II SA/Rz 104/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2021 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej T.K. (dalej: "Skarżąca") w dniu 23 listopada 2020 r., a zatem ostatni dzień na złożenie skargi przypadał 23 grudnia 2020 r. Skarżąca pismem nadanym w dniu 2 stycznia 2021 r. przesłała skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, podając w nim, że leczy się, a z powodu powikłań po operacji była zmuszona do częstych wizyt lekarskich, co spowodowało opóźnienie w terminowym złożeniu skargi. Do wniosku załączyła kartę informacyjną z leczenia szpitalnego. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu, bez względu na wielkość opóźnienia, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę z urzędu. Z kolei możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 P.p.s.a., a warunki określa art. 87 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że stosowny wniosek wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie zawierającym wniosek należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższego wynika, że przywrócenia terminu może domagać się strona, która nie dokonała czynności w terminie, ale jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy z uwagi na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Sąd uznał, że wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca dochowała także terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a. i spełniła pozostałe warunki określone tym przepisem – tj. dokonała czynności, której uchybiła oraz uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Sąd uwzględnił podnoszoną we wniosku konieczność częstych wizyt kontrolnych spowodowanych powikłaniami pooperacyjnymi, co spowodowało opóźnienie we wniesieniu skargi. W okresie obostrzeń spowodowanych pandemią koronawirusa w Polsce wprowadzono szereg ograniczeń, które utrudniały lub uniemożliwiały dokonywanie czynności życia codziennego, w tym dostęp do leczenia. Sąd wziął pod uwagę ograniczenia z nim związane w kontekście stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID. Wystąpienie pandemii spowodowało szereg zmian i uciążliwości w funkcjonowaniu życia codziennego, w tym w zakresie ochrony zdrowia. Zaistniałe okoliczności miały wpływ na ocenę wniosku o przywrócenie terminu. Zasadnym jest więc przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a., orzekł o przywróceniu uchybionego terminu, jak w sentencji.