Kontrola tegoż Sądu sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r. Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ zwana dalej P.p.s.a., nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga , jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/. Dokonując kontroli zaskarżonego aktu administracyjnego we wskazanym wyżej zakresie Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja jaki poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy dlatego też Sąd wyeliminował je z obrotu prawnego. Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 roku umarzająca postępowanie administracyjne w sprawie rozbioru linii telefonicznej przebiegającej przez działkę nr 261/11 położoną w D. własności I. i W. C. wydana po ponownym rozpoznaniu sprawy po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2004 roku sygn.akt SA/Rz. 140/03 decyzji obu instancji również umarzających postępowania administracyjne w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu w/w orzeczenia Sąd wytknął organom obu instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez nie wyjaśnienie w sposób nie budzący wątpliwości stanu faktycznego sprawy jako warunku koniecznego do wydania prawidłowej decyzji przywołując przepis art. 77 § 1 k.p.a. 80 k.p.a i 107 § 3 k.p.a. Sąd we wskazaniach co do dalszego postępowania w celu uniknięcia błędów w dalszym postępowaniu administracyjnym wyjaśnił, że bezspornym w sprawie jest fakt wybudowania linii telefonicznej wzdłuż ulicy P. w D. do budynku R. i K. S. zlokalizowanego na działce nr 751 w D. na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] czerwca 1987 r. Nr [...] wydanej przez Naczelnika Miasta Gminy wzdłuż trasy uzgodnionej protokołem nr [...] z dnia 14 kwietnia 1987 r. przez Zespól Uzgadniania Dokumentacji w K. Sąd stwierdził , że nie została wyjaśniona zasadnicza kwestia sporna tj. istnienie 10 sztuk kabli przebiegających w różnych kierunkach podłączonych do słupa w/w linii telefonicznej zlokalizowanego na działce skarżącej , które w ocenie Sądu nie pokrywają się z przebiegiem linii ustalonym w pozwoleniu na jej budowę z 1987 r. W ponownym postępowaniu Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia tej właśnie kwestii spornej zgodnie z regułami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego przywołując przepis art. 77 k.p.a i następne oraz art. 10 k.p.a i 107 § 3 k.p.a. Organy orzekające w sprawie uzupełniły postępowanie dowodowe we wskazanym zakresie niemniej jednak Sąd stwierdza , że uzupełniające postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 , 79 § 2 k.p.a, oraz 80 k.p.a. art. 83 § 3 k.p.a. Celem postępowania dowodowego jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, aby jej załatwienie opierało się na udowodnionych faktach i aby do tych faktów zostały zastosowane właściwe normy prawne. Konieczność udokumentowania wniosku nie oznacza, iż organ winien się opierać wyłącznie na materiałach przedstawionych przez stronę jak to w niniejszej sprawie uczynił. Wątpliwości co do przedstawionych przez stronę dokumentów wręcz odwrotnie obliguje organ do przeprowadzenia dodatkowych czynności takich jak przesłuchanie świadków i pouczenie ich o odpowiedzialności za fałszywe zeznania / art. 83 § 3 k.p.a. / czy też przesłuchanie stron. Wprawdzie organ ma prawo z mocy art. 80 k.p.a. do swobodnej oceny dowodów jednakże aby ocena ta nie została uznana za dowolną , materiał dowodowy winien być zebrany w sposób wyczerpujący, ocena musi opierać się na materiale dowodowym a poczynione ustalenia muszą znaleźć pokrycie w dowodach. Ocena dowodów winna przy tym odpowiadać wymogom wiedzy, logiki i doświadczeniu życiowemu, oraz winna znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. Wymogi wymienione wyżej nie zostały spełnione w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją gdyż organy nie wyjaśniły w dalszym ciągu zasadniczej kwestii tj. wykonania dodatkowych 10 sztuk podłączy przebiegających w różnych kierunkach przez działkę skarżącej do istniejącej linii telefonicznej oraz wymiany skrzynki na słupie telefonicznym. W ponownym postępowaniu przy zachowaniu reguł wynikających z art. 77 i następnych kpa, organ winien ustalić; 1/ datę wykonania dodatkowych 10 podłączy kablowych przebiegających w różnych kierunkach przesz działkę skarżącej do istniejącego słupa telefonicznego usytuowanego na jej działce oraz datę wymiany skrzynki na słupie , 2/ od ustalenia daty wykonania tych robót będzie uzależniona ich definicja zgodnie z obowiązującym prawem budowlanym obowiązującym w dacie wykonania tych robót. W/w ustalenia pozwolą dopiero na stwierdzenie ; czy na ich wykonanie było potrzebne zgłoszenie czy też pozwolenie budowlane czy też nie. Wyjaśnienie tych zasadniczych kwestii w niniejszej sprawie pozwoli dopiero na wydanie prawidłowej decyzji . Nie wyjaśnienie w/w okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy stanowi naruszenie przepisów postępowania , które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego też Sąd stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit.c. P.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 P.p.s.a.