II SA/Rz 1040/18

Dnia 27 września 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2018 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z siedzibą w [...] z dnia [...] lipca 2018 roku nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 9 sierpnia 2018 r. C. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "skarżący") wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję. Zarządzeniami z dnia 5 września 2018 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniesionej skargi, poprzez: - nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, - złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, - złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, - uiszczenie wpisu w kwocie 200 złotych. Do zarządzeń dołączono pouczenia, iż procesową konsekwencją niezastosowania się do ich treści w terminie 7 dni od doręczenia, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 września 2018 r. – zwrotne potwierdzenie w aktach sądowych (k. 20). Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: “p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Pełnomocnik skarżącego mimo wskazania, o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzeń, nie uczynił im zadość. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.