II SA/Rz 1055/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Małgorzata Wolska /spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania -skargę oddala- Przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2010 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania J. S. od informacji Starosty z dnia [...] lutego 2007 r. o tym, że projekt operatu opisowo – kartograficznego obrębu N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...]. Z akt sprawy i uzasadnienia postanowienia wynika, że pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. J. S., złożył do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odwołanie "od decyzji Starosty zatwierdzającej modernizację gruntów i budynków obręb N. przeprowadzonej w talach 2005 – 2007, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] poz. [...]". Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w części dotyczącej powierzchni działek nr 1933/26 i nr 1933/27 lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podniósł, że w decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] ujawnione zostało, że działka nr 1933/27 o pow. 0,16 ha – po modernizacji 0,1674 ha, ma posiadać 0,1553. Wskazał, że odwołanie wnosi z ostrożności ewentualnego zarzutu naruszenia terminu do jego wniesienia. Powołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art.134 k.p.a. stwierdził niedopuszczalność odwołania J. S. od informacji Starosty z dnia [...] lutego 2007 r. o tym, że projekt operatu opisowo – kartograficznego obrębu N. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...]. W uzasadnieniu organ zauważył, że zgodnie z art.. 24 a ust. 8 ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm./ informację o tym, że projekt operatu opisowo – kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa. Cytując treść art. 127 § 1 k.p.a. dotyczącego możliwości złożenia odwołania od decyzji organu I instancji oraz treść art. 134 k.p.a. dotyczącego stwierdzenia w formie postanowienia niedopuszczalności odwołania lub uchybienie terminu do jego złożenia, podniósł, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Przyczyny przedmiotowe występują wówczas, gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną. W takim przypadku brak jest przedmiotu zaskarżenia. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, zatem niedopuszczalnym jest wniesienie odwołania przez J. S. od informacji ogłoszonej w dzienniku urzędowym. Końcowo wyjaśniono, że przed Wojewódzkim inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego toczy się odrębne postępowanie odwoławcze dotyczące działek nr 1933/26 i nr 1933/27 położonych w obrębie N. Powyższe postanowienie J. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznanie organowi I instancji oraz rozpoznanie odwołania z dnia [...] sierpnia 2010 r. od decyzji Starosty zatwierdzającej modernizację gruntów i budynków obręb N. przeprowadzonej w latach 2005 – 2007, ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] poz. [...]. Podniósł, że osnowa orzeczenia jest sprzeczna z żądaniem odwołującego się i wnioskami zawartymi w odwołaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. Podkreślił, że odwołanie składał do Starosty [...], co wyraźnie wynika z uzasadnienia odwołania, a nie od informacji o ogłoszeniu decyzji. Odnośnie toczącego się odrębnego postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian dotyczących działek nr 1933/26 i 1933/27 skarżący wskazał, że kwestia ta może stanowić przesłankę do zawieszenia postępowania dotyczącego odwołania z dnia [...] sierpnia 2010 r., jako zagadnienia wstępnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które były podstawą wydania zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że toczące się postępowanie odwoławcze w sprawie dokonania zmian w operacie ewidencyjnym obr. N. dotyczące działek 1933/26 i nr 1933/27 zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji a dnia [...] października 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuję: Skarga nie jest uzasadniona. W myśl przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu postanowienie) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu (wydania postanowienia), jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 powyższej ustawy sądy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanymi zarzutami i wnioskami skargi, jak również powołaną w niej podstawę prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w omówionym zakresie, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa skutkującego koniecznością usunięcia tegoż postanowienia z obrotu prawnego (art. 145 §1 cyt. ustawy), w konsekwencji więc, zgodnie z art. 151 tej ustawy, skarga podlegała oddaleniu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem osądu jest to, czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez J. S. " od decyzji Starosty zatwierdzającej modernizację gruntów i budynków obręb N. przeprowadzonej w latach 2005 – 2007 ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] nr [...] dnia [...] marca 2007 roku poz. 416". W ocenie Sądu pogląd tego organu zasługuje na akceptację. Stosownie do treści art. 134 K.p.a., powołanego w podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji (art. 15 K.p.a.), jest zatem niedopuszczalne, jeżeli decyzja nie została wydana albo gdy czynność organu nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno – techniczną. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo wniesienia go przez stronę nie mającą zdolności do czynności prawnych. W świetle powyższych uwag, sklasyfikowanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odwołania wniesionego przez J. S. (pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r.), jako niedopuszczalnego z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jest bez wątpienia trafne. We wskazanym w odwołaniu Dzienniku Urzędowym Wojewódzkim nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., poz. [...] została bowiem ogłoszona informacja Starosty z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie operatów opisowo – kartograficznych modernizacji gruntów i budynków obrębów N. i W. w Gminie N., której kserokopia znajduje się w aktach administracyjnych (k. 5). Starosta , działając w tym przypadku zgodnie z art. 24 a ust. 8 ustawy a dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), poinformował, że projekty operatów opisowo – kartograficznych modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów N. i W. w Gminie N. stały się operatami ewidencji gruntów i budynków (§ 1), jak i o możliwości zgłaszania zarzutów do danych zawartych w tych operatach (§ 2). Nie ma więc żadnych podstaw do uznania informacji Starosty z dnia [...] lutego 2007 r. cytowanej wyżej in extenso, za decyzję administracyjną (art. 104 § 1 K.p.a), w szczególności dopuszczalną według przepisów prawa materialnego, tj. ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Twierdzenie skarżącego, że nie wnosił odwołania od wspomnianej informacji Starosty pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią "odwołania" (pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r.) Nadto we wzajemnej sprzeczności pozostają jego twierdzenia, zawarte w uzasadnieniu skargi, a więc jakoby złożył odwołanie od decyzji starosty, w którym nie podał numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji, "gdyż takich informacji nie posiada", twierdząc jednocześnie, że w uzasadnieniu odwołania "w sposób nad wyraz oczywisty wskazano jaką decyzję zaskarża". Świadczy to o braku konsekwencji w twierdzeniach skarżącego. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że motywy przytoczone w uzasadnieniu "odwołania" (pismo z dnia [...] sierpnia 2010 r.) w istocie dotyczą sprawy załatwionej decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2010 r. ([...]), wydaną wskutek odwołania skarżącego od decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2010 r. ([...]) w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obr. N., dotyczących działek nr 1933/26 i 1933/27 (k. 9 akt administracyjnych), co również potwierdza słuszność stanowiska przyjętego przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu. Dlatego na podstawie art. 151 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi skarga została oddalona.