II SA/Rz 1054/14

PostanowienieWSA w Rzeszowie2014-08-20

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Wolska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu administracyjnosądowym, w sytuacji gdy nie zachodzą przesłanki wyłączające jego skuteczność, obliguje sąd do umorzenia postępowania?
Ratio decidendi
Sąd jest zobowiązany umorzyć postępowanie sądowe, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, zgodnie z art. 60 P.p.s.a. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich przesłanek, cofnięcie skargi oznacza rezygnację z prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta o odmowie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skarżąca w toku postępowania sądowego złożyła pismo z dnia 7 sierpnia 2014 r., w którym wskazała na rezygnację ze skargi i prośbę o przesłanie akt do Urzędu Miasta.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...] o odmowie przyznania E. S. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym mężem S. S. W piśmie z dnia 7 sierpnia 2014 r. E. S. wskazała, że rezygnuje ze skargi i prosi o przesłanie akt [...] do Urzędu Miasta [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo skarżącej należy zakwalifikować jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Pismo E. S. z 7 sierpnia 2014 r. spełnia kryterium cofnięcia skargi, a zawarte w nim oświadczenie – wobec niestwierdzenia przesłanek wyłączających jego skuteczność - stanowi rezygnację z prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Ubocznie Sąd podkreśla – co sygnalizowano już skarżącej w piśmie z dnia 16 czerwca 2014 r. - że w dniu 15 maja 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. Nr 567), określająca warunki ich nabywania przez osoby, które utraciły prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z dniem 1 lipca 2013 r. w związku z wygaśnięciem z mocy prawa decyzji przyznającej prawo do tego świadczenia (jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżąca na dzień 30 czerwca 2013 r. była uprawniona do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki nad mężem). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło