II SA/Rz 1059/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 17 lipca 2025 r. nr OA.7721.10.3.2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki - postanawia - sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w wierszu 9 od góry sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 1059/25 w ten sposób, że w miejsce mylnie zapisanego nazwiska skarżącego: "S." wpisać prawidłowe brzmienie: "S.". Postanowieniem z dnia 2 września 2025 r., sygn. II SA/Rz 1059/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę J.S.. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z 17 lipca 2025 r. nr OA.7721.10.3.2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 cyt. wyżej ustawy). Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. postanowienie SN z dnia 15.04.1982r., sygn. I PZ 7/82, OSNCP 1982/10 poz. 155). Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Błędy pisarskie należy rozumieć jako widoczne, wbrew zamierzeniom sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Przedmiotem sprostowania może być zatem np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania. Sąd z urzędu stwierdza, że na skutek oczywistej omyłki w sentencji wyroku mylnie wpisano nazwisko skarżącego: "S.", zamiast prawidłowego: "S.". Z akt sądowych jednoznacznie wynika, że skarga w niniejszej sprawie została złożona przez J.S.. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.