II SA/Rz 1059/12
PostanowienieWSA w Rzeszowie2013-02-19
Skład orzekający: Sędzia NSA Jerzy Solarski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ decyzja ta nie podlega wykonaniu w rozumieniu przepisów PPSA. Nie można mówić o wykonaniu decyzji, która nie tworzy węzła praw i obowiązków podlegających egzekucji, a inwestor na jej podstawie nie może rozpocząć robót budowlanych. Potencjalne szkody mogą wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która nie była przedmiotem zaskarżenia.Stan faktyczny
Skarżąca W. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego (bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej). Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę mieszkańcom i środowisku.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacja inwestycji celu publicznego na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania tej decyzji - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
II SA/Rz 1059/12
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania W. M., M. K. oraz A. K. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] ustalającej na wniosek spółki A. sp. z o.o.
– lokalizację inwestycji celu publicznego; budowa bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] na działce nr ewid. 1253 w Z.
W skardze na wyżej opisaną decyzję W. M., zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, czyli zezwolenie na rozpoczęcie inwestycji przyczyni się do możliwości wyrządzenia znacznej szkody zarówno mieszkańcom, jak i środowisku, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejsze świadczenia. Wpływ takiej inwestycji może mieć nieodwracalne skutki, a duża moc fal emitowanych przez nadajniki telefonii komórkowej nie jest zjawiskiem naturalnie występującym w przyrodzie i może powodować zaburzenia funkcjonowania człowieka, jak i wszelkich innych organizmów żywych w szczególności, że będzie to zjawisko o charakterze ciągłym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
wniosek o wstrzymanie jest nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. Z. Kmieciak, "Ochrona tymczasowa
w postępowaniu sądowoadministracyjnym", PiP 2003, nr 5, s. 26). Wstrzymanie wykonania dotyczy bowiem sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania
(por. postanowienie NSA z 6 grudnia 2007 r., sygn. akt II GZ 190/07, niepubl.
i postanowienie z 23 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 282/09, Lex Polonica nr 2253300).
Należy uznać, że żądanie skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż objęta skargą decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu, gdyż nie można mówić
o wykonaniu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, (bo takie było rozstrzygnięcie organu I instancji), skoro nie ma ona przedmiotu wykonania, tj. węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu. Nadto zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym, a na podstawie tej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych.
Nadmienić wypada, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki mogą wystąpić dopiero w związku z wykonaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże decyzja w tym przedmiocie nie jest zaskarżona i nie jest objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło