II SA/Rz 1053/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S. W.S.A. Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i J. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2000 r.,Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie garażu postanawia odrzucić skargę W dniu [...] grudnia 2005 r. za pośrednictwem Wojewody [...] wpłynęła do tutejszego Sądu skarga K. K. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego garażu. Pismem z dnia 16 marca 2006 r. skarżący zostali wezwani o uzupełnienei braków poprzez wyjaśnienie czy wniesiona przez nich skarga dotyczy decyzji organu I instancji o wskazanym w skardze numerze czy też dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r., Nr [...] w terminie 7 dni od dnia otrzymania powyższego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący złożyli obszerne wyjaśnienia, że złożona przez nich skarga dotyczy decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie garażu samowolnie wybudowanego, wydana przez organ I instancji. Od decyzji tej służyło skarżącym odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. Wojewody [...], z którego to prawa skarżący skorzystali. W wyniku wniesionego przez nich odwołania Wojewoda decyzją z dnia [...] września 2Q05 r., Nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze wobec K. K., decyzją zaś z dnia [...] września 2005 r., o tym samym numerze, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji jako bezprzedmiotowe, w stosunku do J. K. W tym stanie rzeczy niezadowolone z rozstrzygnięć strony mogły podważać je wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzje Wojewody [...], o czym zostały pouczone. Pomimo prawidłowego pouczenia skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję organu I instancji. Z uwagi jednak na to, że Sąd z urzędu posiadał informacje co do tego, że decyzja ta była przedmiotem postępowania odwoławczego zakończonego decyzją organu II instancji, wezwał skarżących o wyjaśnienie czy ich skarga dotyczy decyzji organu I instancji czy decyzji po rozpoznaniu odwołania, wyznaczając im w tym celu 7- dniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący pismem z dnia 28 marca 2005 r., które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 30 marca 2005 r. wskazali, że skarżą decyzję organu I instancji. Z tych względów Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.