II SA/Rz 1057/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 994/14 oddalającym skargę J. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - p o s t a n a w i a - I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić adwokata. II SA/Rz 1057/15 Uzasadnienie Prawomocnym wyrokiem z 9 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 994/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej WSA) oddalił skargę J. K. na decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2014 r. nr [...], w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. J. K. skierował do WSA skargę o wznowienie ww. postępowania sądowoadministracyjnego. Następnie we wniosku PPF domagał się przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zwrócił uwagę, że proponuje na swego obrońcę adwokata T. P. Jednocześnie wypowiedział pełnomocnictwo adwokatowi B. K. - ustanowionemu w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 994/14. W uzasadnieniu wskazał, że nie stać go na poniesienie związanych z tym wydatków. Jest osobą bezrobotną, utrzymującą się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej (z GOPS-u otrzymuje środki w wysokości 271 zł miesięcznie, dodatek w kwocie 90 zł oraz raz na kwartał od 100 do 200 zł). Zamieszkuje sam, prowadząc jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jako posiadany majątek wykazał podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego oraz zajmowany dom wraz z 16-arową działką i budynkiem gospodarczym, o nieuregulowanym stanie prawnym. Ze środków otrzymywanych z pomocy społecznej opłaca m.in. podatki - 50 zł, gaz - 60 zł, opłaty za wywóz śmieci - 9 zł, leki około - 100 zł (obecnie leki są mu refundowane). Ciąży na nim zadłużenie w wysokości około 2.500 zł. Nadmienił, że jego sytuacja się nie zmieniła i jest ona znana Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną przed tą datą, dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.), stosuje się w brzmieniu dotychczasowym. Zgodnie z tym przepisem, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 245 § 1, § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zastępcy procesowego m.in. adwokata, radcy prawnego (art. 245 § 2 P.p.s.a.), gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana przez Sąd analiza złożonego wniosku pozwala uznać, że skarżący spełnia przesłanki wymienione w tym przepisie i nie będzie w stanie uiścić niezbędnych kosztów sądowych oraz ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, celem reprezentowania i należytego zabezpieczenia praw w sprawie o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Przemawiają za tym okoliczności wskazane we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Opisane dochody z zasiłków, wystarczają na pokrycie niezbędnych jego wydatków. Nie jest możliwe aby z tych dochodów skarżący był w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania, oraz koszty związane z ustanowieniem adwokata. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.