II SA/Rz 1046/12

Dnia 22 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej - postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Rz 1046/12 UZASADNIENIE W dniu 7 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] dotyczącą ustalenia opłaty adiacenckiej. W skardze tej D. M. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak wniosek w tym przedmiocie nie zawierał uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( teks jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Należy zauważyć, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie skarżąca ograniczyła się do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jednak nie wskazała w jaki sposób przedmiotowe rozstrzygnięcie może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi D. M. nie podniosła żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła szkodę, która nie będzie mogła zastać wynagrodzona nawet poprzez zwrot spełnionego świadczenia. Skarżąca nie przedstawiła także żadnych dokumentów, dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej, na podstawie których można by stwierdzić, że zachodzą podstawy do uwzględnienia jej wniosku. Zatem wobec braku możliwości oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające uwzględnienie wniosku Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.