II SA/Rz 1060/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Przedmiotem skargi "A" Sp. z o.o. z/s w [...], dalej "Spółka" jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2015 r. Nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [....] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] o obciążeniu kosztami badania sprawdzającego automatu do gier o niskich wygranych w kwocie 900 zł. W skardze na opisane wyżej postanowienie pełnomocnik skarżącej Spółki sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując zasadność przyznania ochrony tymczasowej wskazał, że wykonanie postanowień obarczonych wadami, które wyłuszczono w zarzutach skargi byłoby nie do pogodzenia z zasadą państwa prawnego wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP, zwłaszcza gdy ich wykonanie oznacza bezpośrednio niekorzystne dla obywatela skutki finansowe. Niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody będącej determinantem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący upatruje w konieczności zapłaty kosztów badania automatu dobrowolnie lub w drodze egzekucji przez podmiot, który nie posiada upoważnienia Ministra Finansów do badania automatów o niskich wygranych w procedurze cofnięcia rejestracji. Ponadto Spółka prowadzi kilkadziesiąt analogicznych postępowań w skali kraju, a zatem w przypadku wykonania kwestionowanych postanowień poniosłaby niechybnie znaczną stratę finansową, która z uwagi na specyfikę prowadzenia działalności o związaną z nią konieczność częstego wpłacania (zazwyczaj nagle) wygranych dla graczy wymaga dysponowania na bieżąco środkami pieniężnymi, podczas gdy spółka musi na bieżąco regulować swoje zobowiązania finansowe. Jakikolwiek przestój oznaczałby automatycznie brak możliwości kontynuowania działalności, a co za tym idzie uzyskiwania przychodów Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku, jakkolwiek pod kątem jego rozpoznania Sąd zobligowany jest do uwzględnienia dokumentacji zalegającej w aktach sprawy. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarżący nie uprawdopodobnił zasadności zastosowania wobec niego instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonawszy analizy argumentacji przedstawionej jako uzasadnienie wniosku sprowadzającej się do wskazania na potencjalne zagrożenie dla sytuacji ekonomicznej Spółki Sąd wyjaśnia, że jest ona niewystarczająca dla uwzględnienia wniosku. Dla oceny zasadności wniosku konieczne jest bowiem dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o kondycji finansowej Spółki pozwalającymi na ustalenie związku przyczynowego pomiędzy zapłatą kosztów badania automatu a tym zagrożeniem. Ponadto powołane informacje musiałyby być na tyle dokładne, aby można było ocenić czy ewentualne zagrożenie dla sytuacji ekonomicznej skarżącego spowodowane kosztami badania automatu można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Takich danych Spółka jednak nie przedłożyła. Nie można tym samym zweryfikować, czy rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie kwoty objętej zaskarżonym postanowieniem, a co się z tym wiąże, czy wykonanie decyzji wiązałoby się z wyrządzeniem jej znacznej szkody lub prowadziło do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie Sąd stwierdził, że brak jest w aktach sprawy danych odnoszących się do sytuacji majątkowej Spółki, co tym samym uniemożliwiło ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu. Okoliczność prowadzenia kilkudziesięciu analogicznych postępowań i konieczność zapłaty kosztów objętych postanowieniami będącymi ich przedmiotem wobec braku jakichkolwiek informacji kondycji finansowej Spółki nie może zostać przez Sąd zweryfikowana w kontekście rozpoznania wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Z tego samego powodu nie ma wpływu na ocenę jego zasadności także kolejny argument o konieczności bieżącej wypłaty grającym wygranych i regulowania bieżących zobowiązań Spółki. Należy mieć na względzie także i to, że zapłata oznaczonej w decyzji kwoty ma charakter odwracalny, a zatem w przypadku uchylenia zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia uiszczona należność podlegać będzie zwrotowi. Także potencjalna wadliwość zaskarżonego postanowienia, w tym kwestia istnienia bądź braku upoważnienia Ministra Finansów do przeprowadzenia badania automatu, nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jego wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności postanowienia na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że Spółka wnosząc o przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania kwestionowanego postanowienia, nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.