II SA/Rz 1043/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący AWSA Maria Mikolik /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 października 2022 r. sprawy ze sprzeciwu Spółdzielni w [...] od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 21 lipca 2022 r. nr OA.7721.19.17.2022 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń oddala sprzeciw. II SA/Rz 1043/22 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 21 lipca 2022r. nr OA.7721.19.17.2022 Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru budowlanego w Rzeszowie, po rozpoznaniu odwołania W.O., na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 30 maja 2022 r. nr NB.5161.10.2019.AP, umarzającą w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 w budynku przy ul. [...] w [...] z suszarni na pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jak wynika z akt sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) przeprowadził postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2, usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...] (dalej w skrócie budynek), w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, z suszarni na pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych. W dniu 15 maja 2019 r. organ I instancji przeprowadził oględziny i rozprawę administracyjną w ww. sprawie, w trakcie których ustalił, że pomieszczenia na strychu ww. budynku, opisane na załączniku graficznym nr 1 do protokołu [pic] rozprawy jako nr 1 i nr 2 oraz uwidocznione na zdjęciach, usytuowane są w bezpośrednim sąsiedztwie klatki schodowej nr V. Obydwa pomieszczenia mają kształt prostokąta. Przy krótszych ścianach ww. pomieszczeń ustawione są stalowe regały, na których znajdują się różne urządzenia, do których doprowadzone są liczne przewody. W pomieszczeniu nr 1, po lewej stronie okna, w ścianie wykonane są trzy otwory, którymi wprowadzono przewody. W ww. pomieszczeniu widoczne są również pod sufitem przewody prowadzone na szynach stalowych. Podobnie w pomieszczeniu nr 2 widoczne są przewody prowadzone pod sufitem, wzdłuż ściany graniczącej z korytarzem. Pomieszczenia nr 1 i nr 2 wyposażone są w instalację elektryczną, c.o., klimatyzację z zastosowaniem klimatyzatorów typu Split. W obu pomieszczeniach obok drzwi ustawione są gaśnice. W toku postępowania wyjaśniającego Spółdzielnia [...] przedłożyła książkę obiektu budowlanego prowadzoną dla ww. budynku oraz projekt architektoniczno-budowlany przedmiotowego budynku. PINB stwierdził, że ww. dokumenty nie zawierają danych, określających jakie warunki bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, wielkość i układ obciążeń były przyjęte dla przedmiotowego budynku, a w szczególności dla pomieszczeń suszarni. Inwestor nie dysponował opracowaniem technicznym wykazującym, że roboty budowlane polegające na wykonaniu instalacji teletechnicznej w ww. pomieszczeniach nr 1 i nr 2, nie spowodowały zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, wielkości i układu obciążeń. PINB powziął więc uzasadnione wątpliwości co do jakości robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji teletechnicznej w pomieszczeniach nr 1 i nr 2 (dawnej suszarni), usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V tj. czy roboty budowlane polegające na wykonaniu instalacji teletechnicznej w pomieszczeniach nr 1 i nr 2, nie [pic] spowodowały zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotnych, higienicznosanitarnych, wielkości i układu obciążeń. Postanowieniem z dnia 8 października 2019 r., nr NB.5161.10.2019.AP, działając na podstawie art. 81c ust. 2 w związku z art. 71a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm.), PINB nałożył na Spółdzielnię obowiązek dostarczenia w terminie do 31 stycznia 2020r. ekspertyzy technicznej, która określi: 1. warunki bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, wielkość i układ obciążeń wymagane dla pomieszczeń suszarni usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, 2. warunki bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, wielkość i układ obciążeń dla pomieszczeń nr 1 i nr 2 (dawnej suszarni) usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, w których umieszczone są urządzenia instalacji teletechnicznej. W dniu 31 stycznia 2020 r. Spółdzielnia przedłożyła "Ekspertyzę techniczną" opracowaną w styczniu 2020 r. przez mgr inż. W.K., która została następnie uzupełniona w dniu 4 maja 2020 r. opracowaniem z kwietnia 2020r. Autor ekspertyzy dokonał analizy przepisów, które są wymagane dla pomieszczeń suszarni i stwierdził, że: przepisy bezpieczeństwa pożarowego są spełnione, obciążenie użytkowe stropu wynosi 1,2 kN/m . Stwierdził również, że : pomieszczenia suszarni nie wymagają określenia warunków higienicznosanitarnych, nie ma przepisów precyzujących warunki zdrowotne; pomieszczenia suszarni nie powodują uciążliwości związanych z ich użytkowaniem. Następnie dokonał analizy przepisów w odniesieniu do pomieszczeń technicznych wyposażonych w urządzenia telekomunikacyjne i stwierdził, że przepisy bezpieczeństwa pożarowego, przepisy określające warunki higienicznosanitarne i warunki zdrowotne są spełnione. PINB przeprowadził analizę stanu faktycznego w odniesieniu do przepisów ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że użytkowanie pomieszczeń suszarni, usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...] (dalej: budynek), w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, jako pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych, w których umieszczone są urządzenia instalacji telekomunikacyjnej, spowodowało zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego oraz warunków zdrowotnych, a więc stanowi zmianę sposobu użytkowania. Organ I instancji ustalił, że autor przedłożonej ekspertyzy swoje wnioski sformułował m.in. w oparciu o "Protokół ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych" z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...], "Protokół kontroli Nr [...]" z dnia [...] sierpnia 2019 r. Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] Oddział Higieny Radiacyjnej, "Protokół z pomiarów natężenia hałasu" sporządzony [...] listopada 2019r. przez G.P. i P.C. Protokół Straży Pożarnej dokumentuje czynności kontrolnorozpoznawcze w pomieszczeniach technicznych objętych przedmiotowym postępowaniem. W pkt 10 ww. protokołu odnotowano, że w ww. pomieszczeniach są "gaśnice proszkowe 6kg typ ABC — szt. 1 oraz 4 kg typ ABC szt. 2. Miejsce usytuowania gaśnic oznakowano", a w pkt 3: "Pomieszczenia techniczne firmy [...] wyposażono w instrukcję postępowania na wypadek pożaru z wykazem telefonów alarmowych". Pracownicy Laboratorium Pomiarów Promieniowania WSSE w [....] w trakcie czynności kontrolnych udokumentowanych w ww. protokole Nr [...]" z dnia 29.08.2019r. wykonali pomiary promieniowania elektromagnetycznego w pomieszczeniach serwerów na XI piętrze budynku, oraz na dachu budynku i w sąsiedztwie zainstalowanych anten. Nie stwierdzili występowania w ww. miejscach promieniowania elektromagnetycznego o wartościach przekraczających dopuszczalne poziomy promieniowania w środowisku dla zakresu mikrofalowego, tj. 7 V/m. Podobnie pomiary natężenia hałasu, przeprowadzone 5 listopada 2019r. w obu pomieszczeniach technicznych, na korytarzu pomiędzy tymi pomieszczeniami, na półpiętrze klatki schodowej nie wykazały przekroczenia wielkości dopuszczalnych. Organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe pomieszczenia, określone w protokole Straży Pożarnej jako techniczne oraz teleinformatyczne, a w protokole Sanepidu jako serwerownie, są wyposażone w gaśnice proszkowe umieszczone w oznakowanych miejscach oraz w instrukcję postępowania na wypadek pożaru, a zainstalowane w nich urządzenia emitują promieniowanie elektromagnetyczne oraz hałas w ilościach nieprzekraczających wielkości dopuszczalnych. Ponadto ww. pomieszczenia są wyposażone w urządzenia klimatyzujące, które utrzymują zadaną temperaturę powietrza w celu prawidłowego funkcjonowania urządzeń teletechnicznych. PINB stwierdził, że spełnienie wymagań tj. spełnienie obowiązujących przepisów, co wykazuje autor ekspertyzy, nie oznacza, że nie doszło do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego i warunków zdrowotnych. Pomieszczenia suszarni nie wymagają wyposażenia w gaśnice ani w klimatyzatory i nie emitują hałasu ani promieniowania elektromagnetycznego. Zainstalowanie w pomieszczeniach suszarni urządzeń telekomunikacyjnych pociągnęło za sobą konieczność dostosowania ich do wymogów bezpieczeństwa pożarowego [pic] (wyposażenie pomieszczeń w gaśnice). Kontrola PSP potwierdza, że powyższe wyposażenie jest prawidłowe i tym samym potwierdza, że było ono niezbędne aby przepisy pożarowe, jakie są wymagane dla aktualnego sposobu użytkowania, zostały spełnione. Tym samym doszło do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego. Z przedłożonej ekspertyzy wynika, że zamontowane w przedmiotowych pomieszczeniach urządzenia teletechniczne emitują promieniowanie elektromagnetyczne oraz hałas (w wielkościach dopuszczalnych). Z uwagi na powyższą emisję, która nie występowała, gdy pomieszczenia te były użytkowane jako suszarnia, nastąpiła zmiana warunków zdrowotnych. [pic] Postanowieniem z dnia 14 maja 2020 r., nr NB.5161.10.2019.AP, działając na podstawie art. 71a ust. 1 P.b., PINB wstrzymał użytkowanie pomieszczeń nr 1 i nr 2 na strychu ww. budynku, użytkowanych jako pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych oraz nałożył na Spółdzielnię [...] obowiązek przedłożenia dokumentów wymienionych w sentencji postanowienia w terminie do dnia 31 maja 2021 r. W dniu 6 lipca 2020 r. PINB przeprowadził oględziny, podczas których stwierdził, że pomimo zakazu wydanego ww. postanowieniem z dnia 14 maja 2020r., nr NB.5161.10.2019.AP, nie wstrzymano użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2, jako pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych. Decyzją z dnia 14 sierpnia 2020 r. nr NB.5161.10.2019.AP, działając na podstawie art. 71a ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), PINB nakazał Spółdzielni przywrócić poprzedni sposób użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu ww. budynku z pomieszczeń urządzeń telekomunikacyjnych na suszarnię. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 października 2020 r. nr OR 7721.19.22.2020 utrzymał w mocy ww. decyzję PINB. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 lutego 2021 r., II SA/Rz 1303/20 uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję PINB z 14 sierpnia 2020 r., nr NB.5161.10.2019.AP oraz uchylił postanowienie PINB z 14 maja 2020 r., nr NB.5161.10.2019.AP. W ocenie Sądu, porównanie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu (pomieszczenia suszarni) oraz jego obecnego sposobu użytkowania (serwerowni, bądź pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych) wskazują na oczywistość tej zmiany. Zmiana przeznaczenia przedmiotowej części budynku powoduje zmianę warunków jego eksploatacji, co dotyczy przede wszystkim warunków zdrowotnych i higieniczno-sanitamych. Powyższe wynika wprost z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1065). Bowiem pomieszczenie, w którym są umieszczone urządzenia w postaci serwerów i kabli stanowić będzie pomieszczenie techniczne, dla którego przepisy rozporządzenia przewidują określone standardy wymienione w § 96 do § 98. Takich szczególnych wymogów rozporządzenie nie przewiduje dla suszarni. Wobec powyższego zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia przewidzianego na suszarnię, dla którego rozporządzenie nie przewiduje szczególnych wymogów bezpieczeństwa, na pomieszczenie techniczne podlegające reżimowi warunków technicznych, w sposób oczywisty wiąże się ze zmianą warunków użytkowania obiektu budowlanego w zakresie określonym art. 71 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Sąd wskazał jednakże, że w aktach sprawy brak jest decyzji wydanej w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej w budynku przy ul. [...] w [...], na którą powołano się w rozstrzygnięciu. Rodzi to uzasadnione wątpliwości, czy zamontowane w pomieszczeniach nr 1 i 2 budynku przy ul. [...] urządzenia były przedmiotem toczącego się wcześniej postępowania. W dalszej części Sąd zwrócił uwagę, że w prowadzonym postępowaniu brak jest jednoznacznego stwierdzenia organu, kiedy zmiana sposobu użytkowania miała miejsce. Z zeznań świadków wynika, że zmiany sposobu użytkowania dokonano pomiędzy 1997 a 2000 rokiem. Tymczasem zastosowany przez organy art. 71a Prawa budowlanego został dodany ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888). W art. 2 ust. 3 tej ustawy określono, że przepisu art. 71a, ustawy o której mowa w art. 1, nie stosuje się do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego pozwolenia i dokonanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. W takich przypadkach stosuje się przepisy dotychczasowe. Z kolei w ust. 2 tego przepisu wskazano, że w sprawach zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wszczętych przed dniem wejścia niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe W dalszej części Sąd wskazał, że z brzmienia poprzednio obowiązującej treści art. 71 wynikało, że w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio. W związku z powyższym zgodnie z zaleceniami zawartymi w ww. wyroku, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ powiatowy uzupełnił materiał dowodowy dołączając do akt postępowania dokumenty z akt postępowania prowadzonego od sygn. [...] w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej w budynku przy ul. [...] w [...] tj. protokół rozprawy z dnia 3 listopada 2015 r., Nr: [...], protokół oględzin z dnia 2 czerwca 2017 r., Nr: [...], Ekspertyzę techniczną z dnia [...] czerwca 2017 r. sporządzoną przez mgr inż. W.K. (upr. Nr [...]), mgr inż. T.P. (upr. Nr [...]) i mgr inż. T.W. (upr. Nr [...]), decyzję z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], decyzję z dnia [...].11.2017 r., nr [...]. Po przeanalizowaniu ww. protokołu rozprawy z dnia 3 listopada 2015 r. organ I instancji stwierdził, że pracownicy Spółdzielni [...] zeznali, że roboty budowlane polegające na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej w budynku przy ul. [...] w [...] zostały wykonane w 2004 roku. Natomiast podczas rozprawy administracyjnej w przedmiotowej sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, z suszarni na pomieszczenia urządzeń telekomunikacyjnych, przeprowadzonej w dniu 21 czerwca 2021 r. przedstawiciel Spółdzielni zeznał, że zmiana sposobu użytkowania przedmiotowych pomieszczeń nr 1 i nr 2 nastąpiła w 1998 roku. Z uwagi na to, że wykonane roboty budowlane, które były przedmiotem postępowania prowadzonego pod sygn. [...], miały niewątpliwy wpływ na zmianę sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2, w związku z opisanymi rozbieżnościami, pismem z dnia 30 września 2021 r., nr [...] PINB wezwał Spółdzielnię do przedłożenia dokumentów, na podstawie których możliwe będzie jednoznaczne określenie daty zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2. Z uwagi na to, że dokumenty przesłane przez Spółdzielnię nie pozwalały na jednoznaczne ustalenie daty zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2, w dniu 11 marca 2022 r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną. Na podstawie złożonych zeznań A.K., Pana K., pracowników Spółdzielni oraz W.O. PINB stwierdził, że zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu ww. budynku nastąpiła w latach 1999-2000. Tym samym do zmiany sposobu użytkowania doszło przed dniem 31 maja 2004 r. bez wymaganego prawem pozwolenia. Wobec powyższego organ powiatowy zastosował w przedmiotowej sprawie przepisy ustawy Prawa budowlanego sprzed dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888, dalej: ustawa zmieniająca). Decyzją z dnia 30 maja 2022 r. nr NB.5161.10.2019.AP PINB umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V, z suszarni na pomieszczenia. W treści uzasadnienia przedmiotowej decyzji organ I instancji przedstawił przebieg prowadzonych postępowań w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej w budynku przy ul. [...] w [...] (sygn. akt [...]) oraz w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych i instalowaniu anten na dachu budynku oraz rozbudowie instalacji radiokomunikacyjnej w ww. budynku (sygn. akt [...]). Po przeanalizowaniu materiału PINB stwierdził, że roboty budowlane wykonane w pomieszczeniach nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu ww. budynku, w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V były przedmiotem zarówno postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygn. [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją PWIB z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], jak i postępowania prowadzonego pod sygn. [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją PWIB z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]. Wobec powyższego, PINB stwierdził, że brak jest podstaw do wdrażania postępowania naprawczego w oparciu o art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, dalej: ustawa Prawo budowlane z 2003r./P.b. z 2003r.). Odwołanie od ww. decyzji wniosła W.O., wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu podniosła, że w dniu rozprawy administracyjnej złożyła dokumenty, których organ powiatowy nie załączył do sprawy i nie przesłuchał świadka Pana K. by odniósł się do przedstawionych dokumentów. Wskazała, że w ww. budynku mieszka od stycznia 1988 roku. Budowę stacji bazowej rozpoczęto w 2004 roku. [pic]Pomieszczenie na strychu gdzie znajdują się urządzenia techniczne zlokalizowane jest bezpośrednio nad mieszkaniem skarżącej. Z biegiem lat montowano kolejne anteny i światłowody. Od marca 2014 roku u skarżącej pojawiły się problemy zdrowotne. Wobec czego nie prawdą jest, że instalacja nie stanowi zagrożenia dla zdrowia i życia. Zdaniem skarżącej organ powiatowy winien mieć na uwadze wynikający z art. 7 k.p.a. obowiązek uwzględniania i wyważenia zarówno interesu społecznego jak i słusznego interesu obywatela. Opisaną na wstępie decyzją z 21 lipca 2022r. PWINB uchylił w całości decyzję organu I instancji a sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Oceniając rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji w zestawieniu z jej uzasadnieniem i zebranym materiałem dowodowym PWINB stwierdził, że organ I instancji nie dokonał prawidłowo niezbędnych ustaleń w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego. Zaskarżona decyzja wydana została nie tylko z naruszeniem przepisów materialnych, ale także z naruszeniem przepisów postępowania — bez uprzedniego dostatecznego wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych pozwalających na prawidłową subsumcję. W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że doszło do zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń oznaczonych na załączniku graficznym nr 1 do protokołu rozprawy administracyjnej przeprowadzonej przez organ I instancji w dniu 15 maja 2019 r. — nr 1 i nr 2, usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V. Pomieszczenia te, w których obecnie znajdują się urządzenia telekomunikacyjne, pierwotnie pełniły funkcję suszami. Zainstalowane w przedmiotowych pomieszczeniach urządzenia emitują promieniowanie elektromagnetyczne, oraz hałas w ilościach nieprzekraczających wielkości dopuszczalnych. Z uwagi na powyższą emisję, która nie występowała, gdy pomieszczenia te były użytkowane jako suszarnia, nastąpiła zmiana warunków zdrowotnych. Przedmiotowe pomieszczenia są wyposażone w gaśnice proszkowe umieszczone w oznakowanych miejscach, oraz w instrukcję postępowania na wypadek pożaru. Zainstalowanie w pomieszczeniach suszarni urządzeń telekomunikacyjnych pociągnęło za sobą konieczność dostosowania ich do wymogów bezpieczeństwa pożarowego. Ponadto ww. pomieszczenia są wyposażone w urządzenia klimatyzujące, które utrzymują zadaną temperaturę powietrza, w celu prawidłowego funkcjonowania urządzeń teletechnicznych. Użytkowanie przedmiotowych pomieszczeń jako pomieszczeń urządzeń telekomunikacyjnych, w sposób oczywisty wpływa na warunki w zakresie bezpieczeństwa pożarowego oraz warunki zdrowotne. Zgodnie z ustaleniami PINB zmiana sposobu użytkowania przedmiotowych pomieszczeń nastąpiła w latach 1999-2000 bez wymaganego pozwolenia. [pic] PWINB wskazał, że zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 P.b. z 2003 roku w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej, zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia właściwego organu. Przepisy art. 32 stosuje się odpowiednio. Przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: 1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne; 2) podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higienicznosanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. Dalej PWINB przytoczył treść art. 71 ust. 3 P.b. z 2003 r. zgodnie z którym, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio. W decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Organ odwoławczy zakwestionował twierdzenia PINB, że roboty budowlane wykonane w pomieszczeniach nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu ww. budynku były przedmiotem zarówno postępowania administracyjnego prowadzonego pod sygn. [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopda2017 r. nr [...], jak i postępowania prowadzonego pod sygn. [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją WINB z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...]. Ww. postępowania rozstrzygały głównie kwestię robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej na dachu budynku przy ul. [...] w [...], nie obejmowały natomiast urządzeń znajdujących się w przedmiotowych pomieszczeniach nr 1 i nr 2. Zdaniem organu odwoławczego, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie powinien zgodnie z art. 71 ust. 3 P.b. z 2003 roku wdrożyć postępowanie naprawcze regulowane w art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016) Organ odwoławczy stwierdził więc, że rozstrzygnięcie zawarte w decyzji organu I instancji jest przedwczesne i decyzja ta musi ulec uchyleniu. WINB ocenił, że decyzja PINB została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Z tego względu decyzja została uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Spółdzielnia [...] wniosła sprzeciw od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 21 lipca 2022 r. nr OR 7721.19.17.2022, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz utrzymanie w mocy poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 30 maja 2022 r. nr NB.5161.10.2019.AP oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Zdaniem skarżącej Spółdzielni organ drugiej instancji wadliwie wydał decyzję kasatoryjną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., bowiem wbrew ustaleniom Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie w obydwu wskazanych przez niego postepowaniach, toczących się z wniosków W.O., tj.: 1) umorzonego w całości decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] listopada 2017 r. znak: [...], 2) umorzonego w całości decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] z dnia [...] października 2019 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2019 r. znak: [...], - problematyka użytkowania przez Spółdzielnię [...] w [...] pomieszczeń nr 1 i 2 na strychu budynku przy ul. [...] w [...] również była badana. Znalazło to odzwierciedlenie w szczególności w ekspertyzie technicznej z 14 czerwca 2017 r, sporządzonej przez mgr inż. W.K., mgr inż. T.P. i mgr inż. T.W. Wbrew twierdzeniom organu drugiej instancji ekspertyza techniczna z 2017 r. odnosiła się do całości instalacji telekomunikacyjnej budynku przy ul. [...] w [...], w tym również do robót budowlanych i urządzeń posadowionych w pomieszczeniach nr 1 i 2 na strychu tego budynku (zob. str. 11 ekspertyzy oraz str. 21 załącznika nr 2 do ekspertyzy). Ponadto wbrew zarzutom odwołania W.O. organ pierwszej instancji dokonał szczegółowej analizy całego obszernego, zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym dokumentów przedłożonych przez nią w dniu ostatniej rozprawy, co znajduje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia 30 maja 2022 r. W związku z powyższym organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że wobec objęcia przez postępowania powołane wyżej również robót budowlanych wykonanych w pomieszczeniach nr 1 i 2 usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], które to postępowania de facto zostały umorzone, bezprzedmiotowe stało się prowadzenie niniejszego postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania ww. pomieszczeń. Skutkiem tego konieczne było umorzenie postępowania, co też organ pierwszej instancji uczynił decyzją z dnia 30 maja 2022 r. Dodatkowo Spółdzielnia podniosła, że organ drugiej instancji nieprawidłowo przyjął, że bezsporne w sprawie jest, że doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowych pomieszczeń nr 1 i 2 usytuowanych na strychu ww. budynku. Spółdzielnia wielokrotnie podnosiła, że taka zmiana nie nastąpiła w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.. Dz.U. z 2021 r., poz. 2351, z późn. zm.), co w szczególności potwierdza ekspertyza techniczna wykonana przez mgr inż. W.K., znajdująca się w aktach sprawy. Wynika z niej jednoznacznie, że "wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji teletechnicznej w pomieszczeniach nr 1 i nr 2 (dawniej suszarni), nie spowodowały zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych wielkości i układu obciążeń". Spółdzielnia podkreśliła, że jak wynika z protokołów kontrolnych odpowiednich służb: we wskazanych pomieszczeniach nie stwierdzono występowania promieniowania elektromagnetycznego o wartościach przekraczających dopuszczalne poziomu promieniowania w środowisku dla zakresu mikrofalowego, w ww. pomieszczeniach, na korytarzu pomiędzy pomieszczeniami oraz na półpiętrze klatki schodowej pomiary natężenia hałasu nie wykazały przekroczenia wielkości dopuszczalnych. Natomiast fakt zamieszczenia w pomieszczeniach gaśnic, które nie są wymagane ani w pomieszczeniach suszarni, ani w pomieszczeniach z urządzeniami telekomunikacyjnymi świadczy jedynie o dodatkowym zabezpieczeniu pomieszczeń przez Spółdzielnię a nie o konieczności ich montażu. W związku z powyższym Spółdzielnia stwierdziła, że brak było podstaw do wydania, na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. zaskarżonej decyzji kasatoryjnej. W odpowiedzi na sprzeciw PWINB w Rzeszowie wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Zgodnie z art. 64e P.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od decyzji, sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Uwzględniając sprzeciw od decyzji, sąd uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 K.p.a. (art. 151a § 1 zd. 1. P.p.s.a.). W przypadku nieuwzględnienia sprzeciwu od decyzji sąd oddala sprzeciw (art. 151a § 2 P.p.s.a.). Zatem sąd administracyjny rozpatrując sprzeciw ogranicza się jedynie do oceny, czy ziściły się przesłanki, umożliwiające organowi odwoławczemu wydanie decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a. Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Oceny co do prawidłowości skorzystania z uprawnień kasatoryjnych organu odwoławczego, przewidzianych w art. 138 § 2 k.p.a. należy dokonywać w połączeniu z oceną co do możliwej zasadności skorzystania z uprawnienia organu II instancji do przeprowadzenia postępowania odwoławczego przewidzianego w art. 136 k.p.a. W razie bowiem gdyby dostrzeżone przez organ odwoławczy uchybienia mogły zostać sanowane w drodze uzupełniającego postępowania dowodowego w oparciu o art. 136 k.p.a., wydanie decyzji kasatoryjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. należałoby ocenić jako nieuprawnione. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziła jednak możliwość skorzystania przez organ odwoławczy z uprawnienia przewidzianego w art. 136 k.p.a. Przeprowadzenie samodzielnie przez organ drugoinstancyjny uzupełniającego postępowania dowodowego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nie będzie skutkować naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, która w świetle art. 78 Konstytucji RP - rozumiana jest jako uprawnienie strony do żądania dwukrotnego merytorycznego rozpoznania jej sprawy, obejmującego dwukrotne rozpatrzenie sprawy wyjaśnionej w sposób niezbędny do jej rozstrzygnięcia. Uszczegółowieniem tej zasady konstytucyjnej jest przepis art. 15 ust. 1 k.p.a., stanowiący o dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W kontekście zasady dwuinstancyjności postępowania należy pamiętać, że rozpoznanie sprawy dokonywane przez organ odwoławczy ma być "ponownym" rozpoznaniem sprawy, czyli rozpoznaniem sprawy poprzedzonym tym samym procesem dokonanym przez organ I instancji. Organ odwoławczy, rozpoznając sprawę, ma więc skorygować dostrzeżone uchybienia dokonane w tym zakresie przez organ I instancji. Przyczyną, dla której PWINB uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania był brak przeprowadzenia postępowania naprawczego z art. 50 i art. 51 w zw. z art. 71 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 2003r. w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej. Już w prawomocnym wyroku z 2 lutego 2021r. II SA/Rz 1303/20 tut. Sąd stwierdził, że doszło do zmiany sposobu użytkowania spornych dwóch pomieszczeń z suszarni na serwerownię, w której znajdują się urządzenia telekomunikacyjne a to z uwagi na zmianę warunków eksploatacji pomieszczeń przede wszystkim w zakresie warunków zdrowotnych i higieniczno-sanitarnych. Organ I instancji ustalił, że do zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 doszło w latach 1999-2000 a zatem przed dniem 31 maja 2004r. Jednakże przyjął, że brak jest podstaw do wdrożenia postępowania naprawczego w oparciu o art. 50 i art. 51 P.b. z 2003 roku, gdyż roboty budowlane wykonane w pomieszczeniach nr 1 i nr 2 usytuowanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], w bezpośrednim sąsiedztwie klatki nr V były przedmiotem zarówno postępowania administracyjnego prowadzonego pod nr [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] sierpnia 2017r., utrzymaną w mocy decyzją PWINB z dnia [...] listopada 2017r., nr [...], jak i postępowania prowadzonego pod nr [...], które zostało umorzone w całości decyzją z dnia [...] października 2019r., utrzymaną w mocy decyzją PWINB z dnia [...] grudnia 2019r., nr [...]. Z kolei organ odwoławczy stwierdził, że wskazane wyżej postępowania rozstrzygały głównie kwestię robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej na dachu ww. budynku, nie obejmowały natomiast urządzeń znajdujących się w przedmiotowych pomieszczeniach nr 1 i nr 2. Organ odwoławczy uznał więc, że PINB powinien zgodnie z art. 71 ust. 3 ww. ustawy Prawo budowlane z 2003r. wdrożyć postępowanie naprawcze regulowane w przepisach art. 50 i art. 51. Wskazane powyżej postępowanie, które zakończone zostało decyzją PWINB z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] dotyczyło umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu na dachu ww. budynku konstrukcji wsporczych wraz z antenami oraz instalacji radiokomunikacyjnej w przedmiotowym budynku. W decyzji organu I instancji z [...] sierpnia 2017r. oraz w decyzji II-instancyjnej z [...] listopada 2017r. dokonano analizy przebiegu tras kablowych od anten, zamontowanych na masztach na dachu ww. budynku a następnie przez ścianę zewnętrzną budynku do pomieszczeń technicznych nr 1 i nr 2. Ustalono, że w dalszej kolejności światłowody w rurach osłonowych AROTA zostały poprowadzone aż do piwnicy, w której znajduje się instalacja radiolinii, stanowiąca poziom rozprowadzający Internet i tv w budynku dla mieszkańców. W ekspertyzie z 14 czerwca 2017r., dokonano analizy przebiegu tras kablowych, oceniono zastosowane rury arot i kable światłowodowe a następnie sformułowano wniosek co do zgodności instalacji radiolinii z normami. W ekspertyzie stwierdzono, że oceniana instalacja spełnia wymogi z § 56 i § 192 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wnioski ekspertyzy dotyczą zgodności z normami sposobu montażu masztów antenowych, wyrobów budowlanych zastosowanych do wykonania masztów, anten radiolinii oraz urządzeń i elementów instalacji (anten, przewodów kablowych, rur ochronnych, urządzeń odbiorczo-nadawczych). Stwierdzono również, że nie ma przekroczeń dźwięków na korytarzach klatek schodowych i w mieszkaniu Pani O. Ekspertyza z 14 czerwca 2017r. i zawarte w niej wnioski co do zgodności wykonanej instalacji radiotelekomunikacyjnej z normami techniczno-budowlanymi stanowiła podstawę dla wniosków organu I oraz II instancji co do zasadności umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych, polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych, anten oraz instalacji radiokomunikacyjnej, gdyż mimo braku zgłoszenia roboty budowlane spełniały wymagania dotyczące bezpieczeństwa użytkowania. Z kolei postępowanie, zakończone decyzją PWINB z [...] grudnia 2019r. nr [...] dotyczyło remontu i przebudowy instalacji telekomunikacyjnej, która nie wymaga zgłoszenia. Roboty budowlane dotyczyły demontażu i wymiany części anten oraz zamiany połączeń pomiędzy urządzeniami. Nie budzi wątpliwości, że w tym postępowaniu nie badano zmiany sposobu użytkowania spornych pomieszczeń nr 1 i nr 2. Sprawa dotycząca legalności zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 nie była również przedmiotem rozstrzygnięć w postępowaniu, zakończonym ostateczną decyzją PWINB z 16 listopda2017r. Jak wskazał Sąd w przytoczonym już wyżej wyroku z 2 lutego 2021r., II SA/Rz 1303/20, zmiana sposobu użytkowania suszarni na pomieszczenia, w których znajduje się serwerownia wymaga spełnienia warunków wskazanych w § 96 - § 98 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225). Przepis te dotyczą bowiem warunków, jakie powinny spełniać pomieszczenia techniczne. W postępowaniu, zakończonym decyzją PWINB z [...] listopada 2017r. nie badano, czy zmiana sposobu użytkowania pomieszczań spełnia wymogi z § 96 - § 98 ww. rozporządzenia. Organy w decyzjach I oraz II instancji nie wypowiadały się w tej kwestii. Rozstrzygnięcia te nie zawierają oceny co do legalności zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń dawnej suszarni nr 1 i nr 2 w aspekcie zamian warunków zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych czy przeciwpożarowych. Badaniu w postępowaniu zakończonym w 2017r. podlegała prawidłowość robót budowlanych, polegających na montażu instalacji radiokomunikacyjnej a nie zmiana sposobu użytkowania pomieszczeń. Organ odwoławczy w decyzji z [...] listopada 2017r. stwierdził, że powstała w przedmiotowy budynku instalacja radiokomunikacyjna jest połączona z istniejącym obiektem budowlanym, na którym ją zainstalowano a więc nie jest ona ani wolnostojącym masztem antenowym ani wolnostojącym urządzeniem technicznym. Tym samym nie jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 P.b. Organ stwierdził, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego, gdyż roboty budowlane polegające na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych anten instalacji radiokomunikacyjnych zostały wykonane prawidłowe. Organy I oraz II instancji w swych decyzjach z 2017r. nr [...] i nr [...] nie badały spełnienia przesłanek z art. 71 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego z 2003r. w zw. z art. 2 ust. 3 ustawy zmieniającej - odnośnie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2. Z tych przyczyn Sąd uznał za trafne stwierdzenie organu odwoławczego w zaskarżonej decyzji kasatoryjnej, że decyzja organu I instancji, umarzająca postępowanie w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 została wydana przedwcześnie. Postępowania, zakończone decyzjami z 2017 oraz z 2019 roku dotyczyły podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego w sprawie robót budowlanych polegających na instalowaniu antenowych konstrukcji wsporczych oraz instalacji radiokomunikacyjnej. Postępowania te nie dotyczyły natomiast postępowania naprawczego w sprawie zmiany sposobu użytkowania suszarni. PWINB trafnie więc wywiódł, że skoro organ I instancji nie wdrożył postępowania naprawczego w sprawie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń nr 1 i nr 2 przedmiotowego budynku, należało sprawę przekazać do ponownego rozpoznania. Prowadzenie tego rodzaju postępowania jedynie na etapie postępowania odwoławczego stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności, gdyż oznaczałoby prowadzenie go od nowa w pełnym zakresie. Przeprowadzenie postępowania naprawczego, a w konsekwencji wydanie decyzji przez PWINB spowodowałoby, że sprawa nie byłaby dwukrotnie rozpatrywana przez organy administracyjne, co jest niezgodne z zasadą z art. 15 k.p.a. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 151a § 2 P.p.s.a., oddalił sprzeciw. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 64d § 1 P.p.s.a.