II SA/Rz 1051/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2006r. znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów - postanawia - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2007r., sygn. akt IISA/Rz 1051/06. W sprawie ze skargi S. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2006r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, w dniu 14 lutego 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydał postanowienie, sygn. akt II SA/Rz 1051/06, w którym przyznał wyżej wymienionemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w połowie, natomiast odmówił ustanowienia adwokata. Rozstrzygając jak wyżej, Sąd przyjął, że sytuacja materialno-bytowa skarżącego nie pozwala uznać, iż nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący utrzymuje się bowiem wraz z trzyosobową rodziną z dochodów, których miesięczna wysokość wynosi 2010 zł, a po odjęciu ponoszonych przez niego wydatków wynoszących 900 zł miesięcznie, pozostaje kwota 1100 zł. Przyznając, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna, Sąd zwrócił uwagę, że dotyczy ona znacznej części społeczeństwa, co oznaczałoby konieczność uwzględniania większości wniosków o skorzystanie z instytucji jaką jest prawo pomocy. Tymczasem, w ocenie Sądu, przepisy instytucję tę regulujące wskazują na jej wyjątkowy charakter. Dlatego więc, zdaniem Sądu, zwolnione od kosztów sądowych w całości mogą być jedynie osoby pozbawione środków do życia, dla których poniesienie choćby najmniejszych wydatków związanych z postępowaniem sądowym stanowiłoby barierę do dochodzenia swoich praw przed sądem. Do takich osób Sąd nie zaliczył jednak skarżącego, jako osoby posiadającej stałe źródło dochodu. W dniu 20 listopada 2007r. S. G. wraz ze sporządzoną osobiście skargą kasacyjną od wyroku tut. Sądu z dnia 22 sierpnia 2007r., złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy - poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. We wniosku tym podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją żoną A. i synem J., a utrzymują się z osiąganych dochodów w wysokości odpowiednio: 1150 zł (emerytura), 450 zł (renta), oraz 420 zł (renta socjalna). Na posiadany przez wnioskodawcę majątek składają się dom o powierzchni 61 m. kw. oraz nieruchomość rolna o powierzchni 1,51 ha, natomiast pozostałe wskazane przez niego osoby nie posiadają żadnego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uwzględniając fakt, iż wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy jest kolejnym w sprawie i jest częściowo tożsamy pod względem zawartego w nim żądania z tym wskazanym w poprzednio złożonym wniosku, Sąd rozpatrzył obecny wniosek w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone a nawet prawomocne. Niewątpliwie do postanowień, o których mowa w zacytowanym artykule należy zaliczyć postanowienie tut. Sądu z dnia 14 lutego 2007r., które wydano na skutek rozpoznania wniosku S. G. o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przesłanką zmiany takiego postanowienia jest zmiana okoliczności sprawy, przez którą należy rozumieć wszelkie zmiany, tak w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, które jednak uzasadniają w sposób dostateczny wydanie postanowienia odmiennej treści, niż poprzednio wydane. Muszą to być zatem zmiany znaczące, tj. takie które w sposób istotny wpływają na stan faktyczny w konkretnym – będącym przedmiotem rozpoznania Sądu – przypadku. W ocenie Sądu rozpoznającego ponowny wniosek S. G. o przyznanie prawa pomocy, do zmiany okoliczności sprawy w rozumieniu powołanego wyżej art. 165 P.p.s.a. nie doszło. Stwierdzenie takie jest uprawnione w świetle porównania danych zawartych w obydwu złożonych przez skarżącego wnioskach. Dane te są w istocie takie same. W zaistniałej sytuacji brak jest zatem podstaw do zmiany uprzednio wydanego przez Sąd postanowienia noszącego datę 14 lutego 2007r. W związku z powyższym, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 165 P.p.s.a.