II SA/Rz 1039/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 12 września 2007 r. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania -skargę oddala- Decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania T. F., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok. Jako jej podstawę prawną wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 1994 r., Nr 1, poz. 2, ze zm.), art. 12 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, ze zm.), art. 13 ust. 1 i art. 48 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92 oraz art. 80 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników Z uzasadnienia decyzji wynika, że T. F. zwrócił się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych i o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2004 rok wnioskiem, który wpłynął do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) 26 kwietnia 2006 r. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok, powołując się na przekroczenie terminu do złożenia wniosku, który określony został w art. 12 cyt. ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych - od 15 kwietnia do 15 czerwca. Organ wskazał także na przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. - art. 13 stanowiący, że za wyjątkiem przypadku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, złożenie wniosku o pomoc powierzchniową po terminach ustanowionych w odnośnych przepisach sektorowych prowadzi do obniżenia o 1% za każdy dzień roboczy, kwot, do których rolnik byłby uprawniony, jeśli wniosek o pomoc zostałby złożony w terminie. Jeśli opóźnienie wynosi powyżej 25 dni kalendarzowych, wniosek uważa się za nieprzyjęty. W odwołaniu od tej decyzji T. F. wniósł o jej zmianę, powołując się na ciężką i długotrwałą chorobę, która uniemożliwiła mu złożenie wniosków w odpowiednim terminie. Podał jednocześnie, że stosowne zaświadczenia lekarskie złożył wraz z wnioskiem do organu I instancji. Wymienioną na wstępie decyzją z dnia [...] września 2006 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przytoczył art. 12 ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru ustalający termin składania wniosków - od 15 kwietnia do 15 czerwca 2004., jednak nie później niż do 30 czerwca 2004 r. Podobnie jak organ I instancji wskazał także na przepisy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z 11 grudnia 2001 r. - art. 48 dotyczących przypadków siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które wraz ze stosownymi dowodami zgodnymi w wymogami właściwej władzy podlegają zgłoszeniu tej władzy na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od daty ustania tych okoliczności oraz art. 13 stanowiący, że za wyjątkiem przypadku siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności w rozumieniu art. 48, złożenie wniosku z opóźnieniem ponad 25 dniowym jest niedopuszczalne. Organ II instancji odniósł się także do przedstawionych przez odwołującego zaświadczeń lekarskich, stwierdzając, iż dwa pierwsze z 28.02.2005 r. i 30.05.2005 r. potwierdzają przebywanie na leczeniu od 14.01.2005 r., natomiast zaświadczenie z 29.08.2005 r. zawiera stwierdzenie, że T. F. nie wymaga leczenia oraz ze kuracja została zakończona. Nie mogą zatem uzasadniać nadzwyczajnych okoliczności ponieważ choroba wystąpiła po dacie składania wniosków. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał decyzję organu I instancji za prawidłową. T. F. zaskarżył tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o jej uchylenie i podając, że wiosną 2004 i 2005 r. był chory i nie był w stanie złożyć stosownych wniosków o dopłaty do gruntów rolnych. Dopiero kiedy 11.04.2006 r. skarżący złożył taki wniosek na rok 2006 uświadomił sobie, że stosowne płatności należą mu się również za lata 2004 i 2005, jako ze w tych latach ziemia była użytkowana rolniczo dzięki rodzinie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które legły u podstaw wydania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kontrola zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny sprowadza się do badania go pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku decyzji, bo tego rodzaju rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, Sąd może uchylić lub stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. - tj. gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy lub gdy wystąpią przyczyny nieważności wskazane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził wskazanych wyżej wad i naruszeń, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Decyzją tą odmówiono skarżącemu przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok. Płatności te stanowią jedną z form wspierania rolnictwa i obszarów wiejskich, objętych po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, Wspólną Polityką Rolną (WPR). Warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności bezpośrednich do gruntów określa ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40, ze zm.). Płatność taką przyznaje, po złożeniu wniosku przez producenta rolnego, właściwy terytorialnie kierownik biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej (art. 3 ust. 1). Termin składania wniosku określony został w art. 3 ust. 4 ustawy - od dnia 15 marca do dnia 15 maja danego roku. W 2004 r., a więc pierwszym roku, w którym przyznawane były płatności, wyznaczony został dodatkowy termin na składanie wniosków. Stanowi o nim art. 12 cyt. ustawy, wskazując, że w 2004 r. wnioski o płatność producent rolny składa w terminie od dnia 15 kwietnia do dnia 15 czerwca, natomiast wnioski złożone po dniu 15 czerwca 2004 r., lecz nie później niż do dnia 30 czerwca 2004 r., uznaje się za złożone z zachowaniem terminu. Określony w tym przepisie ostateczny termin składania wniosków zgodny jest z terminem wskazanym w prawie wspólnotowym - w art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92 (Dz. U. U.E.L.01.327.11), na który również powołał się organ w zaskarżonej decyzji. Przepisy ostatnio wymienionego aktu regulują także przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności, które wraz ze stosownymi dowodami podlegają zgłoszeniu właściwej władzy na piśmie w terminie 10 dni roboczych od daty ustania tych okoliczności (art. 48). W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych za 2004 rok w dniu 26.04.2006 r., dołączając pismo wyjaśniające oraz kserokopie zaświadczeń lekarskich. W piśmie podniósł, że w 2004 r. był chory i nie był w stanie złożyć wniosku o przyznanie płatności. Z dołączonych zaświadczeń wynika natomiast, że skarżący jest pacjentem Poradni Zdrowia Psychicznego od 14.01.2005 r., był leczony z powodu zaburzeń adaptacyjnych i sytuacyjnych, a kuracja została zakończona 29.08.2005 r. Organy orzekające w niniejszej sprawie słusznie zatem uznały, na podstawie przedłożonych zaświadczeń lekarskich, że skarżący wykazał zaistnienie choroby dopiero w 2005 r., podczas gdy ostatecznym terminem złożenia wniosku był 30 czerwca 2004 r. Mając zatem na względzie, że wniosek złożony został po upływie terminu wskazanego w przepisach prawa materialnego, prawidłowym rozstrzygnięciem była odmowa przyznania wnioskowanych płatności. Reasumując, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu i w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.