II SA/Rz 1052/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł.B. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w sprawie ze skargi Ł. B. na opisane wyżej postanowienie postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W skardze na opisane w sentencji postanowienie skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jego wykonania, wskazując, że skutki przedwczesnej rozbiórki pozbawią go dostępu do dojazdu zapewniającego jedyne połączenie nieruchomości z drogą publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem wstrzymania wykonania jest postanowienie organu wydane w toku postępowania egzekucyjnego, nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 1000 zł. Wnioskodawca uzasadnia wniosek groźbą wykonania rozbiórki i pozbawieniem go tym samym jedynego dojazdu do domu. W ugruntowanym w tym zakresie orzecznictwie przyjmuje się, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skautki to spowodowanie takich zmian w świecie zewnętrznym, których odwrócenie będzie niemożliwe lub będzie nadmiernie utrudnione. Co do zasady przyjmuje się również, że skutku takiego nie wywołują obowiązki o charakterze finansowym, możliwe w zasadzie do odwrócenia. Z reguły bowiem uiszczenie sumy pieniężnej nie rodzi nieodwracalnych skutków. W przypadku przyznania racji skarżącym – uwzględnienia skargi- istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty, co powodować będzie, że niekorzystny skutek, wywołany nieprawidłową decyzją, zostanie usunięty. W niniejsze sprawie postanowienie, którego wstrzymania wykonania domaga się skarżący ma charakter finansowy – nałożenie grzywny w wysokości 1000 zł. Przychylając się do wniosku Sąd wziął pod uwagę, że postanowienie to zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, w celu tzw. "przymuszenia". W praktyce wydanie takiego postanowienia oznacza, że nieuiszczenie nałożonej grzywny spowoduje kontynuację postępowania egzekucyjnego, w tym m. in. nałożenie obowiązku wykonania zastępczego rozbiórki, przed którego skutkami wnioskodawca domaga się ochrony. Tego rodzaju skutek będzie trudny, jeśli nie niemożliwy do usunięcia, co mając na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.